Puigdemont in Brussel

freedom_jordis_0

Gisteren werd duidelijk dat de Catalaanse president Puigdemont naar Brussel was afgereisd. De algemene gedachte was dat hij gevlucht was en daar politiek asiel zou aanvragen. België is één van de weinige Europese landen die ook asielaanvragen van EU burgers uit andere Europese lidstaten in behandeling neemt. Niets blijkt echter minder waar. Puigdemont en vier van zijn ministers zijn naar Brussel afgereisd om in het hard van de Europese Unie hun verhaal te doen. Het politieke conflict van Catalonie is geen interne zaak van Spanje, zoals Spanje zelf en de Europese Commissie blijven volhouden. Het is een Europese kwestie die iedereen aangaat, want de fundamentele rechten van Europese burgers worden geschonden. Om dit kracht bij te zetten hielden Puigdemont en zijn ministers vanmiddag een persconferentie in de hoofdstad van de Europese Unie. Dit is de samenvatting:

– Hij is uit spanje weg gegaan om geweld te voorkomen. Ze hadden informatie dat spanje, na de onafhankelijkheidsverklaring afgelopen Vrijdag, met alle geweldsmiddelen die ze hebben, politie, guardia civil, falangistische groeperingen en misschien het leger, gewelddadig wilden ingrijpen.

– Hij vraagt geen politiek asiel aan. Hij is in Brussel om de Catalaanse kwestie in het hart van de EU aan de kaak te stellen.

– Hij vraagt de EU en haar lidstaten om te helpen een dialoog met spanje aan te gaan. In tegenstelling tot spanje, hebben hij en zijn regering altijd open gestaan voor het politieke dialoog.

– Puigdemont zal in Brussel blijven totdat hij de garantie heeft op een eerlijk proces in Spanje. Dit is nu aantoonbaar niet het geval. Hij en zijn ministers worden nu aangeklaagd voor opruiing, een aanklacht die in ernst vergelijkbaar is met terrorisme, aldus de minister van binnenlandse zaken. De openbaar hoofdaanklager is niet uit op een eerlijke rechtszaak, maar op vergelding, zo zei Puigdemont.

– Afgezien dat de democratisch en legitiem gekozen president onschuldig is aan opruiing, is de aanklacht bovendien niet rechtsgeldig. Er is nooit sprake geweest van aanzet tot openbaar geweld door Puigdemont en zijn regering. Wie wel geweld heeft gebruikt, dat was de politie en de guardia civiel op 1 Oktober. Puigdemont zei dat de politieke groepering JxSí met een verkiezingsprogramma voor onafhankelijkheid op democratische manier in September 2015 met overgrote meerderheid is gekozen. De opkomst voor die verkiezingen haalde zelfs een recordhoogte van 78%. ‘Toen heeft niemand gezegd dat het verkiezingsprogramma illegaal was. Dus waarom worden we nu vervolgd?’ vroeg hij zich af.

– Puigdemont gaat de uitdaging van Rajoy aan om mee te doen met de verkiezingen van 21 December. Het is onbekend of hij zich verkiesbaar zal stellen. ‘De Catalanen hebben altijd gewonnen via de stembus. Gebruik van geweld hebben ze altijd verloren.’ Hij zegt ook: ‘wij zullen het resultaat van de verkiezingen op 21 December respecteren, wat de uitkomst ook zal zijn. En hij stelt de vraag: ‘Doen Rajoy en de PP dat ook? Ja of Nee? Respecteerd Rajoy de uitslag van het referendum?’

De spaanse justitie heeft vandaag ook niet stil gezeten. Zij heeft de aanklacht van de spaans openbaar hoofdaanklager, Maza, tegen Puigdemont, zijn regering, de presidente van het Parlement, Carme Forcadell, en tegen de bestuursleden van het Parlement die voor onafhankelijkheid zijn, geaccepteerd. Zowel de regering als het parlementsbestuur moeten 2 en 3 November voor de rechter hun verklaringen afleggen. In drie dagen moeten zij bovendien gezamelijk 6,2 miljoen Euro borg betalen. Zo niet, dan worden de privébezittingen van de politici in beslag genomen.

Het Constitutioneel Hof heeft in een uitspraak de onafhankelijkheidsverklaring definitief als ongrondwettelijk verklaard. Niemand hier had anders verwacht, behalve dat de uitspraak nu binnen een week is gevallen en niet na 5 maanden of enkele jaren, wat meestal het geval is.

