Het effect van ‘artikel 155’

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 122 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 105 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

In de vier maanden dat de Jordi’s gevangen zitten, werd de Catalaanse autonomie opgeheven onder het voorwendsel van grondwetsartikel 155. Dit artikel zegt dat de Spaans centrale overheid haar wil aan een regering van een autonoom gebied mag opleggen in geval dat zij ernstig tegen de Spaanse grondwet handelt. Dit artikel zegt niet dat de regering van het betreffende autonoom gebied mag worden ontslagen, het Parlement mag worden ontbonden en de centrale regering verkiezingen voor dit autonome gebied mag uitschrijven. Integendeel, dit recht behoort exclusief toe aan de president en het Parlement van het autonome gebied. Toch heeft de Spaanse regering onder leiding van president M. Rajoy dit gedaan, geheel tegen de grondwet en het Catalaanse Statuut in. De Catalaanse partijen namen, ondanks de illegale en illegitieme verkiezingen, de handschoen op en deden er aan mee. M. Rajoy vierde dat deze partijen, inclusief president Puigdemont, aan deze verkiezingen mee deden: hij zag dit als een vorm van acceptatie en legitimiteit. De grove partijdigheid van de kiescommissie, bestaande uit leden van de de PP partij en haar gedoogpartners, zorgde er echter voor dat de Catalaanse partijen amper een verkiezingscampagne konden voeren en de Catalaanse media sterk werden gecensureerd in hun nieuwsberichten. Het summum was dat de spandoeken aan de overheidsgebouwen met de tekst ¨Democrácia¨ door de kiescommissie werd verboden omdat dit de politieke visie zou zijn van de Catalaanse partijen en de overheidsgebouwen een ‘neutrale’ uitstraling moeten hebben. Ondanks deze discriminatie tijdens de verkiezingscampagne, wonnen de Catalaanse partijen met president Puigdemont aan het hoofd. Daar bleef het echter niet bij. De Spaanse regering zal pas ‘artikel 155’ opheffen, indien een regering wordt ingesteld die handelt volgens de grondwet. Beter gezegd: volgens de interpretatie van de regering van Rajoy en het sterk gepolitiseerde Constitutioneel Hof. Iedere poging van het Catalaanse Parlement om een regering te installeren die voor de Catalaanse onafhankelijkheid is, zal leiden tot meer gerechtelijke vervolgingen. Hierdoor is de instelling van president Puigdemont in een impasse geraakt: Rajoy weigert Puigdemont te accepteren als de legitiem gekozen president. Ondertussen blijft de Catalaanse administratie in zijn handen en in die van zijn partij, de PP. Een partij die in de Catalaanse verkiezingen slechts vier miserabele zetels in het Parlement won. Oftewel, de partij die de scepter over de Catalaanse administratie zwaait, heeft slechts marginale steun in Catalonië.

Onder het excuus van ‘artikel 155’ gaan de illegale activiteiten van de Spaanse regering ondertussen door. Opnieuw heeft een klooster in Aragon, Barbastre, een rechtszaak aangespannen om ‘haar’ kunstschatten, die in het verleden aan Catalonië zijn verkocht, terug te krijgen. De Catalaanse overheid heeft na aankoop deze kunstwerken met veel moeite en kosten gerestaureerd. Omdat de Catalaanse administratie momenteel beheerd wordt door de centrale regering in Madrid, kan de Catalaanse Generalitat de kunstaschatten in de lopende rechtszaak niet verdedigen. Bij de werken van het Cixena klooster ging de Spaanse regering niet in beroep, hoewel dit wel mogelijk was, ‘uit respect voor de Spaanse rechtsspraak’.  Er kan niet aan de indruk worden ontkomen dat hier sprake is van pure kunstroof.

De Spaanse regering heeft gedreigd dat indien op korte termijn geen nieuwe Catalaanse regering wordt gevormd, wat zij zelf met man en macht probeert te voorkomen, ook de Catalaanse media onder Spaans toezicht zullen komen te staan. ‘Omdat deze media indoctrineren, vind een overgroot deel van de Catalanen en van de Spanjaarden dat deze radio-en TV kanalen moeten worden gecensureerd’, aldus minister Cospedal. Dat de Catalaanse TV veruit de hoogste kijkcijfers hebben in Catalonië, meer dan het dubbele van de Spaanse TV, minacht de minister. En dat de Catalaanse media buiten Catalonië niet kunnen worden ontvangen, maakt blijkbaar ook niet uit voor de meningsvorming van het ‘overgrote deel van de Spanjaarden’.

De laatste en grootste aanval op de Catalaanse cultuur en identiteit betreft de Catalaanse voertaal op de scholen. Voor de zoveelste keer komt de Catalaanse voertaal in het onderwijs in het gedrang. De minister van onderwijs wil bij inschrijving op de scholen de mogelijkheid openen dat de leerlingen (of hun ouders) kunnen kiezen tussen Spaans of Catalaans als voertaal. Indien de minister zijn zin krijgt, zal dit een grote verdeling in de Catalaanse samenleving veroorzaken; zij die naast het Castilliaans ook het Catalaans beheren, inclusief haar aard en cultuur, en degenen die alleen het Castilliaans kennen en dus niet willen integreren in de Catalaanse samenleving. Het is niet het onafhankelijkheidsstreven van de Catalanen die de samenleving verdeeld, zoals de PP bij hoog en laag en overal beweerd, maar het is de Spaanse overheid zelf die verdeeldheid in de samenleving probeerd te zaaien. De Spaanse regering en haar coalitie partijen (Ciutadans en PSOE), willen opnieuw proberen wat Franco niet is gelukt gedurende zijn veertig jarige dictatuur.

Please follow and like us:

Published by

gb_vdg

As engineer in physics I am mainly interested in technology and science. But also in (analog) photography and related arts. I practice some sport, like biking. I also collaborate to improve the real life boundary conditions of my second country.