Open oorlog van de ‘deep state’ tegen de regering

(1050 woorden)

Eergisteren werd het hoofd van de Guardia Civil (GC), kolonel Diego Pérez de los Cobos, door de minister van BiZa, Fernando Grande-Marlaska (in het gewone leven rechter van het Audiencia Nacional), op staande voet ontslagen. Het ontslag kwam voor buitenstaanders als een donderslag bij heldere hemel.

De los Cobos, zoon van een generaal onder het Franco bewind en broer van een lid en ex-voorzitter van het Constitutioneel Hof, heeft een lange lijst van verdiensten. Voor enkele daarvan kreeg hij van dezelfde minister een medaille.

Op 23 Februari 1981 toog hij naar de kazerne van de GC in de blauwe kiel van de de fascistische Falange partij. Daarmee toonde hij zijn steun aan zijn meerdere, luitenant kolonel El Tejerazo, die op dat moment een staatsgreep pleegde in het Spaanse Congres en verklaarde dat hij klaar stond om ‘te doen wat nodig was’.

In 1992 werd de Baskische activist Kepa Urra door hem en enkele van zijn collega ‘s gemarteld. Spanje werd door de de VN Commissie Tegen Martelingen hiervoor veroordeeld en als gevolg daarvan werd de Los Cobos gedegradeerd. Zijn collega ‘s werden in 1997 door het gerechtshof in Bilbao tot vier jaar gevangenis veroordeeld, maar hun straf werd door het Hooggerechtshof verlaagd en zij kregen amnestie van de ministerraad van de PP regering onder Aznar. Hierdoor zijn zij nooit voor de martelingen in de gevangenis beland.

Later won De los Cobos weer het vertrouwen van het legercorps en de politici en werd hij in 2006 adviseur van de minister van BiZa onder de socialistische PSOE regering.

In 2017 stelde hij rapporten op over de aanloop naar en het verloop van het referendum in Catalonië. In wezen begon het hoofd van de GC in Catalonië na de volksraadpleging in November 2014 reeds met onderzoeken naar politici en burgers die voor de Catalaanse onafhankelijkheid zijn. Deze rapporten werden vervolgens door het OM overgenomen en verder verfijnd voordat ze in de rechtszaken tegen de Catalaanse leiders gebruikt werden. De Los Cobos pleegde meerdere malen meineed tegen de Catalaanse politici en de burgerleiders die het referendum hadden georganiseerd of deze hadden gesteund. Ook was hij hoofdverantwoordelijke voor het politiegeweld op de dag van het referendum zelf. Zo beweerde De Los Cobos voor het Spaanse Hooggerechtshof dat de Catalaanse politie het referendum oogluikend toestond en dat de GC daarom besloot om zelf in te grijpen. Volgens hem had de GC slechts enkele keren en altijd met proportioneel geweld ingegrepen tegen mensen die de GC verhinderden om de stemlokalen binnen te gaan. De GC heeft nooit tegen ouderen van dagen en kinderen gewelddadig opgetreden, zo zei hij voor de rechter. Het Hooggerechtshof stond echter niet toe dat er video ‘s door de verdediging werden getoond om zijn getuigenis en die van de tientallen andere GC agenten te ontmaskeren. De eerste gewelddadige charges vonden echter al in de vroege ochtend plaats, toen de stemlokalen amper waren geopend. De plannen voor de gewelddadige politiecharges en om zonder coördinatie met de Mossos d’Esquadra te werken, zoals de dagen voordat het referendum plaatsvond was afgesproken, lagen echter al wekenlang tevoren klaar. Mede dankzij zijn getuigenissen en het samenspannen met het OM zijn de Catalaanse politici en burgerleiders voor jarenlang tot gevangenisstraf veroordeeld.

Momenteel loopt er nog een rechtzaak tegen het hoofd van de Mossos d’Esquadra, Lluís Trapero. Zijn advocaat toonde tijdens de verhoren aan dat de getuigenissen van De los Cobos incoherent zijn. De GC heeft Trapero nooit kunnen vergeven dat hij de terroristische cel na de aanslagen in Augustus 2017 zelfstandig en op snelle en efficiënte wijze heeft kunnen ontmantelen.

De valse rapporten en de meineed tegenover het Hooggerechtshof en de Audiencia Nacional die de Los Cobos pleegde was geen enkele reden van bezwaar voor de socialistische PSOE partij. Integendeel, nadat de PSOE aan de regering kwam bleef hij het hoofd van de GC en kreeg van de huidige minister van BiZa er zelfs een medaille voor.

De reden voor het ontslag is het onderzoek dat de GC nu tegen de PSOE regering zelf doet in verband met de feministen demonstratie van 8 Maart jongstleden. Rechter Carme Rodríguez Medel, zelf dochter van een GC, gaf daar toestemming voor nadat een aanklacht daarover was ingediend. Ondanks dat het coronavirus al welig in Madrid tierde gaf Grande-Marlaska, die daar zelf ook aanwezig was, toestemming voor de protestdemonstratie. Zoals verwacht kwamen daar duizenden betogers op af waardoor Madrid de grootste haard van de pandemie in Spanje werd.

Uit solidariteit met De Los Cobos bood de tweede man binnen de GC, General Laurentino Ceña en bekend van de problematische persconferenties tijdens de coronacrisis, gisteren zijn ontslag aan. De algemene loonsverhoging die Marlaska de GC aanbood, welke de gemeenschap een kleine 500 miljoen Euro ‘s gaat kosten, was echter te laat om de brand nog te kunnen blussen. Met het ontslag van De Los Cobos is een open oorlog begonnen tussen de Guardia Civil, justitie en de ultrarechtse partijen Ciutadans, PP en Vox aan de ene kant, en de PSOE-Podem regering aan de andere kant. De Spaanse media schrijven nu met grote verbazing wat de Catalanen al lang wisten, namelijk dat de GC valse rapporten schrijft vanwege politieke motieven. De ultrarechtse en nationalistische protestdemonstraties die begonnen in de dure wijken van Madrid tegen hun ‘ontnomen rechten’ vanwege de coronacrisis, lijken een georganiseerde samenwerking van buitenparlementaire machten om de Spaanse regering te ontzetten. En een staatsgreep met al haar ins en outs is daarmee niet ondenkbaar.

Maar in feite vond de staatsgreep al plaats toen diezelfde PSOE partij de toenmalige Partido Popular regering steunde in haar politieke vervolgingen tegen de Catalanen. Men wilde toen, en nu nog steeds, niet luisteren en serieus overleggen over een referendum in Catalonië. Zowel de rechtse PP regering toendertijd als de meest linkse PSOE-Podem regering die Spanje ooit gehad heeft, blijven volharden in hun autoritaire en ondemocratische houding. Na het referendum in Catalonië lieten zij een politiek conflict over aan de justitiële en uitvoerende machten, waardoor de scheiding van de machten in het geding kwam. Zij vonden de vuile oorlog die gevoerd werd prima zodat de Catalaanse regering daardoor op illegale wijze (maar met toestemming van het Constitutioneel Hof onder voorzitterschap van GC broer Francisco Pérez de los Cobos) ontslagen werd, het Parlement werd ontbonden, de Catalaanse autonomie werd opgeschort, nieuwe verkiezingen door de PP regering (die daar totaal niets over te vertellen heeft) werden opgelegd, de opnieuw gekozen regering van Puigdemont niet door justitie werd toegelaten om te regeren en dat vreedzame en democratische politici en burgerleiders in ballingschap moesten of voor jaren lang gevangen zijn gezet. Spanje krijgt nu als een boemerang terug wat zij zelf begonnen was.