In het algemeen lijkt me dat de persconferentie van Puigdemont in Brussel een zeer goede zet is geweest. Met de persconferentie in hartje Europa veranderd de interne spaanse aangelegenheid in een Europees probleem. Puigdemont vroeg juist op deze plek aan de EU om de rechten van de Catalaanse burgers te respecteren en te beschermen volgens de fundamenten waarop de Europese Unie is gebaseerd. De Europese Commissie, onder leiding van president Juncker en vicepresident Timmermans, moedigt spanje direct aan met haar onderdrukkingen en vervolgingen tegen Catalonië door vol te blijven houden dat het een spaans interne aangelegenheid is en dat het autonome gebied weer onder de spaanse grondwet moet worden gesteld. Met het aan de kaak stellen van een eerlijke rechtspraak in hartje Europa zet hij spanje en de Europese leiders die het conflict willen negeren behoorlijk voor het blok om hun instelling met betrekking tot dit conflict te veranderen. Zijn twijfel over de spaanse justitie is gefundeerd op de gevangenneming van de twee leiders van de onafhankelijkheidsbeweging, Jordi Cuixard en Jordi Sànchez, nu twee weken geleden. Het siert de uitgeweken Catalaanse president dat hij geen politiek asiel aanvraagt bij de Belgische overheid. Hiermee voorkomt hij dat België een diplomatiek conflict met spanje krijgt. Hij kan in België blijven, net zoals ieder andere Europese burger die in het Schengen gebied woont, aldus de Belgische president Charles Michel.

De andere helft van de Catalaanse regering die niet naar Brussel is afgereisd, waaronder vicepresident Junqueres, hielden vandaag hun ministerraad, zoals op Dinsdag gebruikelijk is. De interventie van de Catalaanse overheden gaat echter ook door. Vandaag verdwenen de principiële Internetpagina’s van de regering en van de president. Van de laatste, ‘president.cat’ is heel toepasselijk vervangen door ‘president.exili.eu’. Daarnaast viel de guardia civil het hoofdkantoor binnen van de Mossos d’Esquedra, en vele andere kantoren verspreid in het land. Ze zijn op zoek naar de tapes met de gesprekken die op 1 Oktober door de Catalaanse politie zijn gevoerd. Deze gesprekken wil men gebruiken in de rechtszaak tegen de Mossos die, volgens de guardia civil, tijdens het referendum te weinig en te zwak zou hebben opgetreden om de stembussen in beslag te nemen en de stemlokalen te sluiten.

Please follow and like us:

Wat doen we met de onvrijwillige herverkiezingen?

freedom_jordis_0

De presidente van het Catalaanse Parlement, Carme Forcadell, ging vanochtend gewoon naar haar werk. Zij is niet door de spaanse regering onder ‘artikel 155′ uit haar functie gezet. In de loop van de ochtend werd afgekondigd dat de vergadering van het Parlementsbestuur, die voor morgen was gepland, niet door zal gaan. In plaats daarvan zal een vergadering van het beperkte bestuur plaats vinden. Iets wat normaal gebeurd wanneer het Parlement is ontbonden in geval van aangekondigde verkiezingen. Deze aankondiging wordt daarom geïnterpreteerd dat de presidente het Parlement als ontbonden beschouwd. Forcadell zei dat zij altijd heeft gezegd dat ze de medewerkers en ambtenaren van het Parlement niet in gevaar wil brengen en dat zij daarom deze beslissing heeft genomen.

Binnen de Catalaanse politieke onafhankelijkheidspartijen wordt nu gediscussieerd of zij mee zullen doen met de verkiezingen op 21 December die door Rajoy zijn afgekondigd. Meedoen met deze verkiezingen betekend dat de partijen Catalonië niet als een soevereine staat beschouwen, zoals het Parlement afgelopen vrijdag heeft verklaard. Dit zou dus kunnen leiden tot verlies van geloofwaardigheid. Het voordeel van meedoen met deze ‘autonome verkiezingen’ is dat men voor eens en altijd kan aantonen dat er in Catalonië een democratische meerderheid is voor onafhankelijkheid. Niet meedoen met deze verkiezingen, en eventueel zelfs het boycotten er van, kan door de unionisten als een ondemocratische houding worden beschouwd en zou kunnen leiden tot een Parlement en regering die alleen de steun van de unionisten heeft.

De vicepresident van de spaanse Senaat, de PP-er Pedro Sanz, heeft alvast gedreigd dat als de partijen doorgaan met hun streven voor Catalaanse onafhankelijkheid en zij deze verkiezingen zullen winnen, de Senaat gewoon opnieuw ‘artikel 155′ (interventie van de Catalaanse autonomie) zal invoeren. Oftewel, er zullen net zolang verkiezingen worden opgelegd totdat de unionisten winnen.

