A simple concept proposal for a corona virus application

(690 words)

Introduction
Currently there is a debate ongoing to monitor citizens whether they are infected with corona virus. Public administrations and health services are keen on this information to take measures for preventing further spreading of the virus. The obtained information, however, is sensitive to the privacy of individual persons. Therefore a concept of a GSM application is proposed here that will circumvent this issue.

Objective
– A program for the Android / IOS mobile phone in order to detect afterwards whether the user has been in contact with a corona virus infected person.
– One of the advantages of the program is to provide personal privacy.
– The software is based on existing technologies. Therefore, quick implementation is possible.
– The owner of the application is responsible to undertake the necessary action in case it turns out (s)he has been in contact with an infected person.
– In order to guarantee privacy and eventual backdoors for public administrations, insurance companies or whoever, the software will be issued under a open source license.

Implementation
The infrastructure is based on the existing Blockchain technology. Therefore the GSM program is a modified wallet for cryptocurrency. Currency consisting of three different coins exist with value ‘clean’, ‘infected’ and ‘recovered’.

In case two GSM mobiles will come close to each other, detected by GSM, GPS, Bluetooth, NFC or a combination of these, a coin of a specific value depending on the health condition of its owners, will be transferred between the wallets at both GSM ‘s.

The transfer is anonymous as the identity of the wallet (a number) is only known by its owner. Eventually this identity can be changed for privacy reasons by the owner himself or on a regular basis. Like at any cryptocurrency, the transfer, including the location where it took place, is stored in the public blockchain database of all transfers that have taken place since the birth of the blockchain.

Mining of the blocks will be done on a effortless basis by all active wallets in order of turn or by the authorities. So there is no CPU cost for issuing a solution for a new block of transfers. At each transfer, a specific amount of the currency is generated as compensation, which is added to a public pool. Coins can freely be obtained from this pool.

In case it later turns out a person has been infected by coronavirus, (s)he will exchange a coin of value ‘infected’ from that moment on. Only the person in question knows the ‘infected’ value coin origins from his wallet as (s)he only knows his/her wallet identity .

In addition to paying or receiving coins, the wallet program will continuously keep track on all blocks. This is nevertheless required as the wallets participate in the mining process. In case an infected value coin from a wallet with specific identity number has been transferred, any wallet is able to check if it has exchanged any coin with that wallet, i.e. been nearby that person, during the past X days. The wallet then will issue a warning to its owner. This way, the owner in question may require a test, impose himself to isolation or take other measures.

In case the infected person has been declared recovered from corona virus, the wallet will start to exchange coins of value ‘recovered’ for detecting if immunity has taken place, or not.

If the blockchain technology permits, the blocks may be auto destructed (and the wallets emptied) after X time, calculated by the physiological activity of the virus in the human corps, for privacy reasons. After the pandemic has been passed by, the wallet, including its identity numbers, may be removed from the mobile phones by its owner.

Conclusions
As the blockchain is a public database, there is, however, no way to destroy the transfers that have taken place during the pandemic. As the identity of the wallets are only known by its owners, the privacy of patients has been guaranteed. Due to the open source and decentralized character of the blockchain technology, an initiative for such an application can be taken by any governmental administration as well as by civil organizations.

Een fatale beslissing

(840 woorden)

Dat de bestrijding van de pandemie tegen het coronavirus door de Spaanse regering niet bepaald vlekkeloos verloopt, mag onderhand als een algemeen bekend feit worden verondersteld. Als gevolg van het desastreus beleid van president Pedro Sanchez mag Spanje zich met 270 doden per miljoen inwoners verheugen op het hoogste aantal wereldwijd. Het naar zich toehalen van de overheidstaken die aan de autonome gebieden toebehoren onder het mom van ‘noodtoestand’, het onnodig inzetten van militaire alsof het een oorlog betreft in plaats van een medische crisis, de ongelukkige uitspraken van sommige generaals tijdens de persconferenties (‘Na honderd jaar is het leed van een samenleving weer vergeten’), de tegenstrijdige, onduidelijke en doorgaans onvolledige maatregelen die vervolgens gecorrigeerd moeten worden en de meerdere aankopen van ongeschikt medisch materiaal, draagt niet bij aan het vertrouwen die een regering in crisistijd zou moeten uitstralen. Spanje blinkt eerder uit in cynisme, chaos en demagogie dan dat zij een serieus land is dat in staat is een crisis te bestrijden.

Hoewel er nog steeds honderden nieuwe gevallen per dag worden gerapporteerd, begint zich, dankzij de isolatiemaatregelen die uiteindelijk na veel aandringen en met twee weken vertraging werden ingesteld, nu een lichte daling van het aantal sterfgevallen en nieuwe besmettingen af te tekenen. De regering van Sanchez zegt dat zij daarom ‘de indruk heeft’ dat totale isolatie niet meer nodig is en dat men weer kan gaan werken indien men de nodige voorzorgsmaatregelen, zoals het anderhalf meter afstand houden en het dragen van mondkapjes, in acht neemt. In de metro ‘s en treinstations zullen mondkapjes worden uitgedeeld, zo werd belooft. Hoe de veilige anderhalve meter afstand in overvolle treinen en metro ‘s door de reizigers moet worden bewaard is echter nog niet geheel duidelijk. Indien een werknemer echter besmet raakt, dan wordt dit volgens het regeringsdecreet als bedrijfsongeval beschouwd (in Catalaans). Dit kan leiden tot een boete voor de werkgever.of zelfstandige werknemer van 810.000 Euro ‘s of zelfs gevangenisstraf. Het komt er dus op neer dat de socialistische regering geen enkele economische garantie biedt terwijl zij de arbeidersklasse wel verplicht blootstelt aan een verhoogd risico op besmetting.

In een radio interview verteld dr Antoni Trilla, viroloog en lid van de wetenschappelijke commissie die de Spaanse regering adviseert, dat de commissie niet is geraadpleegd over deze genomen beslissing. Hij zegt dat indien men nu weer aan het werk gaat, het slechts een kwestie van tijd zal zijn wanneer het aantal nieuwe infectiegevallen en sterfgevallen weer gaat stijgen. Andere virologen, het college van artsen, bonden van verpleegkundigen en het WHO uiten hun grote bezorgdheid (in Catalaans) over de maatregel van Sanchez om de isolatiemaatregel op te heffen.

De Catalaanse president Torra heeft meerdere malen van Sanchez geëist dat hij de wetenschappelijke rapporten en adviezen bekend maakt waarop hij zijn beslissing baseert. Hij heeft daar echter geen enkel antwoord op gekregen. Torra zegt dat de rapporten die hij zelf van virologen en andere medische wetenschappers krijgt, waaronder zijn adviseur Oriol Mitjà, beweren dat de isolatie nog niet kan worden opgeheven en dat men daarom niet na het Pasen aan het werk kan gaan. De Catalaanse president heeft daarom ‘drastische maatregelen’ aangekondigd om de besmettingen in Catalonië tot het minimum te beperken.

Vier weken geleden vroeg de Catalaanse president om Spanje volledige te isoleren. Hij joeg toen alle presidenten van de autonome gebieden tegen zich in het harnas, en vervolgens daarmee ook de Spaanse media, die hem op zijn zachtst gezegd als verrader betitelden, hem beschuldigden dat hij niet loyaal is met de Spaanse regering in crisistijd en dat hij de situatie misbruikt voor het onafhankelijkheidsstreven van Catalonië. Tijdens de wekelijkse vergadering met de presidenten van de autonome gebieden en de Spaanse president afgelopen Zondag waren de rollen echter omgedraaid. Toen stond niet Torra maar Sanchez alleen in de aanpak van de crisis. De overgrote meerderheid van presidenten van de autonome gebieden, waaronder zijn PSOE partijgenoten in Valencia en de Baleaarse eilanden, zijn tegen de maatregel van Sanchez om weer aan het werk te gaan en. Ook binnen de coalitiepartij van zijn regering begint men twijfels over het beleid te uiten. De Podemos partij ziet de bui blijkbaar al hangen en wil niet medeschuldig zijn aan een nieuwe golf van coronavirus slachtoffers. Sanchez zoekt inmiddels steun bij zijn politieke opponent van de afgelopen veertig jaar, de ultrarechtse Partido Popular. Naast de medische en economische crisis ligt er zoals het zich nu laat aanzien ook een politieke crisis in het verschiet. En we zijn nog lang niet op de bodem van de put.