Onvoorzien protest

(640 woorden)

Langzaamaan mogen we weer wat meer. Men heeft het langzaam opheffen van de quarantainemaatregelen in verschillende fasen ingedeeld. Wat wel en wat niet precies mag gedurende deze fasen is vooralsnog onduidelijk totdat de desbetreffende fase wordt ingevoerd. En dan vinden er alsnog veranderingen van de spelregels plaats.

Sinds een week geleden zitten we in Centraal Catalonië in ‘fase 1’. Daarmee mag binnen bepaalde uren worden gesport, terwijl in de tijden daarbuiten kinderen en ouderen naar buiten mogen om (in respectievelijke volgorde) te gaan spelen en wandelen. Omdat andere delen van Catalonië, zoals Barcelona, zich nog in ‘fase 0’ bevinden heeft men nu ook fase 1/2 in het leven geroepen zodat men daar toch enige vorm van vrijheid heeft. Om de verwarring volledig te maken zei het gemeenteraadslid met ‘veiligheid’ in zijn portefeuille dat men nu ook naar het strand mag. Toen het daar op Maandag mutje vol zat, werd er omgeroepen dat dit toch niet mocht en stuurde de politie de badgasten weer weg.

Ook, of beter gezegd met name, op nationaal niveau slaat het crisisbestuur de plank iedere dag weer mis. Aan het begin van een crisis is zoiets nog goed te praten, maar dat nu na ruim twee maanden de Spaanse regering nog steeds volledig blind vaart, geeft aan dat er iets meer aan de hand is.

Op Zaterdag houdt de Spaanse president Pedro Sanchez gewoonlijk ellenlange TV toespraken voor de bevolking waar hij nagenoeg niets concreets toezegt. Doet hij dit wel, dan is daar later in de Staatscourant niets van terug te vinden of in een geheel andere vorm. Of de gepubliceerde maatregelen zijn dusdanig onduidelijk, of zelfs intern tegenstrijdig, dat er geen levend wezen is te vinden die er nog iets van begrijpt. Vervolgens zijn er zogenaamde ‘rectificaties’ (verbeteringingen die het allemaal wat duidelijker moeten maken, of toch weer niet). En zo gaat het maar door, dag in dag uit.

De enige verbetering die we van deze regering hebben gezien is dat men uiteindelijk de militairen van het menu voor de persconferenties heeft geschrapt. Deze zorgden voor nog meer problemen die Sánchez reeds had nadat het hoofd van de Guardia Civil gezegd had dat er een speciale eenheid is die de sociale media op het Internet afspeurt op zoek naar valse informatie en naar tegenstanders van het beleid van de regering. Oftewel pure censuur en politieke vervolging. Dat wil niet zeggen dat deze eenheid, indertijd opgericht vanwege het referendum in Catalonië, is opgeheven. Integendeel, onlangs rapporteerde zij dat men na diepgaand onderzoek (een oxymoron voor een Spaanse militaire eenheid) tot de conclusie is gekomen dat er na de corona crisis een opleving van protesten zal plaatsvinden. ‘Met name onder de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweginging’, zo schrijven ze. Geen wonder; de Spaanse regering doet haar uiterste best daarvoor. Van het invoeren van de noodtoestand en het centraliseren van overheidstaken (wat zonder meer een verhulde staatsgreep genoemd mag worden), de weigering om Madrid gedurende twee weken lang te isoleren (wat 21.000 slachtoffers, 3/4 van het totaal over geheel Spanje, tot gevolg had), het misbruik van de noodtoestand voor politieke doeleinden, verlenging van diezelfde noodtoestand met de ultrarechtse partij Ciutadans (met de mondelinge toezegging om niet meer met de Catalanen over hun zelfbeschikkingsrecht te onderhandelen en waarmee zij bovendien de steun van andere, linkse, partijen in het Congres en de coalitiegenoot Podemos als een steen laat vallen) en nog heel veel meer.

Maar wat de Guardia Civil niet voorzien heeft dat zijn de protesten vanuit ultrarechtse, Spaans nationalistische hoek, compleet met uitbundig gezwaai van Spaanse vlaggen. Deze protesten begonnen in de luxe wijk van Madrid, Salamanca (notabene nog steeds in fase 0), worden geleid door de ultrarechtse Partido Popular en de fascistische Vox partijen en breiden zich als een olievlek over geheel Spanje uit. Maar gezien de coulante houding van de politie en Guardia Civil tegenover deze verboden protestdemonstraties is misschien omdat ze daar zelf in meelopen.

Billy leeft

(475 woorden)

Billy het kind is dood. En dat mag gevierd worden. Gisteren werd bericht dat hij is bezweken aan het coronavirus.

Billy el Niño (het kind) is de bijnaam van Antonio González Pacheco, lid van de Spaanse Policia Nacional. Op het hoofdkantoor in Barcelona aan de Via Laietana, heeft hij duizenden martelingen uitgevoerd tegen politieke dissidenten van Franco en zijn regiem. Net als het fascistisch staatshoofd is hij op bed overleden zonder dat er ooit recht is gedaan aan zijn slachtoffers.

Billy was een specialist in het martelen die genoot van zijn werk. De video ‘s waarin Chato Galante, de vertegenwoordiger van slachtoffers van het franquisme, over zijn martelingen in het TV3 programma FAQS verteld (in het Spaans op 2:30) zijn zonder meer schokkend te noemen ondanks, of misschien juist dankzij, de serene manier waarop hij daar verslag van doet. Hij verteld onder andere over ‘waterboarding’ in een emmer totdat het slachtoffer op het punt stond te stikken. Dat konden ze perfect zien aan de verkleuring van je nagels, zo vertelt hij. Hem werd ook een pistool tegen het hoofd gehouden dat werd afgeschoten. ‘Dat het wapen ongeladen was, dat wist je natuurlijk niet.’

De martelingen door Billy hielden niet op na de dood van Franco en evenmin na de zogenaamde ‘democratische overgangsperiode’ die in 1978 begon. Zijn gedrag werd door de Spaanse justitie en politiek ook daarna getolereerd. Hij kreeg verschillende taken bij het politiecorps en werd zelfs tijdens de democratische periode tot twee maal toe officieel gehuldigd voor zijn bewezen diensten. Dit leverde hem, naast de huldiging die hij tijdens de Franco dictatuur kreeg, in totaal 50% extra pensioen op. Gedurende de 42 jaren dat Spanje zichzelf een democratie noemt, en wat door de internationale gemeenschap kritiekloos wordt overgenomen, is Billy nooit berecht voor zijn misdaden. Zelfs de zogenaamd links-socialistische PSOE regering, die gedurende deze periode in totaal 23 jaren lang heeft geregeerd, heeft nooit de minste moeite genomen. Toen hij in 2018 officieel werd uitgenodigd voor een bijeenkomst van de Policia Nacional en wat vele protesten uitlokte, zei de woordvoerder van de socialistische regering van Pedro Sánchez, Isabel Celáa: ‘hij is een vrij man en kan overal gaan waar hij uitgenodigd wordt.’ Dat de minister van BiZa, Grande Marlaska, nu bij zijn dood zegt dat men druk bezig is met het schrijven van een aanklacht tegen hem is weinig geloofwaardig. Temeer daar deze minister zelf door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is veroordeeld voor het toelaten van martelingen onder zijn toezicht toen hij rechter was bij het Audiencia Nacional.