Please follow and like us:

Catalaanse regering afgezet?

freedom_jordis_0

De grote vraag was vanochtend of de Catalaanse president Carles Puigdemont en zijn ministers ‘gewoon’ op hun werk zouden verschijnen en door zouden gaan met hun regeringstaken, ondanks dat zij formeel zijn afgezet door de Spaanse regering. De spaanse minister van binnenlandse zaken, Zoido, gaf Puigdemont, zijn ministers en de 140 afgezette topbestuurders op de ministeries de gelegenheid om hun persoonlijke spullen van hun kantoor op te halen. ‘Maar ook niet meer dan dat. Ze kunnen niet gaan zitten werken’. Na een paar uur zouden ze door de Catalaanse politie, de Mossos d’Esquadra, worden gewaarschuwd dat zij hun kantoor moesten verlaten. In geval dat zij zouden weigeren, zou dat door de Mossos aan de rechter worden vermeld. Een minister van de Generalitat, Josep Rull van territoriale zaken, verscheen op zijn ministerie en zei dat hij vandaag gewoon zou gaan werken. Later verscheen ook de minister van binnenlandse zaken en zei dat hij alleen uit zijn ambt kan worden gezet door degene die hem heeft aangesteld, dat wil zeggen president Puigdemont. Op de sociale netwerken verscheen een foto van het binnenplein van het paleis van de Generalitat, afkomstig van Puigdemont met de mededeling ‘Goedemorgen :)’.

Afgelopen zaterdag zei de Belgische staatssecretaris van immigratie, Theo Francken, dat indien Puigdemont er om zou vragen, hij de president en zijn regering politiek asiel zou verlenen indien zij denken dat zij geen eerlijke rechtszaak zouden krijgen. Deze mededeling was op zich al een diplomatieke klap in het gezicht van president Rajoy en zijn regering. De staatssecretaris uitte hiermee zijn twijfels over een eerlijke rechtszaak. Oftewel, bij de Belgische regering is het een feit dat spanje geen democratische rechtsstaat meer is. De woordvoerder van de PP in het Europees parlement, Esteban González Pons, noemde dit aanbod van de Belgische staatssecretaris dan ook een onacceptabele aanval tegen een ander EU lidstaat. Pons eiste dat de uitspraak van Franken onmiddellijk moet worden gecorrigeerd. Hij zei verder dat Franken niet het recht heeft om zonder enige aanleiding en zeggenschap een mogelijke rechtszaak tegen Puigdemont te beoordelen en om een dergelijke grote beschuldiging te doen tegen de spaanse justitie. Zondag trok de Belgische minister president, Charles Michel, de woorden van Francken terug om ‘niet meer olie op het vuur te gooien met betrekking tot de relatie met spanje’. (De Belgische minister was de eerste die het politiegeweld op het referendum van 1 Oktober veroordeelde).

In de loop van vanmiddag bleek dat Puigdemont echter niet in zijn kantoor op het paleis van de Generalitat in Barcelona verbleef, maar in Brussel. Er werd vermeld dat hij, eerst vanavond, later morgenochtend, een verklaring zal afleggen. De protestzanger en parlementair afgevaardigde Lluis Llach noemde het al een president in ballingschap.

Het is nog maar de vraag of Puigdemont in Brussel als balling zal blijven. Hij heeft er in ieder geval alle redenen voor. De spaans openbare hoofdaanklager, José Manuel Maza (die reeds een reprimande van het spaanse Congres heeft gekregen wegens partijdigheid voor het beschermen van PP corrupten), heeft Puigdemont, zijn ministers, de presidente van het Parlement, Carme Forcadell, en het parlementsbestuur vanochtend aangeklaagd wegens rebellie, oproer en misbruik van overheidsgeld. Hij vraagt een totale borg van zes miljoen Euro aan de politici indien ze niet in voorlopige hechtenis willen worden gezet. Maza vergelijkt de democratisch gekozen en legitieme Catalaanse regering met de plegers van de staatsgreep op 23 Februari 1981, toen de Guardia Civil gewapend het spaanse Congres bezette. Voor deze beschuldigingen kunnen zij 30 jaar gevangenisstraf krijgen.

Voor het misdrijf rebellie en oproer moet sprake zijn van aanzet tot openbaar geweld. Dat is hier echter niet het geval. De ontwerper van de in 1995 aangenomen wet voor rebellie, de socialistische ex-minister Diego López Garrido, zegt daarom dat de aanklacht onwettig is. Ook de ex-magistraat Elpidio José Silva zei dit afgelopen Zaterdag in een TV programma.