Een stijging van nieuwe besmettingen zal onherroepelijk leiden tot nieuwe quarantainemaatregelen en daardoor tot een nieuw en langer uitstel van economische activiteit. De algemene verwachting is dat de economische crisis zich daardoor zal verdiepen en langer zal voortduren. Het meest trieste van alles is het menselijk leed dat hierdoor zal worden aangericht, zowel door de onnodige slachtoffers van het virus als door de economische malaise die het land te wachten staat. Naast het feit dat Spanje reeds kampioen in onderdelen is waarop niemand weinig trots zou zijn, loopt ze binnen afzienbare tijd de reële kans om als crimineel te worden aangeklaagd wegens het plegen van genocide onder haar burgers.

Spaanse aanpak corona crisis

(1040 woorden)

In de loop van afgelopen week wist de Internetkrant Vilaweb te vermelden dat er een rapport bestond over de prognoses van geïnfecteerden en dodelijke slachtoffers door het coronavirus. Het rapport was in opdracht van de Spaanse regering door epidmiologen geschreven en de conclusies daarvan luiden als volgt: Indien de quarantainemaatregelen zouden worden aangehouden zoals deze nu gelden, dan wordt de piek van de crisis rond 24 April verwacht. De ziekenhuizen zullen totaal overbelast raken en er zouden in Spanje 200.000 slachtoffers vallen. Zou men vanaf de dag dat het rapport werd ingediend, Vrijdag 20 Maart, per direct een volledige quarantaine of lock down invoeren, dan zou het aantal slachtoffers beperkt blijven tot 8000. Dit houdt in dat, met uitzondering van de onmisbare werkzaamheiden zoals voedselvoorziening en gezondheidszorg, niemand meer werken kan. Deze maatregel vereist dus een financiële bescherming voor het bedrijfsleven, werknemers en zelfstandigen. Indien men echter vanaf vandaag, 27 Maart, een volledige lock down zou invoeren, dan zou het aantal dodelijke slachtoffers oplopen tot 20.000.

De Spaanse regering had dit rapport afgelopen Vrijdag reeds in haar bezit. Op Zaterdag ondertekenden een zeventigtal virologen en medische wetenschappers vanuit geheel Spanje, waaronder de schrijvers van genoemd rapport, een brief waarin zij de Spaanse regering om een volledige lock down vroegen. Dezelfde dag hield president Sanchez een televisiebetoog van drie kwartier lang, maar kondigde geen nieuwe maatregelen aan.

Nadat hij overleg gepleegd had met de presidenten van de Spaanse autonome gebieden, hield Sanchez afgelopen Zondag opnieuw een toespraak. Daarin kondigde hij aan dat hij het Congres zou voorstellen om de noodtoestand tot 22 April te verlengen. Deze aanvraag is inmiddels door het Congres goedgekeurd. Maar de president van Spanje kondigde geen nieuwe quarantainemaatregelen aan.

De Catalaanse president Quim Torra zei in een interview dat hij na het overleg met de presidenten van de autonome gebieden niet meer alleen stond in zijn vraag naar het afsluiten van Spanje (zowel intern als met het buitenland) en volledige quarantaine, hetgeen door meerdere wetenschappers en het WHO wordt aanbevolen. De week tevoren werd Torra door de Spaanse regering en de media van alle kanten als niet loyaal beschuldigd en dat hij van de situatie misbruik wilde maken voor zijn eigen politieke doeleinden. Niet de Catalaanse president, maar de president van Valencia, Ximo Puig (van dezelfde PSOE partij als de Spaanse regering), pleegde afgelopen week institutionele ongehoorzaamheid. Ondanks dat de Spaanse regering de inkoop van ziekenhuismateriaal had gecentraliseerd, plaatste hij op eigen gelegenheid een bestelling uit China.

In plaats dat Puig bekritiseerd of wettelijk vervolgt wordt wegens rebellie, krijgt hij navolging van de Spaanse regering. Deze bestelde afgelopen week ook ziekenhuismateriaal direct uit China. De lading bevatte echter virus test setjes die van een niet-gehomologeerde producent waren en niet aan de Europese eisen voldoet. Het testmateriaal moet daarom worden teruggestuurd, waardoor kostbare tijd verloren gaat.

De belangrijkste infectiehaard in Catalonië is La Conca d’Òdena, met als belangrijkste stad Igualada. De streek werd twee weken geleden volledig voor personen geïsoleerd. Ondanks de quarantainemaatregel ligt het dodental rond de zes procent, tien maal hoger dan doorgaans het geval is. Vanwege dit hoge percentage heeft de burgermeester van Igualada meerdere malen om corona test setjes gevraagd. Men wil er iedereen op besmetting testen om de bron van de infectie op te kunnen sporen. Daarnaast heeft het ziekenhuis nagenoeg een week op mondkapjes en ander materiaal moeten wachten. Het door het ziekenhuis bestelde materiaal werd bij de lokale producent door de Guardia Civil in beslag genomen en naar Madrid overgebracht. Daar heeft het materiaal vervolgens twee dagen liggen wachten totdat er vanuit het ministerie van gezondheidszorg toestemming werd gegeven om het naar het ziekenhuis van Igualada te vervoeren. De trage besluitvorming van het ministerie is een direct gevolg van de centralisatie van de overheidstaken onder de noodtoestandswet. De Catalaanse overheid voert al twintig jaar zelf het bewind over de gezondheidszorg. De kennis en mankracht bevind zich daarom niet in Madrid maar in Barcelona.

Vanwege het hoge dodental La Conca d’Òdena vroeg president Torra opnieuw aan de Spaanse regering om de regio volledig in quarantaine te doen. Tot nu toe kunnen bedrijven binnen dit gebied nog werken met het lokale personeel. De aanvraag werd door de Spaanse regering echter geweigerd. Later gaf het hoofd van het medisch coördinatiecentrum van de Spaanse regering, Fernando Simón, in een persconferentie toe dat deze beslissing genomen was zonder dat men zich voldoende geïnformeerd had over de situatie. Maar de Spaanse regering blijft bij haar standpunt en weigert het gebied in volledige quarantaine te doen.

De desastreuze aanpak van de corona crisis door de Spaanse regering begint ook de internationale pers op te vallen, waaronder The Gaurdian, The Telegraph, La Stampa, South China Morning Post, Le Figaro en de Frankfurten Allgemeine Zeitung.

Verschillende wetenschappers hebben met een publicatie in The Lancet vandaag opnieuw hun bezorgdheid geuit over de aanpak van de crisis door de Spaanse overheid. De Spaanse aanpak wordt door Joan Ramon Resina, hoogleraar aan de Stanford University, inmiddels als misdadig (in Catalaans: ‘De criminele eigenwijsheid van Sanchez’) bestempeld. Catalaanse burgerorganisaties waaronder het ANC, redacteuren (V. Partal: De Catalaanse regering mag geen dag langer medeplichtig zijn door het verlenen van haar medewerking) en individuele burgers via een petitie vragen de Catalaanse president Torra om geen gehoor meer te geven aan de Spaanse regering en Catalonië volledig te isoleren. Men is zich terdege bewust van de risico ‘s, onzekerheid, (met name naar wie de Catalaanse politie, welke met de noodtoestand direct onder het bewind van BiZa is gesteld, zal luisteren) , administratieve chaos en juridische vervolgingen die een actie van wettelijke ongehoorzaamheid tot gevolg kan hebben. Indien Torra echter gehoorzaam blijft aan de Spaanse regering zal hij, weliswaar ongewild, medeplichtig zijn aan de onnodige slachtoffers onder de Catalaanse bevolking.

Nawoord
Nadat de afgelopen twee weken ruim 5000 slachtoffers zijn gevallen als gevolg van de coronavirus, heeft president Sánchez uiteindelijk toegegeven dat men niet meer kan reizen om naar het werk te gaan. Uitzondering hierop zijn de onmisbare taken, zoals gezondheidszorg en voedselvoorziening. De trage reactie van de regering om Spanje volledig stil te leggen kost, met inachtneming van de bovengenoemde prognoses, de samenleving zo ‘n 12.000 mensenlevens. Twee weken geleden vroeg de Catalaanse president Torra reeds om volledige isolering, maar hij werd toen als niet-loyaal bestempeld, dat hij de crisis voor politieke doeleinden wilde gebruiken en bedreigd met militair ingrijpen.