Billy el Niño is geen uitzondering. Dankzij de amnestiewet van 1977 lopen er nog talrijke misdadigers van het Franco regiem vrij rond. Om deze amnestiewet te omzeilen vroeg Argentinië In 2014 aan Spanje om González Pacheco uit te leveren en hem daar te kunnen berechten voor veertien gevallen van martelpraktijken. Het Spaanse Hooggerechtshof weigerde echter om Billy uit te leveren omdat zijn misdaden waar hij voor wordt aangeklaagd verjaard zouden zijn. De persoon Billy el Niño is dood, maar hij is nog springlevend in alle gelederen (de wetgevende, rechtsprekende en uitvoerende machten) van de Spaanse staat.

De Koningh van Hispanje

(600 woorden)

Met de dodenherdenking en het bevrijdingsfeest in Nederland afgelopen dagen werd natuurlijk ook het Wilhelmus weer gespeeld en gezongen. Echter, de zin ‘De Koningh van Hispanje heb ik altijd geëerd’ begrijp ik echter steeds minder. Voorzover ik heb kunnen nagaan is dit gebaseerd is op de Bijbelse gedachte dat christenen altijd hun wettige overheid moet dienen en gehoorzamen. Daar het katolieke Spanje toen heer en meester in de Lage Landen was, wilde men als protestant christenen niet de wettige overheid ongehoorzamen. Ook in de tweede wereldoorlog was er in sommige christelijke kringen een discussie wie men nu eigenlijk dienen moest: de (met geweld opgelegde) wettige nazi Duitsers of de Nederlandse regering en koningin in ballingschap.

Terug naar de koning van Spanje. Prins Juan Carlos I werd door de fascistische dictator generaal Francisco Franco aangewezen als zijn opvolger. Dat was niet voor niets. De familie Bourbon knoopte goede relaties met Franco aan om de macht weer terug te krijgen die zij in 1931, na het uitroepen van de Spaanse Republiek, verloren had en Alfons XIII vervolgens naar Portugal moest uitwijken. Zijn kleinzoon Juan Carlos werd door Franco als het hoofd van Spanje aangewezen om de eenheid van het land, en daarmee het toenmalige regiem, in stand te houden. Ook zijn zoon en opvolger koning Felipe VI is zich daar blijkbaar terdege van bewust. Hij heeft zich er dan ook uitgebreid op kunnen voorbereiden voordat hij, ver na het overschrijden van zijn 40ste verjaardag, koning werd en eindelijk eens iets voor de kost begon te doen in plaats van op de zak van de Spaanse onderdanen te teren. Op 3 Oktober gaf hij als staatshoofd een harde toespraak tegen de Catalanen die het gewaagd hadden om een referendum te houden over de afscheiding van Spanje. Dit was het groene licht voor de Spaanse gerechtelijke macht en de politici om de Catalaanse burgerleiders en politici gerechtelijk te gaan vervolgen, het Catalaanse Parlement te ontbinden, de regering te ontslaan en onder het mom van grondwetsartikel 155 de Catalaanse autonomie onder direct toezicht te stellen. Terwijl dit artikel alleen maar zegt dat de Spaanse centrale overheid slechts haar wil aan de politici van een ‘ongehoorzame autonomie’ mag opleggen. Deze ingreep mag daarom gerust als een bedekte staatsgreep worden gekenmerkt.

Met zijn toespraak koos koning Felipe VI van Bourbon partij en verloor daarmee zijn neutraliteit als staatshoofd. Iets wat onmisbaar is om eventueel te kunnen bemiddelen in het geval van een politiek conflict binnen de landsgrenzen, zoals het Catalaans onafhankelijkheidsstreven. De Spaanse eenheid heeft bij Felipe dus een hogere prioriteit dan het bemiddelen tussen verschillende partijen. Het mag daarom gerust gesteld worden dat het idealisme van het Spaanse koningshuis nog steeds geschoeid is op de fascistische ideologie van dictator Franco, welke dezelfde is als die van Italië en het nazi Duitsland van de jaren dertig en veertig.

Gezien de Spaanse trots en hoogmoed die al eeuwenlang bij ons in de Lage Landen bekendheid geniet, zou het me niets verbazen dat de toenmalige adellijken daarginder al van deze ideologie bevlogen waren nog lang voordat het een naam had. Bijvoorbeeld in de zestiende eeuw toen de Nederlanden zich gedurende tachtig jaren lang van het Spaanse juk probeerden te bevrijden. Laten we daar maar eens aan denken wanneer het ons volkslied weer ten berde wordt gebracht. En vergeet dan ook niet dat De Nederlanden toen hulp vanuit Duitsland kregen (we zijn ze er nog steeds dankbaar voor) en dat er, toen de vrijheid van meningsuiting en godsdienst werden aangetast, niet werd gemekkerd over ‘de soevereiniteit van een bevriende staat’ of iets van dien aard. Precies wat onze Nederlandse politici nu allemaal in koor zingen bij de schendingen van de mensenrechten in Catalonië en in andere delen van Spanje.

Een dagje Spanje

(1300 woorden leesplezier)

Langzaam terug naar het normale leven
Eindelijk konden we sinds gisteren, Zaterdag twee Mei, naar buiten om wat te gaan wandelen of sporten. Dat moet je dan wel tussen 6:00 en 10:00 uur ‘s-morgens of 8:00 en 11:00 uur ‘s-avonds doen. Je mag maar één keer per dag gaan wandelen, fietsen of hardlopen en je moet binnen je woongemeente blijven. Dat laatste is, voor bijvoorbeeld fietsers, niet erg handig omdat de grootte van een gemeente soms minuscuul klein is. Buiten deze uren mogen ouderen van dagen en kinderen (de laatsten onder begeleiding) de straat op zonder door de sporters te worden besmet.

Verplichte mondkapjes onverkrijgbaar of onveilig
Gisterenavond (Zaterdag, na winkelsluitingstijd voorzover de winkels open zijn) maakte president Sanchez bekend dat met ingang van de eerstvolgende werkdag (aanstaande Maandag) het dragen van een mondkapje verplicht is indien men met het openbaar vervoer reist. De enige winkels die echter op Zondag open zijn en waar maskers verkregen kunnen worden zijn de apotheken. De voorzitter van het college van apotheken in Catalonië zegt echter dat ze van niets weten en dat de farmacies onvoldoende voorraad hebben. De maskers die door de regering op de stations zullen worden uitgedeeld, voldoen volgens het college niet aan de eisen om de mensen te beschermen. Het effect is dus dat de reizigers zich beschermt voelen, maar in realiteit een verhoogt risico lopen om besmet te worden dan wanneer men niets draagt en de onderlinge afstand van 1,5m respecteert. Indien hierdoor dodelijke slachtoffers gaan vallen zou de regering van Sanchez op zijn minst voor ‘dood door schuld’ moeten worden aangeklaagd indien zijn desastreuze beleid niet onder het hoofdstuk genocide valt.