Maza verdedigd zijn stelling voor de aanklacht dat bij een opstand nooit gegarandeerd kan worden dat er geen slachtoffers en bloedvergieten plaats vind. Ik ben geen jurist, maar volgens mij verward Maza met wat er theoretisch heel misschien zou hebben kunnen gebeuren met de feiten die in realiteit hebben plaats gevonden. Voor zover ik, als niet-jurist, weet, kan iemand alleen gerechtelijk worden vervolgd voor feiten die hebben plaats gevonden. Ook bij het besturen van een auto kun je nooit garanderen dat er geen slachtoffers gaan plaats vinden. Toch wordt men om deze reden doorgaans niet veroordeeld voor het rijden met een auto. Verder zegt Maza dat de Catalaanse regering opriep tot massale betogingen, welke op intimiderende en gewelddadige manier haar zin probeerd te krijgen. De mensen gingen op 1 Oktober massaal naar de stembus, waar ze door hun grote aantal de politie in hun werk verhinderden die de stembussen in beslag moest nemen. De politie was slachtoffer van fysiek geweld en had materiële schade aan de voertuigen, want het publiek schopte naar de politie, gooide stoelen naar hen, schreeuwde naar hen en schold hen uit. Nogmaals, de spaanse openbaar hoofdaanklager, in dienst van het ministerie van binnenlandse zaken en aangesteld door een PP minister van de regering Rajoy, heeft al een keer een reprimande voor partijdigheid van het Congres gekregen.

Please follow and like us:

Hello World

Een nieuw land, Catalonië (in het catalaans: Catalunya), is ontstaan. Deze video (in het Engels) van Omnium Cultural laat de redenen zien waarom een meerderheid in deze regio in de noord-oosthoek van het Iberische schiereiland, met als hoofdstad Barcelona, een nieuwe onafhankelijke republiek hebben opgericht.

Het economisch onderzoeks- en adviesbureau Econovision attendeerde me op dit artikel (in het Engels) van het Center for Economic and Policy Research (CEPR). Het artikel legt de redenen uit waarom de Catalanen denken dat ze het economisch en sociaal beter zullen doen dan spanje.

Please follow and like us:

onderdrukking en einde democratie

Binnen een uur nadat in het Catalaanse Parlement was gestemd voor de onafhankelijke republiek Catalonië, had de Senaat, waarin de PP partij van president Rajoy absolute meerderheid heeft, haar antwoord klaar. ‘s-Avonds las Mariano Rajoy het plan van ‘artikel 155′ voor wat de represaille maatregelen zijn om ‘Catalonië weer onder de spaanse grondwet te krijgen’. Rajoy ontslaat de Catalaanse president, de vicepresident en al zijn ministers. Hij ontbind het Catalaanse Parlement en zal verkiezingen voor 21 December uitschrijven. Rajoy zegt dat deze verkiezingen, vrij, schoon enlegaal zullen zijn. Daarnaast worden 140 managers en directeuren op de Catalaanse ministeries ontslagen, waaronder de algemeen directeur van de Catalaanse politie, Pere Soler, en het hoofd van de politie, majoor Luis Trapero, (welke bekendheid heeft gekregen als politiewoordvoerder bij de terroristenaanslagen in Barcelona en Cambrills). Vele overheidsorganen, zoals de buitenlandse handelsdelegaties, DiploCat, worden opgeheven of komen onder curatele. Met ‘vrije, schone, en legale verkiezingen’ bedoeld Rajoy dat de onafhankelijkheidspartijen onwettig worden zullen verklaard (door het sterk gemanipuleerde justitie apparaat). Deze partijen zullen dus niet mee kunnen doen met de verkiezingen. De door Rajoy aangekondigde verkiezingen kunnen dus allesbehalve vrije en democratische verkiezingen worden genoemd. Ondertussen zal de vice-presidente van spanje president Puigdemont vervangen. Dus de politieke partij PP die door 8% van de Catalanen wordt gesteund, is nu formeel de baas. Een bewijs dat er geen democratisch gekozen bestuur in Catalonië meer is, maar een dictatoriaal bewind. En dat middenin Europa, notabene in de Europese Unie en met haar expliciete steun.

Afgezien dat de regering van Rajoy de legitieme en democratisch gekozen regering en Parlement wegstuurt en een niet gekozen bestuur wil opleggen, handelt Rajoy zelf op flagrante wijze buiten de wet om. Zijn maatregelen druisen regelrecht in tegen de spaanse grondwet en het Catalaans Statuut. Deze zeggen overduidelijk dat de Catalaanse president en zijn ministers kunnen worden betutteld, maar zij kunnen nooit uit hun functie worden ontheven. Ook kan alleen de Catalaanse president nieuwe verkiezingen uitschrijven. Niemand anders kan dit doen, zelfs indien de president daar niet toe in staat is. In dat geval moet hetzelfde Catalaanse Parlement een nieuwe president aanstellen, zoals in iedere democratie het geval is.