Spanje speelt met mensenlevens

(550 woorden)

In de plaats Igualada (Catalonië) vond vorige week een uitbraak van het coronavirus plaats. Men tastte in het duister waarom de uitbraak nu juist daar, in een kleine provinciestad in het centrum van Catalonië, plaatsvond en niet in de miljoenenstad Barcelona met al haar nationale en internationale verbindingen. Toen vorige week Donderdag het ziekenhuis als gevolg van 20 besmettingen, waaronder artsen en verplegend personeel, overbelast raakte besloot de Catalaanse regering Igualada en omringende dorpen hermetisch van de buitenwereld af te sluiten. Nu een week later zijn er daar 207 besmettingen en een ongekend hoog aantal van 24 sterfgevallen te betreuren. Na minutieus onderzoek van de gevallen blijkt dat de oorzaak van de uitbraak afkomstig is van een gezin waar alle vijf leden besmet waren. Op 28 Februari waren zij bij diner waar 80 personen bij aanwezig waren, waaronder artsen en verplegend personeel van het lokale ziekenhuis.

Veel van hen zijn door de besmetting uitgevallen, waardoor de werkdruk in het ziekenhuis onhoudbaar is geworden. Daarnaast heeft het ziekenhuis een groot tekort aan mondkapjes en ander materiaal. De bestelde voorraden worden echter in de fabrieken door de Guardia Civil in beslag genomen en naar Madrid verstuurd om vervolgens over Spanje te worden herverdeeld. Omdat er nu een schrijnend tekort aan mondkapjes is, heeft het artsencollege in Catalonië aan de mensen die thuis in quarantaine zitten, gevraagd deze te naaien.

Het in beslag nemen van ziekenhuismateriaal door de Guardia Civil of het leger is een direct gevolg omdat de Spaanse regering de overheidstaken van de Catalaanse regering (gezondheidszorg en politie) heeft afgenomen en deze onder direct toezicht van de Spaanse ministeries heeft gesteld. De Spaanse regering legde de centralisatie van de overheidstaken van de autonome gebieden zonder enig overleg met de regionale overheden op. Torra weigert in te stemmen met de genomen noodmaatregel van de Spaanse regering. Hij denkt dat Catalonië beter zelf in staat is om de crisis te lijf te gaan dan wanneer dit centraal vanuit Madrid wordt geregeld. Wel is het nodig dat de Spaanse regering de richtlijnen van het WHO opvolgt. Dat houdt onder andere een gehele lock down van Spanje in, hetgeen de Spaanse president Sánchez weigert te doen. De miljoenenstad Madrid, met 75% van het totaal aantal corona gevallen in Spanje, staat nog steeds open voor het personenverkeer. Daarnaast weigert hij om de havens in Catalonië, het vliegveld van Barcelona en de hoge snelheidstreinen af te sluiten, iets waar Torra en zijn regering meerdere malen op hebben aangedrongen. In plaats daarvan stuurt de Spaanse regering het leger om de terminals schoon spuiten, welke vervolgens weer voor het (mogelijk besmette) publiek worden opengesteld.

Vanwege de pertinente weigering van Sánchez, heeft de Catalaanse president een brandbrief naar de voorzitter van de Europese Commissie, Charles Michel, gestuurd om er bij Spaanse overheid op aan te dringen de richtlijnen van het WHO op te volgen en Spanje volledig te isoleren. De corona crisis in Spanje krijgt inmiddels ook internationale aandacht. Als gevolg daarvan werd de Catalaanse president door de BBC geïnterviewd. Daarnaast heeft de Catalaanse advocatengroep Athene een aanklacht bij het Europese Hof van de Mensenrechten ingediend omdat Spanje willekeurig mensenlevens in gevaar brengt en daarmee tegen de internationale verdragen van de mensenrechten in handelt.

En oh ja, ondanks het coronavirus, waardoor de overheid allerlei beperkingen oplegt, eist de Spaanse belasting dat de aangiftes gewoon op 1 April moeten zijn ingediend.

Kroongetuige

(1200 woorden)

Beste kroon, ik schrijf je naam niet met een hoofdletter want daar ben je veel te klein voor. Door jouw schuld zitten we allemaal al drie dagen thuis en zullen dit twee, misschien wel drie of meer weken vol moeten houden. Wij doen ons uiterste best om je uit te roeien door met zo min mogelijk mensen direct contact te hebben. Dat kan helaas niet van iedereen worden gezegd. Hoewel onze Catlaanse autoriteiten vorige Vrijdag al vroegen om zoveel mogelijk thuis te blijven, vond er in Madrid, daar waar je het meest actief bent, een ware exodus naar de stranden van Valencia, Murcia en Andalusia plaats. In sommige badplaatsen was men zo bang dat je je ook daar zou gaan nestelen, dat zij zich afsloten van al het personenverkeer. De uittocht was een directe oorzaak doordat de president van Spanje, Pedro Sánchez, de noodtoestand had aangekondigd. De concrete maatregelen zou hij pas de volgende dag bekend maken. Hierdoor werden de inwoners van de Spaanse hoofdstad vlak voor een mooi weekend wat onrustig en verruilden hun vaste woonverblijf voor de stranden aan de Costa del Sol. Dit konden zij doen dankzij dat de stad na zelfs herhaaldelijk aandringen van de gezondheidsautoriteiten nog niet was afgesloten. De bewoners van Spanje met haar centralistische infrastructuren kunnen terecht ongerust zijn, want de hoofdstad met haar 6,5 miljoen inwoners staat nog steeds open voor het personenverkeer.

Ook hier in Catalonië is een intense haard van jou gaande. Je houdt hier flink huis met 1866 geïnfecteerden, waaronder 50 artsen en verplegend personeel. De wiskundige modellen voorspellen dat de ziekenhuizen, net als in Italië nu het geval is, deze week zullen bezwijken onder de werkdruk en het tekort aan personeel, materiaal en bedden. Je hebt hier inmiddels al 41 mensen over de kling gejaagd, waarvan 23 gedurende de laatste vierentwintig uur. Het aantal overledenen neemt dus exponentieel toe. In geheel Spanje zijn er bijna 14.000 door jou geïnfecteerd en 560 overleden. Driekwart van hen bevinden zich in Madrid. De grafieken laten duidelijk zien dat nergens ter wereld de stijging van het dodenaantal zo groot is als in Spanje. Ondanks dat wij hier in Catalonië ons uiterste best doen om je te bestrijden; de vuurhaard in Igualada is sinds Donderdagavond al hermetisch afgesloten van personenvervoer. Zelfs onze minister van gezondheidszorg kon na de aankondiging van de isolatie maatregel niet terug naar haar kindertjes en familie. Zoals het WHO en lokale epidemie specialisten aanraden, wil onze Catalaanse president Quim Torra, die zelf ondertussen ook besmet is geraakt, ons land volledig, zowel intern als van de buitenwereld, isoleren. Hij heeft daarom herhaaldelijk aan Sánchez gevraagd om de havens, het vliegveld en de hoge snelheidstrein in en naar Catalonië af te sluiten. Echter zonder resultaat.

Sánchez probeert jou, corona virus, te bestrijden door alle overheidstaken die aan de autonome gebieden toebehoren, bij ons in Catalonië zijn dat politie, gezondheidszorg en onderwijs, onder direct bestuur van de Spaanse ministeries te stellen. Alsof hij en zijn ministers (in het bezit van onrustbarende CV ‘s: die van gezondheidszorg heeft filosofie gestudeerd en wist tijdens de persconferentie niet wie van zijn collega ‘s met welke taak was belast, die van BiZa is een door het Europese Hof van Mensenrechten veroordeelde rechter omdat hij in een rechtzaak partijdig is geweest) het beter weten hoe jij, klein dodelijk gedrocht dat je bent, bestreden moet worden. Notabene nadat de Catalaanse overheid al lang drastische maatregelen genomen had en Sánchez de besmette Madrilenen het gehele land in stuurt. De Spaanse president denkt ook dat je, zo minuscuul als je bent, met geweren en kanonnen bestreden moet worden. Met de middeleeuwse visie dat een Staat in tijden van crises haar gewapende krachten moet tonen, hielden Sánchez en zijn ministers een persconferentie met (verkouden en naar later bleek besmette) militairen, vol behangen met allerlei medailles. Hij stuurt het Spaanse leger de straten in om toezicht te houden op de noodtoestand, ook hier waar het niet nodig is want we hebben een perfect functionerende eigen politiemacht. Met het excuus van de noodtoestand nemen de militairen, tot boosheid van de Catalaanse minister van volksgezondheid, ook ziekenhuismateriaal bij de fabrieken in beslag dat door de regionale ziekenhuizen besteld was. Niemand weet waar dit materiaal heen wordt gestuurd, maar we zijn allemaal bang dat Madrid het eerste voor zichzelf wil zorgen.