‘Overleg’ en ‘coördinatie’
Op de wekelijkse vergadering tussen de presidenten van de Spaanse autonome gebieden van het o zo federale Spanje en de minister president vertelt deze laatste hetzelfde wat hij de vorige dag in zijn persconferentie aan de bevolking bekend heeft gemaakt. Naar de argumenten van, onder andere de Catalaanse president Quim Torra, om het normalisatieproces aan de autonome gebieden over te laten wordt (voor de zesde week op rij tijdens deze crisis) geen gehoor gegeven. Torra voelt zich als president daarom terecht beledigd. “Deze ‘coördinatie’ met de autonome gebieden, zoals Sanchez deze noemt, is niets anders dan het centraliseren van de overheidstaken”, zo twittert Torra geërgerd. Hij dringt er bij de Spaanse president op aan om de noodtoestand voor Catalonië op te heffen of tenminste de autonome regering het proces van normalisatie zelf uit te laten voeren.

Uiteindelijk wordt overeengekomen dat de Catalaanse minister van gezondheidszorg, Alba Vergés, aan het eind van de middag met haar Spaanse collega, Salvador Illa, overleg zullen plegen. In dit overleg doet Vergés haar beklag bij de Spaanse minister dat hij reeds de data van de-isolatie bekend heeft gemaakt zonder dat hij de informatie over de besmettingsgevallen in Catalonië tot zijn beschikking heeft. Na dit overleg verkondigt de Catalaanse minister dat Illa geaccepteerd heeft dat het normalisatie proces volgens de zogenaamde gezondheidsgebieden zal plaats vinden in plaats van de provincies. Later in de avond zegt de Spaanse minister van volksgezondheid (een partijbons met twee jaar werkervaring in het semi-particuliere bedrijfsleven dankzij zijn studie filosofie als academische bagage en opgeklommen tot deze ministerspost vanuit zijn burgermeesterschap van het dorp La Roca del Vallès), dat er nog niets definitief is besloten en dat men is overeengekomen ‘om de voorstellen te bestuderen’.

Persconferentie
Op de persvoorlichting van de Spaanse regering werd de vicepresidente Teresa Ribera* gevraagd waarom Portugal zo weinig slachtoffers (1043) heeft in tegenstelling tot Spanje (25264). Haar verklaring was dat Portugal ten westen van Spanje ligt en de besmetting vanuit het oosten (China en Italië) kwam. Het land had dus meer tijd om te reageren op de aankomende pandemie. Bij doorvragen van de journalist dat iedereen dezelfde informatie van het WHO tot zijn beschikking heeft en dat Portugal een dag eerder de noodtoestand afkondigde, verklaarde de vicepresidente dat het allemaal achteraf gezien gemakkelijk praten is. De meest redelijke verklaring is dat Portugal op het moment van de noodtoestand direct besloot om haar bevolking te isoleren en dat Spanje daar nog twee weken mee wachtte. Dit tot grote ergenis van onder andere de Catalaanse president Quim Torra.

Ook voor de Nederlandse NOS journalist Rob Zoutberg werd voor vandaag een rol weggelegd. Hij vroeg de Spaanse minister van volksgezondheid of de zogenaamde ‘intelligente’ isolatiemethode in Nederland ook niet in Spanje zou functioneren. Als antwoord kreeg hij van de minister te horen dat niemand Spanje de les hoeft te lezen en dat de Spanjaarden zich op voorbeeldige wijze gedragen. Op zijn vraag of de minister goed slaapt werd niet op ingegaan. Nadat minister van financiën Wopke Hoekstra op weinig diplomatieke manier te kennen gaf dat Nederland weinig zin heeft om Spanje en Italië te gaan financieren, ligt iedere Nederlandse inbreng nogal gevoelig bij de o zo trotse Spanjaarden.

Corruptie koning Juan Carlos I
Deze week kwam een nieuw fraudeschandaal van voormalig koning Juan Carlos I aan het licht. Volgens de openbaar aanklager in Geneve had hij in 2010 een koffer met 1,7 miljoen Euro ‘s van de koning van Bahrain ontvangen voor zijn ‘bewezen diensten’ (doorgaans betreft dit de verkoop van wapens) en het geld op zijn rekening van de Zwitserse Mirabaud bank gestort. Op dezelfde rekening ontving Juan Carlos ook 65 miljoen Euro van de koning van Saudi Arabie, Abdulla, als commissie voor de aanleg van de hogesnelheidstrein naar Mekka. Vandaag schreef de krant Vilaweb dat hij voor de witwaspraktijken gebruik maakte van de bemiddeling van advocaat Arturo Fasana. Het artikel beschrijft dat de krant El Confidencial in 2014 raporteerde dat deze advocaat door de openbaar aanklager van Geneve verdacht werd van witwaspraktijken door de ETA. Toen het Zwitserse OM om meer informatie over Fasana bij het Spaanse ministerie van BiZa vroeg, kreeg zij nooit een antwoord. Volgens El Confidencial werd het stilzwijgen van BiZa in 2014 verklaard omdat deze advocaat ook zijn geldwitwas diensten bewees aan de Guardia Civil in Galicië voor haar drugssmokkelpraktijken. Het ministerie van BiZa wilde dus niet haar eigen vuile was buiten hangen. El Confidencial heeft het artikel later van haar website verwijderd maar het is nog te vinden op archive.org. Gedurende de periode rond 2010 vond in Spanje het hoogtepunt van de economische crisis met bijbehorende humanitaire malaise plaats. In dezelfde periode verrijkte toenmalig koning Juan Carlos I zich dus met tientallen miljoenen Euro ‘s zonder bij te dragen aan de Spaanse kas en daarmee aan de verlichting van het humanitaire leed onder zijn bevolking. Tevens maakte hij met zeer grote waarschijnlijkheid gebruik van een aan ETA terroristen gerelateerde persoon. Het euvel zal zeker niet bijdragen aan de populariteit en stabiliteit van het Spaanse koningshuis, en daarmee de stabiliteit van het land als geheel.

De eenheid van Spanje boven alles
De in Catalonië woonachtige en ultrarechtse schrijver Javier Cercas werd geïnterviewd door de krant El Periódico. Bij de vraag wat hij van de coronavirus crisis vindt, antwoordde hij: ‘Het is natuur verschrikkelijk wat er gebeurd, maar ik werd meer geraakt door de zomer van 2017’. Hij doelde daarmee op het referendum in Catalonië over de onafhankelijkheid van Spanje. De fractievoorzitter van de socialistische PSC partij (onderdeel van de Spaanse regeringspartij PSOE) in het Catalaanse Parlement, Miquel Iceta, re-twitterde de problematische uitspraak van Cercas. Daarmee geeft hij dus te kennen achter dit standpunt te staan. De intelectueel Cercas en de parlementariër Iceta vinden dus dat de 25.000 doden in Spanje minder erg zijn dan het uitoefenen van een internationaal recht, zoals zelfbeschikking, op democratische manier. Ziehier het Spaans nationalisme in haar meest pure vorm. In een democratisch land zou zoiets politieke gevolgen voor de fractievoorzittter hebben. We kijken er met argusogen naar uit, maar gezien de ervaringen hebben we eerlijk gezegd weinig hoop.