Het mag duidelijk zijn dat de Catalaanse regering de opgelegde maatregelen van de spaanse regering niet zullen accepteren. Het Parlement heeft Catalonië als een onafhankelijke, soevereine staat verklaard. Zij zal dus alles doen wat in haar vermogen ligt om deze buitenlandse inmenging tegen te houden. De mate waarin de Generalitat daar in gaat slagen zal van belang zijn voor de internationale erkenning van de onafhankelijkheid van van Catalonië.

Ondertussen vermeld de correspondent van de Duitse televisie RDF in Brussel, Markus Preiß, dat de spaanse regering een dictaat naar alle Europese landen heeft gestuurd hoe zij in drie punten op de onafhankelijkheidsverklaring van Catalonië moeten reageren:

We sturen u een nota over de onafhankelijkheidsverklaring die door 70 volksvertegenwoordigers van het regionale Catalaanse parlement is aangenomen, zonder aanwezigheid van de oppositie. Een duidelijke en snelle stellingname zou zeer welkom zijn en zou erg veel helpen. Hier heeft u enkele regels waarin wij u vragen hoe uw stellingname in korte en duidelijke bewoordingen is:

1. (Naam van het land) zal de Catalaanse eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring nu en in de toekomst op geen enkele manier erkennen.

2. Wij veroordelen dit als een aanval tegen de rechtsstaat, de democratie en de spaanse grondwet, welke deel uit maakt van de Europese legaliteit.

3. We schenken ons vertrouwen aan de spaanse regering en haar democratische instituten om de grondwettelijke orde weer te herstellen om de vrijheid en de rechten van alle burgers te garanderen.

Please follow and like us:

dag 26: Catalonië verklaard de onafhankelijkheid

Vanmiddag om 15.27 del 27 Oktober 2017 heeft het Catalaanse Parlement de onafhankelijke staat van Catalonië verklaard in de vorm van een republiek. Er stemden 70 volksvertegenwoordigers voor, 10 tegen en 2 blanco. Van de 135 parlementariërs verlieten er 53 de vergaderzaal voordat het stemmen begon. Dit waren de vertegenwoordigers van PSC (socialisten), Ciutadan’s en de PP partij.

Om 16:10 heeft de spaanse Senaat gestemd voor het invoeren van grondwetsartikel 155, waarin het autonome gebied Catalonie onder curatele wordt gesteld en de Catalaanse regering uit haar functie wordt gezet.

Please follow and like us:

dag 25: De laatste troef

De aankondiging van president Puigdemont om vervroegde verkiezingen te houden gaat uiteindelijk niet door. Rond vijf uur vanmiddag kondigde Puigdemont aan dat hij het decreet daarvoor alleen zou ondertekenen indien het plan in de Senaat voor ‘artikel 155′ om de Catalaanse autonomie op te heffen, zou worden ingetrokken. Deze verkiezingen zouden dan op zijn vroegst op 20 December gehouden kunnen worden. In het geval Rajoy zijn plannen voor ‘artikel 155′ doorzet, dan zouden de politieke partijen voor Catalaanse onafhankelijkheid illegaal worden verklaard en niet mee kunnen doen met de door Puigdemont uitgeschreven vervroegde verkiezingen. Het zouden dan geen eerlijke, vrije verkiezingen meer zijn geweest.

De aankondiging voor vervroegde verkiezingen was dus een aanbod naar Rajoy toe om zijn interventieplannen te stoppen. Puigdemont zette daarmee alles op het spel. Al het werk van de afgelopen zeven jaar van de mensen en de burgerorganisaties om een Parlement te verkrijgen met een meerderheid voor een onafhankelijk Catalonië zou voor niets zijn geweest. De organisatie voor het houden van het referendum, met alle tegenwerking van de spaanse staat, de spanningen en zenuwslopende weken ervoor, het incasseren van de agressie van de spaanse politie en de guardia civil op de dag van het referendum zelf zouden allemaal voor niets zijn geweest. Al het werk van de politici om, nadat er eindelijk een meerderheid in het Parlement was, alles op de rails te zetten, alle pogingnen om tot een overeenkomst met spanje te komen voor een referendum. Dit alles zou door een enkele handtekening van Puigdemont onder het decreet voor vervroegde verkiezingen teniet worden gedaan. Het bod van Puigdemont was daarom oprecht en hij had er alles voor over om interventie van de Catalaanse overheid te voorkomen. Alles, behalve dat de verkiezingen vrij en zonder beperkingen gehouden kunnen worden. Puigdemont wilde niet tornen aan de basisprinciepes van de democratie: over alle thema’s, onderwerpen en politieke ideeën moet kunnen worden gestemd. *

