Veertig jaar democratie

Deze week was het veertig jaar geleden dat voor het eerst na het Franco regiem ‘vrije’ verkiezingen werden gehouden. Dit werd met een ceremonie in het Spaanse congres gevierd met een toespraak van koning Felipe VI. In deze toespraak sprak hij sporadisch over het Franco regiem en uitgebreid dat er buiten de wet geen vrijheid is en geen democratie, verwijzend naar het ‘illegaal’ te houden referendum in Catalonië. De Catalaanse partij Esquerra Republicana was niet aanwezig bij deze ceremonie omdat zij niet mee mocht doen bij die eerste verkiezingen. De ander grote afwezige was voormalig koning Juan Carlos I, welke een bepalende rol heeft gespeeld bij de oprichting van de Spaanse democratie. Hoogst waarschijnlijk was zijn afwezigheid te danken aan de schandalen die hij de laatste jaren heeft veroorzaakt en daarmee het koningshuis in diskrediet heeft gebracht.

De schrijfster Empar Moliner schrijft in haar kolom van de krant ARA een gedeeltelijk humoristisch, maar bovenal kritisch, artikel dat een goed beeld weergeeft van hoe deze viering door veel Catalanen werd ervaren.

Gratis Buffet

Empar Moliner

De koning van Spanje, samen met een coherente en zeer elegante echtgenote die enkel dient voor de vorm, heeft woensdag een lintje uitgereikt aan Rodolfo Martín Villa, ex-minister onder de dictatuur van Franco. Tegen deze man loopt een bevel van arrestatie van de Argentijnse justitie wegens oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid. Dit arrestatiebevel loopt omdat hij hoofdverantwoordelijke was van de slachting van Vitória in 1976, toen onder zijn leiding veiligheidstroepen het vuur openden op een groep stakende arbeiders. Vijf doden en meer dan honderd gewonden. Hun families hebben de plechtigheid van de uitreiking van de medaille op televisie moeten zien.

De plechtigheid diende om de grondwet van 1978 en de eerste ‘democratische’ verkiezingen te vieren, waarin, dat is duidelijk, een partij als Esquerra Republicana (ERC: huidige Catalaanse regeringspartij, vert.) zich niet konden presenteren omdat zij illegaal waren verklaard. Het is het concept wat zij hebben van een ‘gratis buffet’. Ze zeggen tegen je: ‘jawel, het is gratis. Maar het toetje is verboden.’ En als je niet naar het buffet gaat want er is geen toetje, komen ze tot de conclusie dat je tegen gratis buffetten bent en laten ze je helemaal zonder eten.

Wij vragen om de naamborden van franco bestuurders van de gevels in de straten te verwijderen, om de Valle de los Caidos te heroverwegen en om eindelijk een eind te maken aan de erfenis van Franco. Maar de meest belangrijke erfenis van Franco is de koning van Spanje. Joan Carlos is de grote erfenis van de dictator. Het is als wanneer Hitler door ouderdom zou zijn overleden en vlak voor zijn dood, om alles ‘orderlijk en onder controle te laten verlopen’, een volgeling van hem en verre afstammeling van Willem II zou hebben aangewezen. Degene die vandaag de Franco minister heeft gedecoreerd met een medaille, is de zoon van deze koning, die de troon heeft geërfd van zijn vader, welke erfde van Franco. Misschien dat er op een dag geen naamplaten van Franco in de straten meer zijn, maar de koning blijft voortduren in zijn paleis, lintjes uitreikend aan ministers van de dictatuur, als bewijs dat deze de deuren heeft geopend naar het enige gratis buffet, zonder toetje en vol met kevers, waarvan ze denken dat wij daar tevreden mee zijn.

Please follow and like us:
error