Het lijkt er eerder naar dat de Spaanse regering ten koste van alles wil voorkomen dat Catalonië de corona crisis beter kan bestrijden dan zijzelf en daardoor aan de wereld toont dat zij goed voorbereid is om als een onafhankelijke Republiek te functioneren. Net zoals dat gebeurde met de terroristische aanslagen in Barcelona en Cambrills gedurende de zomer van 2017. Dat de minister van defensie, met die verkouden Rambo ‘s achter haar in beeld, Torra beschuldigt dat hij de corona crisis voor zijn politieke doeleinden gebruikt, maakt het excuus voor militair ingrijpen compleet.

En dan hebben we bovenop al deze ellende van jou, jij klein minuscuul onzichtbaar gedrocht, daar ook nog de Kroon crisis. Ik bedoel koning Felipe VI, het staatshoofd van Spanje die na zijn boze toespraak tegen de Catalaanse bevolking en de corruptieschandalen van zijn vader al lang geen staatshoofd meer is. Vorige week publiceerde de Tribune de Geneve dat zijn vader en voormalig koning Juan Carlos I voor zo ‘n 100 miljoen Euro ‘s aan zwart geld op een Zwitserse rekening had staan. Hij had dit van de prins van Saudi Arabië gekregen als dank voor de bemiddeling voor da aanleg van een hogesnelheidslijn naar Mekka door het Spaanse bedrijfsleven. Het Zwitserse OM is daarom aan een gerechtelijk onderzoek begonnen. Het Spaanse Congres, dankzij de o-zo socialistische regeringspartij PSOE, de rechtse en fascistische partijen PP, C’s en Vox en de o-zo republikeinse coalitie partner Podemos, stemde alsnog tegen een parlementair onderzoek naar de illegale inkomsten van koning-‘s vader. De Telegraph wist afgelopen weekend te vertellen dat Felipe VI voor een 75 miljoen niet-verklaarde Euro ‘s van zijn vader zou gaan erven. Als poging om deze mediabrand te blussen hielp jij, minuscuul corona stekelvarken,  je grote vriend flink mee: in de Spaanse media spreekt men alleen maar over jou en wordt de Koningsfraude amper vermeld. Desondanks zag Felipe de bui al hangen en kondigde Zondagavond aan dat hij afstand zou doen van de (frauduleuze) erfenis van zijn vader. Men hoopte even hier dat hij daarmee ook de kroon zou bedoelen, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Eigenlijk kan hij helemaal geen afstand doen van geërfd  geld van zijn vader, want deze is nog niet overleden. Maar Felipe heeft daarmee wel toegegeven dat zijn vader heeft gefraudeerd en dat hij daarvan op de hoogte was. De episode draagt bepaald niet bij aan de populariteit van het koningshuis. Als het koningshuis, welke door generaal Franco als zijn directe opvolger werd aangewezen, valt dan betekent dit het einde van Spanje en haar huidige regiem. Zoals de Spaanse ex-minister van BiZa, Jorge Fernandez Diaz, zei: ‘Het aan de kaak stellen van het Koningshuis is voor Spanje dodelijker dan de corona virus.’ En daar is het politieke beleid van de Spaanse regering dan ook op afgesteld.

De onvrede onder de Catalaanse bevolking tegen de Spaanse regering over de bestrijding tegen het corona virus en de spanningen tussen de Catalaanse en Spaanse overheden stijgt met de dag. We zitten nog maar drie dagen in quarantaine en hebben er nog minstens elf te gaan. Dankzij jou, dodelijk stekelige Nano bal, gaan we straks naar buiten en zullen we een wereld vinden die in vele opzichten onherkenbaar veranderd is. Het is tijd voor een glaasje water om je uit mijn keelholtes weg te spoelen voor het geval dat het in je RNA ketens opkomt om je ook daar gaan te nestelen.

Na ruim twee jaar weer terug op Catalaanse bodem

(850 woorden)

Op 19 December deed het Europese Hof van Justitie (EHvJ), gezeten in Luxemburg een belangrijke uitspraak naar aanleiding van het Spaans – Catalaanse conflict. Dit gerechtshof zei dat een persoon direct door haar kiezers voor het Europese Parlement (EP) gekozen wordt en daarom de Europese burgers vertegenwoordigt en niet haar lidstaat. Per ingang van het moment van bekendmaking van de verkiezingsuitslag geniet het lid van het EP daardoor gerechtelijke immuniteit. Daarnaast oordeelde de Europese justitie dat lidstaten geen aanvullende maatregelen kunnen eisen, zoals het trouw zweren aan haar grondwet, alvorens de gekozen persoon lid kan worden van het EP. Deze uitspraak volgde op de vraag die de Catalaanse vicepresident Oriol Junqueras, gevangen en veroordeeld wegens opruiing voor het organiseren van een referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid, via het Spaanse Hooggerechtshof voorlegde aan het EHvJ. De uitspraak heeft reeds directe gevolgen en zal er in de toekomst zeker meer hebben. In gerechtelijke kringen spreekt men reeds over de doctrine van Junqueras.

Het directe gevolg was dat de gekozen Catalaanse president in ballingschap Carles Puigdemont per onmiddellijke ingang werd toegelaten tot het EP. De nieuwe parlementsvoorzitter Sassoli gaf gehoor aan de uitspraak. Hierdoor kan Puigdemont vrij door Europa en de rest van de wereld reizen, met uitzondering van Spanje. Deze Europese lidstaat respecteert de uitspraak van het EHvJ niet en zal Puigdemont direct arresteren wanneer hij voet op Spaanse bodem zet. Dit werd nog eens pijnlijk duidelijk afgelopen 29 Februari. Puigdemont hield, samen met zijn ministers en collega ‘s van het Europese Parlement Comín en Ponsatí die ook door Spanje vervolgt worden, een meeting in de hoofdstad van Noord Catalonië (Frankrijk), Perpignan, op 25 kilometer van de Spaanse grens. Voor het eerst in twee jaar en vier maanden zette Puigdemont weer voet op Catalaanse bodem. De meeting werd georganiseerd door de Raad van de Catalaanse Republiek *.

Puigdemont en zijn Catalaanse MEP collega ‘s Comín en Ponsatí spraken, in tegenstelling tot veel Catalaanse politici, bijzonder duidelijke taal. Aan de hand van de uitslag van het referendum hebben de politieke vertegenwoordigers een duidelijk mandaat voor het in werking stellen van de onafhankelijke Catalaanse Republiek. Een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring en actie van wettelijke ongehoorzaamheid zoals het referendum was, vergt echter veel voorbereiding en vraagt daarom enig geduld. Want Spanje zal de uiteindelijke en definiteve stap om de Republiek in werking te stellen met al haar vermogen proberen tegen te houden, zo zei Puigdemont. Om Spanje onder druk te zetten en te houden riep hij op tot permanent protest. Er werd met geen woord gesproken over de gesprekken die momenteel gaande zijn tussen de Catalaanse en Spaanse overheden. Dat is begrijpelijk want het vertrouwen van Puigdemont is na de ervaringen van de onderhandelingspogingen met Spanje in de dagen direct na het referendum tot het absolute nulpunt gedaald.

Er kwamen naar schatting zo ‘n 150.000 Catalanen met 600 bussen en eigen vervoer op de meeting af. De opkomst was ver boven verwachting, want men had verwacht dat er zo ‘n 80.000 a 90.000 deelnemers naar Perpignan zouden komen. De foto van Jordi Borràs spreekt boekdelen. Niet iedereen die wilde, kon bij de meeting aanwezig zijn. Door uitgebreide politiecontroles aan de Spaanse zijde van de grens met Frankrijk moesten meer dan honderd bussen huiswaarts keren omdat ze niet op tijd de bijeenkomst zouden bereiken **. Spanje kon deze keer echter niets doen en moest, in tegenstelling tot vorig jaar, *** tandenknarsend toezien hoe Puigdemont op 25 kilometer afstand van de Spaanse grens de Catalanen toesprak. En de Catalanen werden, in de aanloop van de aangekondigde verkiezingen, met het zien van hun president en zijn duidelijke stellingname over de Catalaanse onafhankelijkheid weer nieuwe moed ingeblazen.

* De Raad van de Catalaanse Republiek wordt door Puigdemont voorgezeten en bestaat uit gekozen politici en vertegenwoordigers van sociale instellingen en burgerorganisaties. Deze Raad vormt de regering in ballingschap van Catalonië. Zij kan in alle vrijheid handelen zonder door Spanje gerechtelijk vervolgt te worden. Iedereen wereldwijd met interesse voor de Catalaanse zaak kan er zich inschrijven als Catalaans burger tegen een betaling van tien Euro. In verschillende plaatsen in Catalonië worden Lokale Raden opgericht die onderdeel van deze Raad vormen en haar opdrachten zullen uitvoeren. Op deze manier wil men uiteindelijk de controle over Catalaans grondgebied verkrijgen.

** Een politiecorps is, net als een leger, een bijzonder hiërarchische instelling. De verscherpte controles bij de Franse grens werden dus in opdracht van hoger hand gedaan. Bovenaan de hiërarchie van Nationale Spaanse politie staat de minister van Binnenlandse Zaken. Hij is dus hoofdverantwoordelijk voor het verhinderen van een vreedzame bijeenkomst. Dit soort acties helpen bepaald niet om tot een oplossing tussen de Catalaanse en Spaanse regeringen over het geschil te komen. Bovendien belemmert de Spaanse regering hiermee het fundamentele recht van vrije vergadering.

*** Op de eerste plenaire vergadering van het Europese Parlement na de verkiezingen kon Puigdemont niet alleen niet deelnemen als gekozen lid, maar hij zou zelfs door de Spaanse politie worden gearresteerd wanneer hij voet op Franse bodem zou zetten. Dankzij een verdrag ter bestrijding van de ETA tussen Spanje en Frankrijk kan de Spaanse politie op Frans territorium verdachten van terrorisme arrestateren en naar Spanje deporteren. De Spaanse politie stond reeds in Straatsburg met een helikopter klaar om Puigdemont te arresteren. Hij moest daarom aan de Duitse zijde van de brug over de Rijn in Straatsburg blijven om dat te voorkomen. Nu de Catalaanse leiders niet voor gewelddadige oproer maar voor opruiing zijn veroordeeld en Puigdemont als MEP gerechtelijke immuniteit geniet, kan Spanje hem nu niet in Frankrijk oppakken.

Eerste gesprekken, geen onderhandelingen

(700 woorden)

Na de verkiezingen van afgelopen elf November eiste de Catalaanse partij ERC dat er bilaterale onderhandelingen moeten plaats vinden tussen de Spaanse en Catalaanse regeringen over het politieke conflict alvorens zij haar steun zou geven aan de PSOE partij om te kunnen regeren. Uiteindelijk gaf ERC haar steun door zich van stem te onthouden, waardoor president Sánchez een gewone, geen absolute, meerderheid in het Congres van Afgevaardigden verkreeg. Enige garantie voor onderhandelingen had ERC niet afgedwongen, maar Sánchez moet nu toch aan de tafel met de Catalanen gaan zitten om voldoende steun voor zijn jaarbegroting te kunnen krijgen. Bovendien eist Europa dat hij het Catalaanse conflict zo snel mogelijk oplost, want ook voor de EU is het conflict een doorn in het oog. Nadat Sánchez zijn jaarbegroting door het Congres zal hebben geloost, heeft hij voor de komende twee jaren een stabiele regering en zal hij, hem en zijn PSOE partij maar al te goed kennende, geen enkele interesse meer hebben in de bilaterale gesprekken. Hij heeft deze dan niet meer nodig en aan Europa kan hij laten zien dat hij zijn best heeft gedaan.

Eerder deze maand hadden de Catalaanse president Quim Torra en Sánchez elkaar, als tegenprestatie voor de politieke steun van ERC, reeds ontmoet. (Voorheen nam Sánchez de telefoon niet eens op nadat Torra hem bij herhaling had gebeld om een oplossing te zoeken voor de rellen na de uitspraak van de vonnissen tegen de Catalaanse leiders.) Daarin werd afgesproken dat de politici van beide partijen die belast zijn met de onderhandelingen een datum en een agenda zouden vaststellen. Torra maakte duidelijk dat het Catalaanse conflikt alleen kan worden opgelost indien er over amnestie van de gevangen politici en de Catalaanse burgerleiders en over het houden van een referendum over zelfbeschikking van de Catalanen onderhandeld zal kunnen worden. Sánchez maakte stellig duidelijk dat hier niet over gesproken kan worden. Ook zei hij dat een internationale waarnemer niet nodig is, zoals de Catalaanse regering eist, omdat ‘geheel Spanje getuige zal zijn’. Nog voordat dit officiële gesprek tussen beide presidenten was beëindigd, lekte de Spaanse overheid het resultaat er van reeds uit naar de pers.

In de aanloop naar de komende gesprekken liet de Spaanse president weten dat er om te beginnen over andere zaken, zoals investeringen in infrastructuren en de financiën van de Catalaanse overheid, gesproken zal worden om de aanloop naar de onderhandelingen te vergemakkelijken. In tegenstelling zoals was afgesproken stelde hij de datum van het eerste gesprek vast en maakte deze publiekelijk bekend voordat hij deze aan Torra had gecommuniceerd. Als reactie hier op schreef Torra een brief aan Sánchez om zijn misnoegen te uiten. Daarnaast zei hij dat er reeds een andere commissie bestaat die de financiële en andere zaken tussen beide overheden regelen. Uiteindelijk kwam men overeen dat het eerste gesprek vandaag, 26 Februari, zal plaats vinden.

De eis van Catalaanse zijde blijft overeind dat er slechts enkel gesproken kan worden over de amnestie van de Catalaanse gevangenen en over een referendum over zelfbeschikking. Van Spaanse zijde is tot op de dag van vandaag nog geen enkel tegenvoorstel bekend. Dat verbaast ook niets want Spanje heeft al sinds meer dan honderd jaar niets aan Catalonië te bieden anders dan dat zij als kolonie wordt behandeld. Wel blijft Spanje bij de eis dat er geen internationale waarnemer of bemiddelaar aanwezig zal zijn. De Catalanen hebben zich daar uiteindelijk bij neergelegd alhoewel het bij herhaling bewezen is dat Sánchez en zijn partij zich niet aan hun afspraken houden. En wie geen bemiddelaar of waarnemer bij onderhandelingen aanwezig wil hebben, is bijvoorbaat verdacht de resulterende afspraken niet na te komen.

Buiten klinkt het monotone Gregoriaanse gezang door de luidspeakers van mijn woonplaats Solsona. Het is Aswoensdag en de carnavalsprins is zojuist overleden. De boodschappers kondigen zijn dood aan in het voorportaal van de rechtbank, want met de prins moet ook de reeds lang geleden overleden Spaanse justitie hoognodig begraven worden. Er volgen nu de moeilijke veertig dagen van het vasten. Een voorbode over wat er aan deze tafel gebeuren gaat want niemand hier, op enkele verdwaalde politici na, gelooft in een oplossing. Zowel qua vorm als inhoud heeft Spanje laten zien dat zij daar geen interesse in heeft.

Regeringscrisis in Catalonië

(1600 woorden)

President Torre verliest zijn stemrecht in het Parlement
Voordat afgelopen Maandag de plenaire vergadering van het Catalaanse Parlement plaats vond, moest het bestuur beslissen of president Quim Torra nog het recht had om er lid van te zijn en dus zijn stemrecht al dan niet zou behouden. De Spaanse Kiescommissie had Torra tijdens de campagne van de Spaanse verkiezingen in Mei vorig jaar opdracht gegeven om het spandoek aan het balkon van het regeringspaleis met ‘Vrijheid voor de politieke gevangenen’ binnen 48 uur te verwijderen. Torra weigerde dit, want het was geen partijpolitieke propaganda maar een uiting van een mening die door een brede laag van de bevolking en verschillende politieke partijen wordt gedragen. De Kiescommissie deed aangifte bij de Catalaanse rechtbank, waarop deze hem veroordeelde tot het verbod van het uitoefenen van een openbare functie gedurende anderhalf jaar. Het oordeel schrijft dat dezelfde Kiescommissie die de aanklacht indiende en zich bij de rechter als slachtoffer presenteerde, moet zorgen voor de uitvoering van de straf. Terwijl Torra nog op de uitspraak in hoger beroep bij het Hooggerechtshof wacht, verwijdert de Kiescommissie hem echter van de lijst met de op 21 December 2017 gekozen parlementariërs. Een kort geding van de Catalaanse president bij het Spaanse Hooggerechtshof gaf de Kiescommissie, die voor de meerderheid uit rechters van dit Hof bestaat, gelijk. Het is niet de eerste keer dat de samenstelling van het Catalaanse Parlement door de Spaanse gerechtelijke macht wordt veranderd. Aan het begin van de plenaire vergadering nam de parlementsvoorzitter Roger Torrent, lid van de coalitiegenoot ERC, het woord. Hij zei dat om een aanvaring van het Parlement met de Spaanse justitie te voorkomen, hij besloten heeft om de president het stemrecht te ontnemen. Hij had de Catalaanse president niet vooraf ingelicht over zijn beslissing en breekt hiermee de overeenkomst van drie weken geleden toen het Parlement een resolutie aannam waarin zij garandeerde de president aan te houden ondanks de juridische uitspraken.

De regels
Volgens het Catalaanse Statuut en het reglement van het Parlement kan de Catalaanse president alleen door dit Parlement worden afgezet nadat er een definitief oordeel, dus door het Hooggerechtshof, is gevallen. Hoewel het Parlement president Torra, naar aanleiding van het oordeel van de Kiescommissie, het lidmaatschap van Parlement kan opheffen, blijkt na juridisch onderzoek dat hij daarbij niet zijn presidentschap hoeft te verliezen. Torra moest slechts lid zijn van het Parlement zijn op het moment toen hij als president verkozen werd. Maar de boodschap is duidelijk: omdat Torra strijdt voor het fundamentele recht van vrije meningsuiting (een spandoek), wil de Kiescommissie en de Spaanse justitie hem zijn presidentschap ontnemen.

Reacties
Als reactie op zijn afzetting als parlementslid hield president Torra een pleidooi om op deze beslissing terug te komen. Geen enkele rechtbank, en helemaal niet een administratief orgaan zoals de Kiescommissie, mag de samenstelling van het Parlement veranderen. Daarmee wordt de soevereiniteit, die behoort aan de Catalaanse kiezers, geschonden, aldus Torra. Na afloop van zijn pleidooi kreeg hij een staande ovatie van zijn partijleden. De meeste leden (niet alle) van coalitiegenoot ERC, waaronder de vicepresident, bleven met de armen gekruist in hun banken zitten. De foto van de breuk tussen de coalitiegenoten spreekt boekdelen.

Aankondiging herverkiezingen
Twee dagen na deze trieste episode van disloyaliteit van de coalitiegenoot kondigt Torra nieuwe verkiezingen aan. De verschillen in strategie van de beide partijen is dusdanig groot dat verdere samenwerking onmogelijk is geworden. De huidige regering kwam aan de macht met de belofte effectief te gaan besturen om de Catalaanse onafhankelijkheid te realiseren. Zij heeft zich niet aan haar politieke mandaat gehouden en het is nu aan de kiezer hoe we verder moeten. Of het Catalaanse volk nog voor de onafhankelijkheid is en welke strategie er in dat geval gevolgt moet worden. Om de regeerbaarheid en stabiliteit van Catalonië na de verkiezingen te garanderen, wacht Torra met het vaststellen van de datum totdat de jaarbegroting door het Parlement is goedgekeurd. Hiermee is een einde gekomen aan een regeringsperiode die al scheef begon.

Hoe deze regering tot stand kwam
Na het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid paste de PP regering van Rajoy, met steun van de PSOE, grondswetsartikel 155 op zeer dubieus legale wijze toe. Geheel tegen de letter en de geest van artikel 155 en tegen het Catalaanse Statuut in, werd de zittende regering van Puigdemont door Rajoy ontslagen en het Parlement, waar hij niets over te vertellen heeft, door hem ontbonden. Rajoy schreef voor Catalonië nieuwe verkiezingen uit in de zekerheid dat de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging deze zouden verliezen. Hij beloofde de Europese Unie, met name de voorzitter van de Europese Raad Donald Tusk, dat het Catalaanse probleem binnen twee maanden zou zijn verholpen. Inmiddels zaten Puigdemont en zijn ministers in België of zij waren gevangen genomen. Ondanks alle obstakels die tijdens de verkiezingscampagne door de Kiescommissie werden opgeworpen, verkregen de drie onafhankelijkheidspartijen bij de verkiezingen van 21 December 2017 opnieuw een meerderheid in het Parlement. Daarbij werd JxCat onder leiding van Puigdemont als grootste partij gekozen. Het Catalaanse volk koos dus opnieuw voor Puigdemont als hun president, ware het niet dat hij gearresteerd zou worden wanneer hij voet op Spaanse bodem zou zetten. Het Constitutioneel Hof verbood parlementsvoorzitter Torrent om Puigdemont aan de hand van een videoconferentie vanuit Brussel als president te installeren. Torrent en zijn partij ERC namen daarop, zonder overleg met coalitiegenoot JxCat en slechts een uur voordat de plenaire vergadering beginnen zou, het besluit om Puigdemont niet als presidentskandidaat toe te laten. Ook nummer twee op de lijst van JxCat, Jordi Sánchez welke in voorarrest zat, mocht van onderzoeksrechter Pablo Llarena zich niet als presidentskandidaat presenteren. Op Donderdag 22 Maart 2018 presenteerde Jordi Turull als derde presidentskandidaat zijn regeringsplannen voor aan het Parlement. Zijn verkiezing stond gepland voor de Zaterdag daarop. Hij presenteerde zijn regeringsplan op droevige toon want de volgende dag moesten hij en andere politici voor de rechter verschijnen. Zoals men al vreesde, werden hij en zijn collega ‘s gevangen gezet. Op 14 Oktober werd hij veroordeeld voor opruiing wegens het organiseren van het referendum. Uiteindelijk accepteerde rechter Llarena Quim Torra, uitgever van beroep die wegens de bijzondere politieke toestand door Puigdemont werd aangetrokken als volksvertegenwoordiger, als presidentskandidaat omdat hij nog niet in aanraking met justitie was geweest. In Mei werd hij verkozen tot president, waarna de interventie van de Catalaanse autonomie door Rajoy onder artikel 155 werd opgeheven. Tenminste op papier.

Opinie
Het is erg jammer dat een parlementaire meerderheid voor de Catalaanse onafhankelijkheid op deze manier op spel wordt gezet. Temeer daar deze meerderheid onder uiterst moeilijke omstandigheden (gerechtelijke vervolgingen, interventie van de autonomie en obstructie door de Kiescommissie tijdens de verkiezingscampagne), tot stand kwam.

Torrent en zijn ERC partij wilden ten alle tijde iedere aanvaring met justitie voorkomen. Door zijn weigering om Puigdemont als president aan te stellen, verloor het Parlement haar soevereiniteit wat tot gevolg had dat niet de kiezer maar justitie bepaalde wie er president werd. Sindsdien zijn de problemen tussen de coalitiegenoten alleen maar erger geworden wat uiteindelijk heeft geleid tot deze regeringscrisis. Desondanks werd Torrent gisteren aangeklaagd wegens wettelijke ongehoorzaamheid omdat hij in December jongstleden een debat in het Parlement had toegestaan over de Catalaanse onafhankelijkheid en de legitimiteit van de koning. De volksvertegenwoordiger Josep Costa, van JxCat, drukte dit uit met de woorden van Churchill: ‘Ze wilden kiezen tussen conflict en onwaardigheid. Ze kozen voor onwaardigheid en hebben nu ook een conflict’.

De vervroegde verkiezingen zullen hopelijk duidelijkheid brengen over de te volgen strategie om de Catalaanse onafhankelijkheid te verkrijgen. ERC wil ten koste van alles iedere botsing met de Spaanse staat, met name justitie, voorkomen (1). De JxCat partij is meer voorstander van een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring en eventuele wettelijke ongehoorzaamheid tegenover de Spaanse justitie. Dat de Catalaanse president wacht met het uitschrijven van verkiezingen totdat de jaarbegroting is goedgekeurd, siert hem als staatsman. Hij kijkt daarmee boven de belangen van zijn partij uit zodat de broodnodige economische stabiliteit in het door Spanje kaalgeplukte Catalonië wordt gegarandeerd (2).

Nawoord: Uitstel onderhandelingen
Nadat Torra bekend maakte dat er in Catalonië herverkiezingen komen, maakt de Spaanse regering van Sánchez bekend dat de onderhandelingen zullen worden opgeschort tot na de verkiezingen. Weliswaar zal de ontmoeting tussen de presidenten zoals afgesproken op 6 Februari plaats vinden, maar er zal niet worden onderhandeld over het Catalaanse conflict. Sánchez breekt hiermee zijn belofte tegenover ERC die hem in het zadel hielp en toont zijn onwil om met de Catalaanse regering aan de onderhandelingstafel te gaan zitten.

  1. Er is veel ergenis binnen de onafhankelijkheidsbeweging over ERC die de PSOE heeft toegestaan om te gaan regeren in ruil voor onderhandelingen tussen de Spaanse en Catalaanse regeringen en met de belofte van de PSOE dat het conflict uit de handen van justitie zal worden genomen. De eerste onderhandelingen tussen de Spaanse president Sànchez en Torra hadden reeds moeten beginnen, maar werden gister pas aangekondigd voor 6 Februari. Over de belofte om het conflict bij justitie weg te halen blijkt geheel niets waar te zijn, integendeel. Torrent werd gisteren aangeklaagd door het OM dat onder leiding staat van een ex-minister van president Sánchez, Puigdemont en zijn ministers moeten vier miljoen Euro als borg betalen voor de kosten van het referendum die zouden zijn gemaakt (daarvan werd geen enkele Euro in de boekhouding tijdens het gerechtelijk proces gevonden) en ondertussen gaat het gerechtelijk proces tegen de Catalaanse politietop gewoon door. Zij zouden de ‘gewapende arm’ van de Catalaanse regering zijn geweest bij de ‘oproer’ van het referendum. De politici zijn inmiddels veroordeeld wegens opruiing, dus zonder gebruik van gewapend geweld.
  2. Catalonië is wat netto inkomsten betreft de op drie na rijkste regio in Spanje. Doordat Spanje haar afspraken structureel en gedurende vele jaren lang niet nakomt, heeft zij een fiscaal tekort van rond de 8% BNP en eindigt zij daardoor bruto op de dertiende plaats, oftewel de op drie na armste regio.

Spanje zakt voor het examen ‘Democratie’

(860 woorden)

Periodieke revisie
Iedere vijf jaar bekijken de lidstaten van de Verenigde Naties elkaar op hun democratisch gehalte. Afgelopen Woensdag was het de beurt van Spanje om door 14 VN lidstaten te worden ondervraagd. Voordat deze hoorzittingen plaatsvonden, zijn er al partijen vanuit de burgersamenleving gehoord over de toestand in Spanje. Daar rapporteerden onder andere Amnestie International, Human Rights Watch en het Assemblea Nacional Catalana over de toenemende beperking van vrije meningsuiting en van vergadering. Hoewel de omgangsvorm in dit soort vraagsessies tussen de lidstaten doorgaans diplomatiek is, kreeg Spanje uiterst kritische vragen over de beperkingen van meningsuiting en protest als gevolg van de invoering van de ‘mondsnoeringswet’ (llei mordassa). Zwitserland, Italië, België Cyprus, Tsjechië, Ijsland en Duitsland uitten hun zorgen over de beperkingen van deze rechten. Zwitserland, België en Canada eisen dat Spanje haar strafwetgeving aanpast om deze rechten te beschermen. Zweden vraagt hoe Spanje deze wet toepast zonder dat de mensenrechten worden geschonden.

Japan vraagt waarom Spanje geen gehoor geeft aan de VN Werkgroep voor Willekeurig Gevangenneming (WGAD) waarin deze eist dat de Catalaanse gevangenen onmiddellijk moeten worden vrij gelaten.

Aan de hand van het rapport van het Hoge Commissariaat van de Mensenrechten is vooral Zwitserland erg kritisch over het toenemend politiegeweld tegen de burgers. Hoewel dit niet bij name werd genoemd, refereert zij naar het politiegeweld op de dag van het referendum in Catalonië. Ook was Helvetia kritisch over het francisme dat nog steeds in Spanje voortleeft en ongestraft blijft. Zij vraagt om opheffing van de amnestiewet tegen de misdadigers van het Franco regiem. Deze amnestiewet werd in 1978 ingevoerd als wisselgeld voor een nieuwe grondwet met een democratische basis.

Gedurende de Franco dictatuur werden tweehonderdduizend burgers gefusilleerd of kwamen om bij de bouw van zijn grafpraal, de Vallei van de Gevallenen. Notabene op dezelfde dag dat de hoorzittingen van de VN in Geneve plaatsvonden over het democratische gehalte in Spanje, weigert de Spaanse Senaat een resolutie over deze graftombe in behandeling te nemen wegens gebrek aan respect voor Franco omdat deze spreekt over volkerenmoord door het fascistisch regiem.

Aan de hand van deze hoorzittingen en bijbehorende rapporten geeft de VN ‘aanbevelingen’ aan haar lidstaat Spanje. Ook wordt daarin beoordeeld wat Spanje met de aanbevelingen van 2015 gedaan heeft. Het rapport bevatte toen 189 aanbevelingen die de VN lidstaat nagenoeg allemaal naast zich heeft neergelegd. De situatie van de mensenrechten in Spanje is daardoor alleen maar verslechterd.

De Spaanse staatssecretaris van BuZa, Fernando Valenzuela Marzo, antwoordt dat het niveau van burgervrijheden volgens de internationale standaarden de hoogste normen heeft.

Democratie index
Deze week publiceerde The Economist haar bevindingen over het democratische gehalte van alle staten wereldwijd. Weliswaar noteert het weekblad Spanje als ‘volwaardige democratie’, maar merkt daarbij fijntjes op dat ‘hoewel de wet naar de letter wordt toegepast (met betrekking tot de veroordelingen van de Catalaanse politici en burgerleiders), horen de lange straffen van gekozen politici wegens de misdaad van opruiing niet thuis in een democratie.’ Desalniettemin dweept president Sanchez met dit artikel dat Spanje een volwaardige democratie is.

Bezoek MEPs aan gevangen Europarlementariër
Een commissie van het Europarlement bezocht haar collega Oriol Junqueras. De MEPs uiten hun bezorgdheid over EU lidstaat Spanje over de schendingen van mensenrechten en de ongehoorzaamheid van het Spaanse Hooggerechtshof. Hoewel het Europese Hof van Justitie oordeelde dat Junqueras als gekozen MEP juridische onschendbaarheid geniet, laat het Hooggerechtshof hem niet vrij.

Kiescommissie krijgt justitiële macht
Ditzelfde Hooggerechtshof geeft unaniem de Spaanse Centrale Kiescommissie (JEC) gelijk door de Catalaanse president Quim Torra zijn lidmaatschap van het Parlement te ontnemen. Het Parlement moet nu binnen 48 uur beslissen om Torra van haar ledenlijst zal schrappen. Geeft zij daar gehoor aan, dan verliest het Parlement haar soevereiniteit en daarmee haar legitimiteit. Het Catalaanse Statuut, een organieke wet, zegt dat het Parlement gekozen wordt door de Catalanen en dat alleen zij bepalen hoe deze wordt samengesteld. Het Parlement kan slechts een lid schorsen indien er een definitieve gerechtelijke uitspraak is gevallen. De Kiescommissie heeft slechts een administratieve taak en is dus bij lange na niet de hoogste gerechtelijke macht in Spanje. Het Hooggerechtshof creëert met haar uitspraak een zeer discutabel precedent waarin de JEC het verlengde van justitie geworden is en daarmee parlementsleden kan aanstellen en ontslaan. Vooralsnog laat de Catalaanse president weten dat hij alleen aan het Parlement gehoor zal geven en niet aan het Spaanse Hooggerechtshof. Ook het Parlement houdt voet bij stuk. Een nieuwe storm is in aantocht.