Desondanks dit alles zet Rajoy zijn plannen voor interventie toch door. Ondanks dat Puigdemont zijn hoofd in de guillotine legde om dit te voorkomen. Want het zou voor Puigdemont en zijn partij PDeCAT politieke zelfmoord zijn geweest. Niemand in Catalonië zou hem en zijn partij ooit nog geloven na zo’n verraad. Puigdemont speelde de kaart van vervroegde verkiezingen dus zeer hoog uit. Maar het maakt niet uit. Rajoy en de extreem rechtse PP en hun fascistische coalitepartner Ciutadans willen gewoon een einde maken aan de autonomie van Catalonië. De gehele wereld heeft nu gezien wie bereid is een pas terug te doen om tot een oplossing te komen voor dit politieke conflict en wie niet. Rajoy had niets te verliezen bij dit aanbod, zelfs zijn hoogmoedige spaanse trots niet. Catalonië had alles te verliezen. Maar toch hebben Rajoy en zijn regering geen duimbreed van hun plan ‘artikel 155′ willen wijken.

Na de aankondiging van Puigdemont dat de vervroegde verkiezingen uiteindelijk niet doorgaan, en dus het Parlement niet wordt niet ontbonden, begon de plenaire vergadering een uur later dan gepland. In deze vergadering worden de mogelijke gevolgen van ‘artikel 155′ besproken en wat daar aan, of tegen, gedaan gaat worden. De plenaire vergadering zal morgenochtend worden hervat. De laatste troef wordt dan uitgespeeld.

* Dit is denk ik het fundamentele verschil met wat men in Spanje over democratie verstaat en hoe men daar in de westerse democratische wereld daar over denkt. In spanje kan over alles gestemd worden dat binnen de grondwet mag. Ideeën buiten de grondwet zijn onbespreekbaar. Aangezien volgens de meerderheid, niet alle leden denken er zo over, van het Constitutioneel Hof  vind dat een referendum over zelfbeschikking niet kan. Hoe het VN verdrag van de mensenrechten, welke spanje heeft ondertekend en daarom deel uitmaakt van de spaanse grondwet, dan moet worden geïnterpreteerd is een raadsel.

Please follow and like us:

dag 25: Hoogspanning en onzekerheid

Vanochtend werd in de media aangekondigd dat president Puigdemont vervroegde verkiezingen in Catalonië zal uitschrijven. Hij zou om 13:30 verschijnen om zijn beslissing te verkondigen. Nu, ruim een uur later, wacht men nog steeds op zijn toespraak.

Enkele leden van de partij van Puigdemont, PDeCAT en lid van het Parlement hebben uit onvrede over deze beslissing hun lidmaatschap van de partij opgezegd en hun zetel in het Parlement opgegeven. De coalitiepartij, ERC, die samen met PDeCAT de parlementaire lijst JxSi vormt, is het oneens met de beslissing van de president en dreigt de samenwerking te verbreken. Het ongeloof, de verbazing en teleurstelling bij de burgerorganisaties ANC en Omnium en onder de mensen in het algemeen is bijzonder groot. Er was vanaag al een studentenstaking gaande in Barcelona voor de Catalaanse onafhankelijkheid en tegen de gevangenneming van de leiders van ANC en Omnium. Het ANC heeft zich nu bij de studentenmanifestatie aangesloten. Plaça Sant Jaume, waar het paleis van de Generalitat staat, loopt vol.

Wat we weten is dat  de socialistische ex-president van Catalonië en tevens lid van de Senaat, Montilla, en de huidige president van Baskenland een rol bij onderhandelingen spelen. Tegelijktijd zou het plan van de regering Rajoy voor ‘artikel 155′ worden ingetrokken. De socialisten (PSOE) beweren dat  de uitvoering van de plannen ‘artikel 155′ juridisch en politiek incompatibel is met vervroegde verkiezingen. De PP partij vind dat de plannen gewoon door kunnen gaan en de procedure in de Senaat gaan daarom nog steeds door. Deze onzekerheid is waarschijnlijk de oorzaak dat Puigdemont nog niet voor radio en TV is verschenen. De spanning is hoog en het lijkt me dat er nog van alles kan gebeuren. Politiek is hier en nu allesbehalve saai.