* De Spaanse regering heeft vier vicepresidenten om de coalitiegenoot Podemos het gevoel te geven dat zij ook belangrijk zijn. In deze crisis spelen zij echter nagenoeg geen rol.


De nieuwe normaliteit

(980 woorden)

In tijden van nood leert men de ware aard van iemand kennen. Zo is dat ook gesteld met landen in tijden van crisis, zoals nu met de huidige crisis van de coronovirus. Democratische staten informeren hun bevolking en laten de verantwoordelijkheid meer over aan haar burgers. Staten met dictatoriale trekjes tonen meer hun totalitaire karakter. Hun democratische gedrag in normale tijden is slechts een dun vernislaagje dat al snel verdwijnt wanneer de nood aan de man is. In Europa zien we dat nu in het Hongarije van Viktor Orbán gebeuren.

Maar ook het Spanje van de socialistische president Pedro Sánchez moet niet worden onderschat. Op 9 Maart werd er de noodtoestand afgekondigd. Maar in Madrid, waar een groote haard van het virus woedt, konden de bewoners zich nog geheel vrij door de stad en het land kon bewegen. Pas een week later werd een volledige lock down ingevoerd om verdere verspreiding van het virus te voorkomen.

Spanje heeft dertien autonome gebieden, met een eigen bestuur en overheidstaken, waaronder onderwijs, gezondheidszorg en een eigen politiemacht. (Dat laatste geld alleen voor Baskenenland en Catalonië). Ondanks dat alle autonome gebieden reeds tientallen jaren verantwoordelijk zijn voor de gezondheidszorg, werd het Spaanse ministerie nooit opgeheven, maar bleef in een uitgeklede versie doorbestaan. Doordat ook Catalonië al 27 jaar de gezondheidszorg tot haar overheidstaak heeft, is deze door de jaren heen geoptimaliseerd en aangepast aan de behoeften van haar territorium. Zo zijn er dorpen die qua gezondheidszorg bij de dichtstbijliggende stad zijn ingedeeld terwijl zij administratief tot een ander gebied, een comarca of provincie, behoren. Het moet gezegd worden dat ondanks de bezuinigingen van het afgelopen decennium, de gezondheidszorg er nog steeds naar behoren functioneert. Zij het dat de wachtlijsten voor niet-urgente gevallen soms onaanvaardbaar lang zijn. (Toen Jorge Fernández Díaz tijdens de regering van de Partido Popular minister van BiZa was, toonde hij in een gesprek zijn Spaans patriotisme door met trots te vertellen dat ‘we de gezondheidszorg in Catalonië hebben vernietigd.’ Dit werd echter zonder zijn medeweten op een mobiele telefoon opgenomen en later gepubliceerd.)

Met de invoering van de noodtoestand, nu zes weken geleden, werden deze overheidstaken, maar met name de gezondheidszorg en politie, onder direct bewind van de Spaanse ministeries van BiZa en gezondheidszorg gesteld. Het eerste gevolg daarvan was dat de goederen die door de ziekenhuizen en regionale overheden bij lokale leveranciers besteld waren, door de Guardia Civil en het Spaanse leger in beslag werden genomen en, met alle bijbehorende vertragingen en bureaucratie van dien, vanuit Madrid werden herverdeeld.

Op dat moment was de Catalaanse president de enige van de autonome gebieden die tegen deze centralisatie protesteerde. Natuurlijk werd zijn protest genegeerd en zelfs als ‘Catalaans separatisme’ gekenmerkt. Maar gedurende het verloop van deze crisis komen nu vanuit verschillende hoeken protest tegen het desastreuze beleid* van president Pedro Sanchez, waaronder zelfs presidenten van zijn eigen PSOE partij. (Die van Valencia en de Baleaarse eilanden). Nadien zijn er vele voorstellen, soms zelfs eisen, door de Catalaanse president ingediend. Nooit werd daar gehoor aan gegeven. Nadat de regering inzag dat haar plannen faalden, voerden zij later alsnog de ideëen van de Catalaanse regering in, zij het op een slechte manier en veel te laat.

Nu het aantal besmettingen en sterfgevallen vermindert, heeft de Spaanse regering haar plannen bekend gemaakt om Spanje weer terug te brengen naar een normaal functioneren. Bij de bekendmaking van de plannen zei Sanchez dat we terug gaan naar een ‘nieuwe normaliteit’. Het hoeft geen betoog dat zo ‘n proces met grote voorzichtigheid en op zeer gecontroleerde manier gebeuren moet waarbij maatregelen genomen moeten worden indien er zich ergens een opleving van besmettingen plaats vind. De Catalaanse regering heeft daarom, samen met die van Valencia en de Baleaarse eilanden, voorgesteld om het proces van opheffing van quarantaine en normalisatie over te laten aan de autonome gebieden. Zoals te verwachten was geeft de Spaanse minister van gezondheidszorg daar geen gehoor aan en heeft hij besloten dat het normalisatieproces geregeld zal worden aan de hand van de Spaanse provincies. Dit heeft dus tot gevolg dat een klein dorp ergens in de Pyreneeën met geen enkele besmetting onder hetzelfde regiem valt als de stad Barcelona met haar dichte bevolking, indien zij tot dezelfde provincie Barcelona behoort.

De Catalaanse president Quim Torra reageerde hierop met: “Ze hebben helemaal niet naar ons geluisterd. De ‘coördinatie’ (zoals Sanchez dit eerder noemde) is centralisatie en een minachting van al onze argumenten. Catalonië keert terug naar 1833, met Lérida, Gerona, Tarragona en Barcelona. Alle ervaringen met betrekking tot het regelen van de gezondheidszorg volgens gezondheidsgebieden gaan naar de prullenbak. Een ernstige fout’. Het hoeft weinig betoog dat dit normalisatieproces gedoemd is te mislukken indien er nieuwe besmettingshaarden optreden.

De centralisatie van de overheidstaken, het militair vertoon (afgelopen week was er veel beroering omdat het leger om onbekende redenen een tentenkamp in de straten van de wijk Gràcia in Barcelona opzetten) en het normalisatieproces volgens de provincies zijn zorgzame signalen dat het hier niet alleen maatregelen betreft met betrekking tot de gezondheidscrisis, maar dat er ook politieke motieven achter zitten. De indeling van Spanje volgens autonome gebieden zijn het gevolg van de afspraken die werden gemaakt om het land na het Franco regiem te democratiseren. Door de gezondheidszorg tijdens het normalisatieproces volgens provincies te laten verlopen, worden tientallen jaren van ervaring en aanpassingen aan de lokale realiteit vernietigd. Alles duidt er op dat er lieden zijn die weer terug verlangen naar een Spanje dat vanuit Madrid wordt bestuurd. Op deze manier hopen zij naast de coronacrisis tegelijkertijd de territoriale crises met Catalonië en Baskenland te bedwingen. Indien zij daarin slagen, gaan we inderdaad terug naar een ‘nieuwe normaliteit’. Maar niet eentje waar we op hoopten.

  • De fouten en nalatigheden die de regering Sanchez tijdens deze corona crisis begaan heeft, zijn teveel om op te noemen. Het Engelstalige blog barbaryfigs toont echter een goed beeld daarvan.

A simple concept proposal for a corona virus application

(690 words)

Introduction
Currently there is a debate ongoing to monitor citizens whether they are infected with corona virus. Public administrations and health services are keen on this information to take measures for preventing further spreading of the virus. The obtained information, however, is sensitive to the privacy of individual persons. Therefore a concept of a GSM application is proposed here that will circumvent this issue.

Objective
– A program for the Android / IOS mobile phone in order to detect afterwards whether the user has been in contact with a corona virus infected person.
– One of the advantages of the program is to provide personal privacy.
– The software is based on existing technologies. Therefore, quick implementation is possible.
– The owner of the application is responsible to undertake the necessary action in case it turns out (s)he has been in contact with an infected person.
– In order to guarantee privacy and eventual backdoors for public administrations, insurance companies or whoever, the software will be issued under a open source license.

Implementation
The infrastructure is based on the existing Blockchain technology. Therefore the GSM program is a modified wallet for cryptocurrency. Currency consisting of three different coins exist with value ‘clean’, ‘infected’ and ‘recovered’.

In case two GSM mobiles will come close to each other, detected by GSM, GPS, Bluetooth, NFC or a combination of these, a coin of a specific value depending on the health condition of its owners, will be transferred between the wallets at both GSM ‘s.

The transfer is anonymous as the identity of the wallet (a number) is only known by its owner. Eventually this identity can be changed for privacy reasons by the owner himself or on a regular basis. Like at any cryptocurrency, the transfer, including the location where it took place, is stored in the public blockchain database of all transfers that have taken place since the birth of the blockchain.

Mining of the blocks will be done on a effortless basis by all active wallets in order of turn or by the authorities. So there is no CPU cost for issuing a solution for a new block of transfers. At each transfer, a specific amount of the currency is generated as compensation, which is added to a public pool. Coins can freely be obtained from this pool.

In case it later turns out a person has been infected by coronavirus, (s)he will exchange a coin of value ‘infected’ from that moment on. Only the person in question knows the ‘infected’ value coin origins from his wallet as (s)he only knows his/her wallet identity .

In addition to paying or receiving coins, the wallet program will continuously keep track on all blocks. This is nevertheless required as the wallets participate in the mining process. In case an infected value coin from a wallet with specific identity number has been transferred, any wallet is able to check if it has exchanged any coin with that wallet, i.e. been nearby that person, during the past X days. The wallet then will issue a warning to its owner. This way, the owner in question may require a test, impose himself to isolation or take other measures.

In case the infected person has been declared recovered from corona virus, the wallet will start to exchange coins of value ‘recovered’ for detecting if immunity has taken place, or not.

If the blockchain technology permits, the blocks may be auto destructed (and the wallets emptied) after X time, calculated by the physiological activity of the virus in the human corps, for privacy reasons. After the pandemic has been passed by, the wallet, including its identity numbers, may be removed from the mobile phones by its owner.

Conclusions
As the blockchain is a public database, there is, however, no way to destroy the transfers that have taken place during the pandemic. As the identity of the wallets are only known by its owners, the privacy of patients has been guaranteed. Due to the open source and decentralized character of the blockchain technology, an initiative for such an application can be taken by any governmental administration as well as by civil organizations.

Een fatale beslissing

(840 woorden)

Dat de bestrijding van de pandemie tegen het coronavirus door de Spaanse regering niet bepaald vlekkeloos verloopt, mag onderhand als een algemeen bekend feit worden verondersteld. Als gevolg van het desastreus beleid van president Pedro Sanchez mag Spanje zich met 270 doden per miljoen inwoners verheugen op het hoogste aantal wereldwijd. Het naar zich toehalen van de overheidstaken die aan de autonome gebieden toebehoren onder het mom van ‘noodtoestand’, het onnodig inzetten van militaire alsof het een oorlog betreft in plaats van een medische crisis, de ongelukkige uitspraken van sommige generaals tijdens de persconferenties (‘Na honderd jaar is het leed van een samenleving weer vergeten’), de tegenstrijdige, onduidelijke en doorgaans onvolledige maatregelen die vervolgens gecorrigeerd moeten worden en de meerdere aankopen van ongeschikt medisch materiaal, draagt niet bij aan het vertrouwen die een regering in crisistijd zou moeten uitstralen. Spanje blinkt eerder uit in cynisme, chaos en demagogie dan dat zij een serieus land is dat in staat is een crisis te bestrijden.

Hoewel er nog steeds honderden nieuwe gevallen per dag worden gerapporteerd, begint zich, dankzij de isolatiemaatregelen die uiteindelijk na veel aandringen en met twee weken vertraging werden ingesteld, nu een lichte daling van het aantal sterfgevallen en nieuwe besmettingen af te tekenen. De regering van Sanchez zegt dat zij daarom ‘de indruk heeft’ dat totale isolatie niet meer nodig is en dat men weer kan gaan werken indien men de nodige voorzorgsmaatregelen, zoals het anderhalf meter afstand houden en het dragen van mondkapjes, in acht neemt. In de metro ‘s en treinstations zullen mondkapjes worden uitgedeeld, zo werd belooft. Hoe de veilige anderhalve meter afstand in overvolle treinen en metro ‘s door de reizigers moet worden bewaard is echter nog niet geheel duidelijk. Indien een werknemer echter besmet raakt, dan wordt dit volgens het regeringsdecreet als bedrijfsongeval beschouwd (in Catalaans). Dit kan leiden tot een boete voor de werkgever.of zelfstandige werknemer van 810.000 Euro ‘s of zelfs gevangenisstraf. Het komt er dus op neer dat de socialistische regering geen enkele economische garantie biedt terwijl zij de arbeidersklasse wel verplicht blootstelt aan een verhoogd risico op besmetting.

In een radio interview verteld dr Antoni Trilla, viroloog en lid van de wetenschappelijke commissie die de Spaanse regering adviseert, dat de commissie niet is geraadpleegd over deze genomen beslissing. Hij zegt dat indien men nu weer aan het werk gaat, het slechts een kwestie van tijd zal zijn wanneer het aantal nieuwe infectiegevallen en sterfgevallen weer gaat stijgen. Andere virologen, het college van artsen, bonden van verpleegkundigen en het WHO uiten hun grote bezorgdheid (in Catalaans) over de maatregel van Sanchez om de isolatiemaatregel op te heffen.

De Catalaanse president Torra heeft meerdere malen van Sanchez geëist dat hij de wetenschappelijke rapporten en adviezen bekend maakt waarop hij zijn beslissing baseert. Hij heeft daar echter geen enkel antwoord op gekregen. Torra zegt dat de rapporten die hij zelf van virologen en andere medische wetenschappers krijgt, waaronder zijn adviseur Oriol Mitjà, beweren dat de isolatie nog niet kan worden opgeheven en dat men daarom niet na het Pasen aan het werk kan gaan. De Catalaanse president heeft daarom ‘drastische maatregelen’ aangekondigd om de besmettingen in Catalonië tot het minimum te beperken.

Vier weken geleden vroeg de Catalaanse president om Spanje volledige te isoleren. Hij joeg toen alle presidenten van de autonome gebieden tegen zich in het harnas, en vervolgens daarmee ook de Spaanse media, die hem op zijn zachtst gezegd als verrader betitelden, hem beschuldigden dat hij niet loyaal is met de Spaanse regering in crisistijd en dat hij de situatie misbruikt voor het onafhankelijkheidsstreven van Catalonië. Tijdens de wekelijkse vergadering met de presidenten van de autonome gebieden en de Spaanse president afgelopen Zondag waren de rollen echter omgedraaid. Toen stond niet Torra maar Sanchez alleen in de aanpak van de crisis. De overgrote meerderheid van presidenten van de autonome gebieden, waaronder zijn PSOE partijgenoten in Valencia en de Baleaarse eilanden, zijn tegen de maatregel van Sanchez om weer aan het werk te gaan en. Ook binnen de coalitiepartij van zijn regering begint men twijfels over het beleid te uiten. De Podemos partij ziet de bui blijkbaar al hangen en wil niet medeschuldig zijn aan een nieuwe golf van coronavirus slachtoffers. Sanchez zoekt inmiddels steun bij zijn politieke opponent van de afgelopen veertig jaar, de ultrarechtse Partido Popular. Naast de medische en economische crisis ligt er zoals het zich nu laat aanzien ook een politieke crisis in het verschiet. En we zijn nog lang niet op de bodem van de put.

Een stijging van nieuwe besmettingen zal onherroepelijk leiden tot nieuwe quarantainemaatregelen en daardoor tot een nieuw en langer uitstel van economische activiteit. De algemene verwachting is dat de economische crisis zich daardoor zal verdiepen en langer zal voortduren. Het meest trieste van alles is het menselijk leed dat hierdoor zal worden aangericht, zowel door de onnodige slachtoffers van het virus als door de economische malaise die het land te wachten staat. Naast het feit dat Spanje reeds kampioen in onderdelen is waarop niemand weinig trots zou zijn, loopt ze binnen afzienbare tijd de reële kans om als crimineel te worden aangeklaagd wegens het plegen van genocide onder haar burgers.

Spaanse aanpak corona crisis

(1040 woorden)

In de loop van afgelopen week wist de Internetkrant Vilaweb te vermelden dat er een rapport bestond over de prognoses van geïnfecteerden en dodelijke slachtoffers door het coronavirus. Het rapport was in opdracht van de Spaanse regering door epidmiologen geschreven en de conclusies daarvan luiden als volgt: Indien de quarantainemaatregelen zouden worden aangehouden zoals deze nu gelden, dan wordt de piek van de crisis rond 24 April verwacht. De ziekenhuizen zullen totaal overbelast raken en er zouden in Spanje 200.000 slachtoffers vallen. Zou men vanaf de dag dat het rapport werd ingediend, Vrijdag 20 Maart, per direct een volledige quarantaine of lock down invoeren, dan zou het aantal slachtoffers beperkt blijven tot 8000. Dit houdt in dat, met uitzondering van de onmisbare werkzaamheiden zoals voedselvoorziening en gezondheidszorg, niemand meer werken kan. Deze maatregel vereist dus een financiële bescherming voor het bedrijfsleven, werknemers en zelfstandigen. Indien men echter vanaf vandaag, 27 Maart, een volledige lock down zou invoeren, dan zou het aantal dodelijke slachtoffers oplopen tot 20.000.

De Spaanse regering had dit rapport afgelopen Vrijdag reeds in haar bezit. Op Zaterdag ondertekenden een zeventigtal virologen en medische wetenschappers vanuit geheel Spanje, waaronder de schrijvers van genoemd rapport, een brief waarin zij de Spaanse regering om een volledige lock down vroegen. Dezelfde dag hield president Sanchez een televisiebetoog van drie kwartier lang, maar kondigde geen nieuwe maatregelen aan.

Nadat hij overleg gepleegd had met de presidenten van de Spaanse autonome gebieden, hield Sanchez afgelopen Zondag opnieuw een toespraak. Daarin kondigde hij aan dat hij het Congres zou voorstellen om de noodtoestand tot 22 April te verlengen. Deze aanvraag is inmiddels door het Congres goedgekeurd. Maar de president van Spanje kondigde geen nieuwe quarantainemaatregelen aan.

De Catalaanse president Quim Torra zei in een interview dat hij na het overleg met de presidenten van de autonome gebieden niet meer alleen stond in zijn vraag naar het afsluiten van Spanje (zowel intern als met het buitenland) en volledige quarantaine, hetgeen door meerdere wetenschappers en het WHO wordt aanbevolen. De week tevoren werd Torra door de Spaanse regering en de media van alle kanten als niet loyaal beschuldigd en dat hij van de situatie misbruik wilde maken voor zijn eigen politieke doeleinden. Niet de Catalaanse president, maar de president van Valencia, Ximo Puig (van dezelfde PSOE partij als de Spaanse regering), pleegde afgelopen week institutionele ongehoorzaamheid. Ondanks dat de Spaanse regering de inkoop van ziekenhuismateriaal had gecentraliseerd, plaatste hij op eigen gelegenheid een bestelling uit China.

In plaats dat Puig bekritiseerd of wettelijk vervolgt wordt wegens rebellie, krijgt hij navolging van de Spaanse regering. Deze bestelde afgelopen week ook ziekenhuismateriaal direct uit China. De lading bevatte echter virus test setjes die van een niet-gehomologeerde producent waren en niet aan de Europese eisen voldoet. Het testmateriaal moet daarom worden teruggestuurd, waardoor kostbare tijd verloren gaat.

De belangrijkste infectiehaard in Catalonië is La Conca d’Òdena, met als belangrijkste stad Igualada. De streek werd twee weken geleden volledig voor personen geïsoleerd. Ondanks de quarantainemaatregel ligt het dodental rond de zes procent, tien maal hoger dan doorgaans het geval is. Vanwege dit hoge percentage heeft de burgermeester van Igualada meerdere malen om corona test setjes gevraagd. Men wil er iedereen op besmetting testen om de bron van de infectie op te kunnen sporen. Daarnaast heeft het ziekenhuis nagenoeg een week op mondkapjes en ander materiaal moeten wachten. Het door het ziekenhuis bestelde materiaal werd bij de lokale producent door de Guardia Civil in beslag genomen en naar Madrid overgebracht. Daar heeft het materiaal vervolgens twee dagen liggen wachten totdat er vanuit het ministerie van gezondheidszorg toestemming werd gegeven om het naar het ziekenhuis van Igualada te vervoeren. De trage besluitvorming van het ministerie is een direct gevolg van de centralisatie van de overheidstaken onder de noodtoestandswet. De Catalaanse overheid voert al twintig jaar zelf het bewind over de gezondheidszorg. De kennis en mankracht bevind zich daarom niet in Madrid maar in Barcelona.

Vanwege het hoge dodental La Conca d’Òdena vroeg president Torra opnieuw aan de Spaanse regering om de regio volledig in quarantaine te doen. Tot nu toe kunnen bedrijven binnen dit gebied nog werken met het lokale personeel. De aanvraag werd door de Spaanse regering echter geweigerd. Later gaf het hoofd van het medisch coördinatiecentrum van de Spaanse regering, Fernando Simón, in een persconferentie toe dat deze beslissing genomen was zonder dat men zich voldoende geïnformeerd had over de situatie. Maar de Spaanse regering blijft bij haar standpunt en weigert het gebied in volledige quarantaine te doen.

De desastreuze aanpak van de corona crisis door de Spaanse regering begint ook de internationale pers op te vallen, waaronder The Gaurdian, The Telegraph, La Stampa, South China Morning Post, Le Figaro en de Frankfurten Allgemeine Zeitung.

Verschillende wetenschappers hebben met een publicatie in The Lancet vandaag opnieuw hun bezorgdheid geuit over de aanpak van de crisis door de Spaanse overheid. De Spaanse aanpak wordt door Joan Ramon Resina, hoogleraar aan de Stanford University, inmiddels als misdadig (in Catalaans: ‘De criminele eigenwijsheid van Sanchez’) bestempeld. Catalaanse burgerorganisaties waaronder het ANC, redacteuren (V. Partal: De Catalaanse regering mag geen dag langer medeplichtig zijn door het verlenen van haar medewerking) en individuele burgers via een petitie vragen de Catalaanse president Torra om geen gehoor meer te geven aan de Spaanse regering en Catalonië volledig te isoleren. Men is zich terdege bewust van de risico ‘s, onzekerheid, (met name naar wie de Catalaanse politie, welke met de noodtoestand direct onder het bewind van BiZa is gesteld, zal luisteren) , administratieve chaos en juridische vervolgingen die een actie van wettelijke ongehoorzaamheid tot gevolg kan hebben. Indien Torra echter gehoorzaam blijft aan de Spaanse regering zal hij, weliswaar ongewild, medeplichtig zijn aan de onnodige slachtoffers onder de Catalaanse bevolking.

Nawoord
Nadat de afgelopen twee weken ruim 5000 slachtoffers zijn gevallen als gevolg van de coronavirus, heeft president Sánchez uiteindelijk toegegeven dat men niet meer kan reizen om naar het werk te gaan. Uitzondering hierop zijn de onmisbare taken, zoals gezondheidszorg en voedselvoorziening. De trage reactie van de regering om Spanje volledig stil te leggen kost, met inachtneming van de bovengenoemde prognoses, de samenleving zo ‘n 12.000 mensenlevens. Twee weken geleden vroeg de Catalaanse president Torra reeds om volledige isolering, maar hij werd toen als niet-loyaal bestempeld, dat hij de crisis voor politieke doeleinden wilde gebruiken en bedreigd met militair ingrijpen.

Spanje speelt met mensenlevens

(550 woorden)

In de plaats Igualada (Catalonië) vond vorige week een uitbraak van het coronavirus plaats. Men tastte in het duister waarom de uitbraak nu juist daar, in een kleine provinciestad in het centrum van Catalonië, plaatsvond en niet in de miljoenenstad Barcelona met al haar nationale en internationale verbindingen. Toen vorige week Donderdag het ziekenhuis als gevolg van 20 besmettingen, waaronder artsen en verplegend personeel, overbelast raakte besloot de Catalaanse regering Igualada en omringende dorpen hermetisch van de buitenwereld af te sluiten. Nu een week later zijn er daar 207 besmettingen en een ongekend hoog aantal van 24 sterfgevallen te betreuren. Na minutieus onderzoek van de gevallen blijkt dat de oorzaak van de uitbraak afkomstig is van een gezin waar alle vijf leden besmet waren. Op 28 Februari waren zij bij diner waar 80 personen bij aanwezig waren, waaronder artsen en verplegend personeel van het lokale ziekenhuis.

Veel van hen zijn door de besmetting uitgevallen, waardoor de werkdruk in het ziekenhuis onhoudbaar is geworden. Daarnaast heeft het ziekenhuis een groot tekort aan mondkapjes en ander materiaal. De bestelde voorraden worden echter in de fabrieken door de Guardia Civil in beslag genomen en naar Madrid verstuurd om vervolgens over Spanje te worden herverdeeld. Omdat er nu een schrijnend tekort aan mondkapjes is, heeft het artsencollege in Catalonië aan de mensen die thuis in quarantaine zitten, gevraagd deze te naaien.

Het in beslag nemen van ziekenhuismateriaal door de Guardia Civil of het leger is een direct gevolg omdat de Spaanse regering de overheidstaken van de Catalaanse regering (gezondheidszorg en politie) heeft afgenomen en deze onder direct toezicht van de Spaanse ministeries heeft gesteld. De Spaanse regering legde de centralisatie van de overheidstaken van de autonome gebieden zonder enig overleg met de regionale overheden op. Torra weigert in te stemmen met de genomen noodmaatregel van de Spaanse regering. Hij denkt dat Catalonië beter zelf in staat is om de crisis te lijf te gaan dan wanneer dit centraal vanuit Madrid wordt geregeld. Wel is het nodig dat de Spaanse regering de richtlijnen van het WHO opvolgt. Dat houdt onder andere een gehele lock down van Spanje in, hetgeen de Spaanse president Sánchez weigert te doen. De miljoenenstad Madrid, met 75% van het totaal aantal corona gevallen in Spanje, staat nog steeds open voor het personenverkeer. Daarnaast weigert hij om de havens in Catalonië, het vliegveld van Barcelona en de hoge snelheidstreinen af te sluiten, iets waar Torra en zijn regering meerdere malen op hebben aangedrongen. In plaats daarvan stuurt de Spaanse regering het leger om de terminals schoon spuiten, welke vervolgens weer voor het (mogelijk besmette) publiek worden opengesteld.

Vanwege de pertinente weigering van Sánchez, heeft de Catalaanse president een brandbrief naar de voorzitter van de Europese Commissie, Charles Michel, gestuurd om er bij Spaanse overheid op aan te dringen de richtlijnen van het WHO op te volgen en Spanje volledig te isoleren. De corona crisis in Spanje krijgt inmiddels ook internationale aandacht. Als gevolg daarvan werd de Catalaanse president door de BBC geïnterviewd. Daarnaast heeft de Catalaanse advocatengroep Athene een aanklacht bij het Europese Hof van de Mensenrechten ingediend omdat Spanje willekeurig mensenlevens in gevaar brengt en daarmee tegen de internationale verdragen van de mensenrechten in handelt.

En oh ja, ondanks het coronavirus, waardoor de overheid allerlei beperkingen oplegt, eist de Spaanse belasting dat de aangiftes gewoon op 1 April moeten zijn ingediend.