Nog meer lawfare
De Spaanse justitie onderzoekt of de Catalaanse ex-president en MEP Carles Puigdemont op kan draaien voor de kosten van de Spaanse politie in Catalonië ten tijde van het referendum. Zij wil hem persoonlijk belasten voor de 87 miljoen Euro die toen gemaakt zijn voor de huur van de cruise schepen en de hotels waar de politie gedurende drie maanden verbleef.

Ook de Ombudsman in Catalonië, Rafael Ribó, ontsnapt niet aan de gerechtelijke vervolgingen. Het Openbaar Ministerie klaagt hem aan wegens fraude omdat hij een uitnodiging voor een voetbalwedstrijd van de Champions League in 2015 tussen FC Barcelona en Juventus in Berlijn zou hebben aangenomen. Zijn continue stroom van rapporten naar zijn Europese collega ‘s over de schendingen van mensenrechten zijn de Spaanse justitie een doorn in het oog.

Rechtszaak tegen Catalaanse politietop

(940 woorden)

Vandaag begint de rechtszaak bij het Audiencia Nacional tegen de top van de Mossos d’Esquadra, de Catalaanse politie. In de beklaagdenbank zitten majoor Josep Luís Trapero, algemeen directeur Pere Soler, staatssecretaris van BiZa Cèsar Puig en luitenant Teresa Laplana. Het OM klaagt hen aan voor oproer vanwege hun opstelling op de dagen rond en tijdens het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid op 1 Oktober 2017. Tegen Trapero vraagt het OM elf jaar gevangenisstraf.

Op de ochtend van het referendum bezochten de Mossos d’Esquadra de stemlokalen en trachtte zij deze te verzegelen, zoals de rechter had bevolen. Door de grote mensenmassa ‘s van de stemmers die zich sinds de vroege ochtend voor de ingangen verzameld hadden, lukte dit slechts in geen of in zeer enkele gevallen. Later die dag trachtte de Catalaanse politie de stembussen tijdens het stemmen in beslag te nemen. In sommige gevallen gaf het publiek gehoor aan de politie, in andere gevallen blokkeerden zij opnieuw de stemlokalen. De politie trad daarbij altijd proportioneel op en zonder gebruik te maken van geweld tegen de stemmers. In tegenstelling tot de Mossos d’Esquadra, hebben de Guardia Civil en Policia Nacional toen wél met veel geweld tegen de bevolking getracht het stemmen te stoppen. Daarbij vielen meer dan duizend gewonden, waaronder een hartinfarct en iemand die een oog verloor door het gebruik van verboden rubberen kogels.

De leiding van het Catalaanse politiecorps wordt aangeklaagd omdat zij niet alles in het werk zou hebben gesteld om het referendum een halt toe te roepen en geen medewerking zou hebben verleend aan de Guardia Civiel en Policia Nacional. Sterker zelfs, zij wordt beschuldigd van collaboratie met de Catalaanse regering om het referendum door te laten gaan. De Mossos voerden een logisch en professioneel beleid, want het referendum zou altijd achteraf door de rechter nietig verklaard kunnen worden. Desalniettemin nam de Catalaanse politie in totaal zo ‘n 300 stembussen in beslag, meer dan de Guardia Civil en Policia Nacional tezamen.

Vanuit juridisch oogpunt is het bijzonder vreemd dat deze zaak niet bij het gerechtelijk proces tegen de Catalaanse politici en burgerleiders door het Spaanse Hooggerechtshof werd gevoegd. Maar het Audiencia Nacional hield voet bij stuk en wilde deze zaak niet uit handen geven. Dit had tot gevolg dat Trapero verplicht was om te getuigen tegen de Catalaanse politici, waaronder zijn politieke leider, minister van BiZa Quim Forn. De getuigenis waarbij hij toen verplicht was om het OM te antwoorden, kan hem in het vandaag begonnen proces ten nadele komen. Trapero zei in zijn getuigenis voor het Hooggerechtshof dat hij altijd gehoor heeft gegeven aan de Spaanse justitie. Tot ieders verbazing vertelde hij toen dat er zelfs plannen klaar lagen om de Catalaanse regering te arresteren indien de rechter daar opdracht voor zou hebben gegeven. Trapero moest kiezen tussen zichzelf of de Catalaanse politici, waaronder zijn politieke leider. De Spaanse justitie past hier op zeer dubieus legale manier een schoolvoorbeeld toe van de speltheorie.

De leider van de Guardia Civil, de Los Cobos, en de Spaanse staatssecretaris Diego, getuigden voor het Spaanse Hooggerechtshof dat de Catalaanse politie haar medewerking op de dag van het referendum weigerde te verlenen. Zij vertelden het Hooggerechtshof dat de Spaanse politie ter plekke besloot om, indien nodig, de stembussen ‘met proportionele kracht’ in beslag te nemen. In een andere rechtszaak die tegen de aangeklaagde Spaanse politie en Guardia Civi loopt vanwege hun geweld, blijkt nu echter dat zij geheel tegen de afspraken in op eigen houtje opereerden. Zij hadden zelfs tevoren de stemlokalen bestudeerd waar men het referendum met geweld zou gaan tegenhouden. Uit deze rechtszaak blijkt tevens dat de Spaanse politiecorpsen eigen, illegale, communicatiekanalen gebruikten die niet werden geregistreerd. Desalniettemin hebben politieleiders die ter plekke optraden toegegeven dat er voor het politiegeweld van hogere hand opdracht werd gegeven door iemand met de schuilnaam ‘Mars’. Met zeer grote waarschijnlijkheid is dit het hoofd van de Guardia Civil in Catalonië, Daniel Baena.

Het OM lijkt geen zaak te hebben tegen het Catalaanse politiecorps. Maar dat is ook niet het geval tegen de Catalaanse politici en burgerleiders. Deze werden door het OM aangeklaagd voor oproer (een opstand met militair gewapende middelen), maar werden uiteindelijk door het Hooggerechtshof veroordeeld voor het minder ernstige delict opruiing. Desondanks worden de Mossos d’Esquadra door het OM in deze rechtszaak onbergrijpelijkerwijs alsnog aangeklaagd wegens oproer. De werkelijke reden van deze rechtszaak is dat Trapero en zijn politiecorps op bijzonder efficiënte wijze de terroristische aanslagen in Augustus 2017 afhandelde. Zij was als eerste bij de ontploffing van het huis waar explosieven werden voorbereid en legden direct het verband tussen de aanslagen op de Ramblas in Barcelona en in Cambrills. Terwijl de Guardia Civil en de Spaanse regering machteloos toekeken, trad de Catalaanse regering en haar politie zelfstandig op. Minister van BuZa, Raul Romeva, ontving zijn Franse en Duitse collega ‘s op het vliegveld van Barcelona en rapporteerde hen over de slachtoffers die afkomstig waren van deze landen. De Catalaanse politie werd door de Franse politie geëerd voor haar efficiënte optreden tegen de terroristen. Trapero en Forn informeerden die dagen de internationale pers over het verloop van de ontwikkelingen.

Op dat moment, twee maanden voor het referendum, begon de Spaanse overheid in te zien dat de Catalanen bijzonder goed in staat zijn om hun eigen zaken af te handelen en dat zij zich zonder de Spaanse overheden internationaal goed weten te presenteren. Pas toen begon de Spaanse staat in te zien dat de Catalanen op eigen benen kunnen staan en dat het referendum over hun onafhankelijkheid menens was. De internationale vernedering die Spanje opliep moet de leiding van de Catalaanse politie nu bekopen met deze rechtszaak. Deze rechtszaak kan niet anders worden gezien dan een andere wraakoefening door de Spaanse staat.