Please follow and like us:

dag 25: Het antwoord op ‘artikel 155′

Vandaag en morgen vind de plenaire vergadering van het Catalaanse Parlement plaats. In deze vergadering zal het Parlement proberen een antwoord te geven op de aanval die de spaanse overheid op de Catalaanse overheid gaat uitvoeren met het plan van ‘artikel 155′ van de regering van Rajoy om de Catalaanse autonomie op te heffen. De wereld kijkt met argusogen naar Catalonië en naar wat er in dit Parlement gebeuren gaat.

De vraag was nog of de Catalaanse president Carles Puigdemont naar Madrid zou gaan om in de Senaat zijn standpunt zou verdedigen. Aangezien het echter overduidelijk is dat de PP partij haar plannen ‘artikel 155′ sowieso zal doorzetten en zij in de Senaat een absolute meerderheid heeft, ziet Puigdemont af van zijn weerwoord in de Senaat. Puigdemont heeft vorige week tot twee maal toe zijn standpunt in een brief duidelijk gemaakt. Tot twee maal toe heeft hij daarin gezegd dat de onafhankelijkheid van Catalonië niet was uitgeroepen. Desalnniettemin heeft de PP regering de voorbereidingen voor ‘artikel 155′ doorgezet. Een verklaring van Puigdemont in de Senaat zou daarom tegen dovemansoren zijn en bovendien zou de agenda voor het plenaire debat in het Parlement moeten worden aangepast.

Het Catalaanse Parlement heeft weinig opties; het uitschrijven van vervroegde verkiezingen en het opheffen van de opschorting van de onafhankelijkheidsverklaring en daaruitvolgend het aannemen van de juridische overgangs-en oprichtingswet (de voorlopige grondwet voor de nieuwe republiek Catalonië). Of een combinatie daarvan.

Met grote waarschijnlijkheid zijn vervroegde verkiezingen uitgesloten. De PP heeft al laten weten dat zij haar plan voor ‘artikel 155′ doorzet, ongeacht of er vervroegde verkiezingen door Puigdemont wordt uitgeschreven. Rajoy zei gisteren dat hij ‘schone’ verkiezingen wil en wanneer de rust in Catalonië is weergekeerd. Altijd volgens zijn criterium, natuurlijk. Met ‘schone’ verkiezingen bedoeld hij dat de onafhankelijkheidspartijen dan niet met de verkiezingen mee kunnen doen. Daarvoor moeten deze politieke partijen door een rechtbank illegaal worden verklaard en dat kost tijd. (Daarnaast zullen ook de burgerorganisaties ANC en Omnium, waarvan hun leiders in de gevangenis zitten, illegaal worden verklaard.) Men is hier in Catalonië er van overtuigd dat, als het aan de spaanse overheden ligt, er nooit meer verkiezingen voor het autonome gebied binnen de spaanse legaliteit zullen worden gehouden. Wat de spaanse overheid wil, met name de PP, is recentralisatie: het opheffen van alle autonome gebieden en het terugbrengen van alle macht naar Madrid. Het is niet voor niets dat de PP deze week ook drie andere autonome gebieden heeft gedreigd met ‘artikel 155′.

Het moment van het stemmen in het Parlement zou van belang kunnen zijn. Verklaard het Parlement de onafhankelijke staat Catalonië nog voordat de Senaat heeft gestemd over ‘artikel 155′, dan is de kans dat de Catalaanse actie door de buitenwereld als provocerend wordt gezien. Dit zou dan een negatieve invloed op de internationale erkenning van de nieuwe Catalaanse staat kunnen hebben. Wordt de verklaring goedgekeurd nadat de Senaat heeft gestemd over het plan van Rajoy, dan bestaat het gevaar dat de kamer haar stem niet meer kan uitbrengen omdat zij dan, juridisch gezien, monddood is gemaakt door ‘artikel 155′. De onafhankelijkheidsverklaring is natuurlijk sowieso tegen de spaanse grondwet. Maar er is een moment dat de politici ongehoorzaam aan de spaanse wetten zullen moeten zijn. De spaanse wetgeving is als een juridische kooi, zeker gezien de sterk partijdige interpretaties er van door openbaar aanklagers en rechters, waar ontsnappen onmogelijk is.

De plenaire vergadering van het Parlement is een kat en muis spel, waar de unionisten zullen proberen om de vergadering te dwarsbomen en te rekken. Het welbekende fillibusterisme wat we ook gezien hebben bij de behandeling van de referendumwet en de overgangs-en oprichtingswet op 6 en 7 September. Kortom, de plenaire vergadering zal een lange zitting worden. Zij zal vanmiddag beginnen en morgenochtend, Vrijdag 27 Oktober, worden voortgezet. De verwachting is dat morgen wordt gestemd over de te nemen beslissingen.

Please follow and like us:

dag 24: Het einde van democratisch spanje (met instemming van Europa)

Aanstaande vrijdag 27 Oktober wordt in de spaanse Senaat gestemd over de toepassing van grondwetsartikel 155 om de Catalaanse autonomie op te heffen. Het plan van de regering Rajoy gaat echter veel verder dan artikel 155 toestaat. Hij, zijn regering en zijn PP partij, die pretenderen legaal te zijn en Catalonië weer onder de spaanse grondwet terug willen brengen, handelt zelf regelrecht tegen deze grondwet in. Maar niet alleen dat: ze handeld zelfs tegen de Europese en internationale conventies in met betrekking tot de rechten van de mens en van de volkeren. Dit alles komt voort uit de meest corrupte politieke partij in Europa, waarvan bewezen is dat zij gedurende tientallen jaren een dubbele boekhouding er op na heeft gehouden en tot en met in de allerhoogste regionen van de partij de leiders ongeregelde betalingen ontvangen van bedrijven in ruil voor het verlenen van opdrachten voor de bouw en infrastructuren.

Deze corrupte politieke partij, die nog steeds niet illegaal is verklaard als criminele organisatie omdat zij justitie naar haar hand heeft gezet, wil de Catalaanse regering ontzetten. Ook in dit geval geheel volgens haar partijcultuur; op illegale manier. Daarna wil de president van spanje een bestuur in Catalonië opleggen in de vorm van een commissie, samengesteld door de Senaat waar zijn partij de absolute meerderheid heeft, en die niet is gekozen door het Catalaanse volk. Het opgelegde bestuur gaat dan regeren tegen de wil van 7,5 miljoen mensen in die in deze regio leven. Dit bestuur kan daarom niet democratisch worden genoemd. En daarom is spanje vanaf aanstaande Vrijdag geen democratie meer, maar iets anders.

De tot op het bot corrupte PP partij doet dit echter niet geheel alleen. Om te beginnen heeft zij de steun van de extreem rechtse partij Ciutadans en van de grootste oppositie partij en eeuwige rivaal, de socialistische partij PSOE. Daarnaast heeft de regering van Rajoy de volle medewerking van de ambtenarij, zoals justitie, en de spaanse media. Maar bovenal en daarboven het hoofd van de staat, de koning van spanje Filip VI van Bourbon, de aangewezen opvolger van generaal Francisco Franco, de fascistische militiair die als een dictator gedurende 40 jaren het land heeft onderdrukt. Kortom, het francisme en het fascime zit in alle gelederen van de spaanse overheden en haar samenleving, niet alleen in een enkele politieke partij. Spanje is ziek, en wil niet genezen worden nadat gedurende bijna 40 jaar getracht is een democratisch bestel in te stellen.

De Europese Commissie onder leiding van Jean-Claude Juncker heeft, namens de Europese Unie en haar lidstaten, haar volledige steun aan Rajoy en zijn regering uitgesproken voor het opheffen van het autonome gebied Catalonië, het afzetten van haar regering, het monddood maken van het Parlement, de overname van het commando van de Catalaanse politie die wijdverbreid wordt gerespecteerd om haar professionaliteit (zeker na de terroristische aanslagen in Barcelona en Cambrills) en de interventie van de Catalaanse publieke media omdat ze geen neutrale berichtgeving uit zou zenden. De EU is daarom medeplichtig aan deze dictatoriale staatsgreep tegen de Catalaanse bevolking en alle gevolgen daarvan. Door de passieve houding in dit conflict is ieder individueel lidstaat van de EU, waaronder Nederland, medeverantwoordelijk voor de ramp die ze over zich heen haalt. Want dat het bij een intern, geïsoleerd spaans conflict zal blijven zoals in 1939 het geval was, dat mag wel duidelijk zijn. Iedere Europese burger ziet nu, voor de zoveelste keer na de Griekse economische crisis en het vluchtelingenprobleem, dat de Europese Unie geen kleren draagt. Een Unie die garant zou moeten staan voor democratie en de veiligheid en rechtsbescherming van iedere burger. De enige taal die de blote keizer nog verstaat zijn de harde cijfers van de economie. Welnu, zij kan haar borsten nat maken wanneer zij het uitgeleende spaanse overheidsgeld, die ruim meer dan 100% van het BNP oftewel 1000 miljard Euro’s bedraagt, van het failliete koninkrijk spanje probeert terug te krijgen.

Please follow and like us: