Verkiezing en verrassing

(1450 woorden)

Verkiezing
Het grote en tragische nieuws in Spanje is de uitslag van de Spaanse nationale verkiezingen afgelopen Zondag 10 November. Demissionair president Pedro Sánchez had deze verkiezingen uitgeschreven omdat hij na zes maanden onderhandelen met Podemos geen regering had kunnen vormen. Toen hij de vervroegde verkiezingen uitschreef zei hij dat hij geen nacht rustig zou kunnen slapen met een politieke partij in zijn regering die de Catalanen als een volk beschouwt en daarom het recht hebben op zelfbeschikking. Sánchez was er van overtuigt dat hij sterker uit de verkiezingen tevoorschijn zou komen om eventueel alleen of met de steun van een enkele kleine partij te kunnen regeren. Maar dankzij zijn fatale besluitvorming en verkiezingscampagne bleek het tegendeel. Hij verloor met deze verkiezingen 3 van de 123 zetels. Wat hij voor deze verkiezingen gedurende zes maanden lang met alle geweld wilde voorkomen, bleek binnen twee dagen er na, 135 miljoen Euro armer (de kosten van de verkiezingen) en samen met Podemos 20 zetels minder geen enkel probleem meer te zijn: op dinsdag 12 November sloot hij een overeenkomst met de leider van Podemos, Pablo Iglesias, om samen een regering te vormen. Iglesias koos daarbij eieren voor zijn geld en wisselde het zelfbeschikkingsrecht van de Catalanen in voor het vicepresidentschap. Met deze overeenkomst hebben zij echter nog de steun van andere kleine partijen en het onthouden van de stem van Partido Popular nodig. De PP heeft reeds aangegeven dat zij de regering niet zal steunen. Of Spanje met deze samenstelling in het Congres ooit bestuurbaar zal worden, is nog maar af te wachten. Van de Catalaanse partijen hoeft Sánchez niets te verwachten indien hij niet over een referendum voor zelfbeschikking en amnestie voor de politieke gevangenen wil onderhandelen.

De Catalaanse onafhankelijkheidspartijen wonnen in het Spaanse Congres er in totaal één zetel bij. De linkse ERC verloor twee zetels maar is met 13 nog steeds de grootste Catalaanse partij in het Congres. Onlangs werd de voorzitter van ERC, Oriol Junqueras, tot 13 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor het organiseren van een referendum. Zoiets zou uit empathie tot meer stemmen zou moeten leiden. ERC wordt echter afgestraft omdat zij de PSOE steunde in een linkse regeringscoalitie met Podemos. De kiezer begrijpt niet waarom ERC een regering van de PSOE steunde die medeverantwoordelijk is geweest voor het opheffen van de Catalaanse autonomie en die door middel van de door haar aangestelde landsadvocaat en openbaar hoofdaanklager haar leider de gevangenis in heeft gestuurt. Inmiddels is ERC van mening veranderd en zal ze de PSOE niet steunen, zo zegt haar woordvoerdster. De zeer linkse Catalaanse partij La Cup is met twee zetels een nieuwkomer in het Spaanse Congres. De partij van president in ballingschap Puigdemont, JxCat, won er één zetel bij en heeft er nu acht.

De grote verliezer van deze verkiezingen was de zichzelfbenoemde liberale partij Ciutadans. Zij zakten van 57 naar 10 zetels. De stemmen van Ciutadans gingen voornamelijk naar de de ultrarechtse en fascistische partij Vox. Voor de verkiezingen van 28 April had Vox nog geen enkele zetel in het Congres. Nu heeft zij er 54 en zijn de fascisten de derde kracht in het Congres geworden. Uiteindelijk willen de kiezers een partij die zich niet alleen ultra rechts gedraagt, zoals Ciutadans, maar daar ook direct voor uitkomt. Spanje laat met deze verkiezingen haar masker vallen. Voorheen verborg zij zich achter de zogenaamde liberaal rechtse partij Partido Popular en later ook Ciutadans. Maar in wezen heeft zij nooit haar fascistische verleden achter zich gelaten. Het Catalaanse conflict heeft alleen maar duidelijk gemaakt hoe Spanje in wezen is.

Verassing
De Catalaanse activistenbeweging Tsunami Democràtic had vooraf aan de verkiezingen opgeroepen om vanaf Maandag 11 November gedurende drie dagen lang te gaan protesteren tegen de veroordelingen van de Catalaanse leiders . Op welke manier men dat zou gaan doen werd pas in de vroege Maandagochtend duidelijk. Terwijl met name de Spaanse pers nog druk bezig was met het analyseren van de verkiezingsuitslagen, blokkeerden honderden activisten de grens met Frankrijk in beide richtingen. Dit resulteerde in files van zo ‘n 20 kilometer. Om politiegeweld van Spaanse zijde te voorkomen had men een stuk van de weg bij het plaatsje Pertús aan de Franse kant van de grens bezet. Men had betonblokken die gebruikt worden voor het scheiden van de rijrichtingen bij wegonderhoud, dwars over de weg geplaatst. Dit verhinderde dat de ME busjes van de Franse gendarmerie vooraan bij de blokkade konden komen. Daar werd een podium opgericht voor het houden van toespraken en optredens van artiesten. Op de andere weghelft, richting Frankrijk, werd een keuken ingericht om de protesterende deelnemers te voorzien van warme soep, eten en drinken. Er was zelfs een WC cabine geïnstalleerd voor de (vrouwelijke) deelnemers met hoge nood. Op de deur er van stond geschreven: ‘Spain sit and talk’. Gedurende de gehele dag en nacht kwamen van zowel van Spaanse als Franse kant mensen toegestroomd om de blokkade te zeker te stellen.

De eerste spreker die optrad was de populaire protestzanger Lluis Llach. Daarna volgden meer artiesten om de mensen te vermaken en warm te houden. Met de harde wind op de bergcol en temperaturen die na zonsondergang onder de tien graden Celsius doken waren de concerten en de tonnen met houtvuur van harte welkom. Naast de concerten op het podium organiseerden veel aanwezigen ook zelf allerlei activiteiten om zich te vermaken en warm te houden.

In de ochtend van Dinsdag 12 November dreef de Franse gendarmerie de protestanten richting de Spaanse grens. Daar wachtten de Mossos d’Esquadra, de Policia Nacional en de Guardia Civil hen op en verwijderde hen van de weg. De samenwerking tussen de Franse, Catalaanse en Spaanse politie was het resultaat van een telefoongesprek tussen de ministers van Binnenlandse Zaken van beide Europese staten. Frankrijk zal het zeker niet op prijs hebben gesteld dat het Spaans – Catalaans politeke conflict op haar grondgebied wordt beslecht. De blokkade van de A9 bij de Frans – Spaanse grens had in totaal dertig uur geduurd. Nadat iedereen van de weg verdreven was, riep Tsunami Democràtic op om zes kilometer verderop in het plaatsje La Jonquera de nationale weg N2 (de alternatieve route tussen Spanje en Frankrijk) en de snelweg A9 (opnieuw) te gaan bezetten. Weer later riep de organisatie via haar Telegram kanaal op tot andere protestdemonstraties, zoals bij het consulaat van Frankrijk in Barcelona en bij het station van de hogesnelheidstrein in Girona. Aan het einde van de middag werden de protestanten in Girona naar de snelweg AP7 gedirigeerd om daar opnieuw de weg richting Barcelona en Frankrijk te blokkeren. Met haar oproep om naar het treinstation te gaan suggereerde Tsunami dat het verkeer van de hogesnelheidstrein zou worden geblokkeerd en misleidde daarmee de politie. Inmiddels hadden de ME eenheden zich daar uit voorzorg al geïnstalleerd.

Tsunami Democràtic deed in de loop van de middag tevens een oproep aan de bewoners in Euskadi (Baskenland) om zo langzaam mogelijk over een traject bij de grensovergang bij Behova, aan de westkant van de Pyreneeën, te rijden. ‘Zowel de Basken als de Catalanen hebben altijd van Spaanse onderdrukking en vervolgingen te leiden gehad. Nu is het tijd dat beide volkeren elkaar helpen.’, schrijft zij in de Baskische taal. De hoge opkomst van de Basken aan de oproep had tot gevolg dat er geen enkele grensovergang tussen Spanje en de rest van Europa meer open was. ‘Want’, zo schrijft Tsunami, ‘wie een probleem heeft met de vrijheid en rechten is Europa’.

De activistenorganisatie heeft ook een bankrekening opengesteld voor donaties om de boetes, advocaten en borgsommen voor de activisten te kunnen betalen. Bij de ontruiming van de blokkade bij de grens bij Pertús arresteerde de Franse gendarmerie achttien personen. Zij zijn inmiddels vrij gelaten.

Hoewel het onbekend is wie achter Tsunami Democràtic zit, is opnieuw aangetoond dat zij leiderschap heeft waar gehoor aan wordt gegeven en dat het een intelligente organisatie is die haar acties goed voorbereidt. Dankzij de door haar ontwikkelde applicatie voor Android telefoons kan zij versleutelde berichten sturen naar vertrouwde activisten die zich in een specifiek gebied bevinden zonder dat de politie daar weet van heeft. Als op de ene plaats geen protest of blokkade gehouden kan worden, dan roept zij de protestanten op om dat ergens anders te gaan doen. Zoals de uit Hong Kong afkomstige Kung Fu filmacteur Bruce Lee zei: ‘Be water, my friend’, oftewel blijf niet stil staan op één plek en varieer je acties.

Ook al drukte de Europese Commissie zich minachtend uit over de economische gevolgen van de blokkade van één van haar grenzen, het feit dat zij gedwongen was om binnen enkele uren te reageren toont nogmaals aan dat het Catalaanse conflict een Europees probleem is en geen binnenlandse aangelegenheid van Spanje. Indien de Europese Unie in dit conflict en tegen de schendingen van de mensenrechten in Spanje zou hebben ingegrepen, dan had zij nu geen lidstaat in haar gelederen gehad met fascistische trekjes.

Please follow and like us:
error

Opnieuw arrestatiebevel ministers

(540 woorden)

De Catalaanse minister van onderwijs van de regering van Puigdemont, Clara Ponsatí, week na het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid uit naar Schotland. Toen de Spaanse justitie, bij name van onderzoeksrechter van het Hooggerechtshof Pablo Llarena, een Europees arrestatiebevel tegen haar uitvaardigde, verdedigde advocaat van Aamer Anwar haar uitlevering bij de Britse rechtbank in Glasgow.

Nadat Llarena tot twee maal toe het arrestatiebevel had ingetrokken, nooit eerder vertoont in de Europese Unie, heeft hij nu voor derde maal aan Groot Brittannië gevraagd om Ponsatí te arresteren en aan Spanje uit te leveren. Vandaag, 7 November, zou een hoorzitting bij de rechtbank in Glasgow daarover plaats vinden. Advocaat Aamer Anwar liet echter weten dat de hoorzitting van zijn cliënt wordt uitgesteld. De Europese aanvraag bevat teveel onduidelijkheden die eerst door de Spaanse justitie moeten worden opgelost. Zo bevat het 59 tellende document grote tegenstellingen over de aanklacht. Er wordt zowel gesproken over oproer als over opruiing. Tot twee maal toe wordt zij in het document beschuldigd van opruiing zonder dat gespecificeerd wordt wat haar rol daarin is geweest anders dan het beschikbaar stellen van de openbare scholen als stemlokalen voor een referendum. Het document begint bovendien met de vermelding dat het Catalaanse onafhankelijkheidsstreven in 2012 begon. Ponsatí werd echter pas in de zomer van 2017 Catalaans minister van onderwijs in de regering van Puigdemont en kan daarom niet verantwoordelijk worden gesteld van wat er voor die tijd plaats vond

Volgens de Spaanse wetgeving heeft ‘sedition’ (opruiing) een geheel andere juridische inhoud dan de Britse. Alhoewel dit later weer werd ingetrokken, maakte de Britse politie (die als eerste een uitleveringsverzoek controleert op onnauwkeurigheden voordat dit aan het OM wordt gepresenteerd) bekend dat de aanklacht buitenproportioneel is en daarom niet in behandeling kan worden genomen. Later werd dit veranderd in de vraag aan de Spaanse justitie om meer duidelijkheid te geven over de aanklacht en het crimineel verleden van Ponsatí.

Ook tegen twee andere ministers van Puigdemont, Toni Comín en Lluís Puig die in België verblijven, is opnieuw een uitleveringsverzoek door Spanje aangevraagd. Tegen minister Meritxell Serret loopt geen uitleveringsverzoek omdat het Spaans Hooggerechtshof denkt dat zij slechts voor wettelijke ongehoorzaamheid kan worden veroordeeld.

De derde aanvraag voor de arrestaties en uitlevering van Puigdemont en zijn ministers werpt grote twijfels op over het functioneren van de Spaanse justitie. Het uitleveringsverzoek van Clara Ponsatí zit niet alleen vol met fouten en onnauwkeurigheden, maar het Britse OM kan steeds moeilijker ontkennen dat Spanje de Europese arrestatiebevelen politiek misbruikt. Samen met de bewering van president Pedro Sanchez dat de Spaanse regering het hoofd van het OM is, maakt dit de uitlevering van de Catalaanse ballingen aan Spanje steeds gecompliceerder.

Hoewel het minder zwaar lijkt om politiek vluchteling in het buitenland te zijn dan om in de gevangenis te zitten, moet het menselijk leed er van niet worden onderschat. In een interview vorige week zei president Puigdemont dat hij denkt zijn ouders nooit meer levend terug te zien, daar zij te oud en te fragiel zijn om nog naar België te kunnen reizen. Gister maakte hij bekend dat zijn vader overleden is. Hij is daarmee de tweede Catalaans politieke vluchteling die een naaste familielid verliest zonder dat hij afscheid heeft kunnen nemen. Eerder verloor Toni Comín een broer.

Please follow and like us:
error

Verkiezingscampagne in Spanje

(1160 woorden)

Scheiding van machten op de tocht
Zoals gewoonlijk valt er tijdens verkiezingscampagnes niet te ontkomen aan de bijbehorende retoriek. Ditmaal ligt de klemtoon op wie het meest agressief tegen de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging op wil treden. De socialistische en demissionair minister president Pedro Sanchez probeert hierin de rechtse politieke partijen, Partido Popular, Ciutadans en Vox, af te troggelen. In het nationale TV debat beloofde Sanchez dat hij Puigdemont voor het Spaanse gerecht zal halen. Hiermee ontkent Sanchez de scheiding van de machten in Spanje, want het is aan de Spaanse justitie om aan België de uitlevering van Puigdemont te vragen. De Catalaanse president heeft hem in een video van repliek gediend dat hij dit alleen maar op illegale manier kan doen. Óf Sanchez heft de scheiding van de machten op óf hij moet hem kidnappen. Daarin volgt hij dan het voorbeeld van zijn partijgenoot en voorganger Felipe González. In de GAL affaire werden toen ETA verdachten vanaf Frans grondgebied ontvoerd, gemarteld en enkelen vermoord. Zijn minister Barrionuevo en staatsecretaris Rafael Vera werden daarvoor veroordeeld.

De verkiezingsbelofte van Sanchez heeft echter ook binnen Spanje gevolgen. In een radio interview werd Sanchez gevraagd of hij dan wel de baas over het Openbaar Ministerie (OM) is om een dergelijke belofte waar te maken. De demissionaire president bevestigde dit door te zeggen: ‘Het Openbaar Ministerie is afhankelijk van de regering’. Tijdens het gerechtelijk proces tegen de Catalaanse leiders beweerde Sanchez en zijn ministers bij herhaling dat het OM onafhankelijk is en dat zij daarom geen invloed heeft op de strafeisen. Dit klopt echter maar gedeeltelijk, want de openbare hoofdaanklager wordt in Spanje door de zittende regeringspartij aangewezen. Bij de wisseling van de regering wordt ook een andere openbare hoofdaanklager aangesteld. Vanwege het strakke hiërarchische regiem binnen het OM, is de openbare hoofdaanklager van wezenlijk belang voor de te nemen beslissingen op alle niveaus binnen de Spaanse staat. De uitspraak van Sanchez lokte een groot protest uit bij het het OM en de colleges van de openbare aanklagers, want zij wil in ieder geval de schijn van onafhankelijkheid, en daarmee die van de democratie, ophouden. Vierentwintig uur later rectificeert Sánchez dat zijn ongelukkige uitspraak te wijten was aan oververmoeidheid.

Bezinningsdag.
Vlak voordat de vervroegde verkiezingen voor aanstaande 10 November werden uitgeschreven, nam het Spaanse Congres een wet aan dat de verkiezingscampagnes bij vervroegde verkiezingen in het vervolg slechts tien dagen zullen duren in plaats van de gebruikelijke twee weken. De dag voor de verkiezingen, welke altijd op Zondag plaatsvindt, schrijft de Spaanse kieswet een zogenaamde ‘bezinningsdag’ voor. Op die dag mogen er geen politieke bijeenkomsten meer worden gehouden.

De Catalaanse activisten Tsunami Democràtic (Democratische Tsunami) heeft aangekondigd om tijdens deze dag op de pleinen in de Catalaanse steden en dorpen allerlei festiviteiten te organiseren om Spanje er toe te bewegen zich te bezinnen op de onderdrukking en vervolgingen tegen de Catalaanse politici en burgerleiders. Tsunami Democràtic beroept zich daarbij op het recht van vrije meningsuiting en van protest. Via Twitter, haar Telegram kanaal (met bijna 400.000 abonnees één van de grootste wereldwijd), en via haar eigen Android applicatie zal zij laten weten waar en welke activiteiten gehouden zal worden. Ook voor de vier dagen na de verkiezingen zal zij de Catalanen oproepen om acties voeren. Op de dag van de verkiezingen zelf zal er niets ondernomen worden want zij respecteert de vrije uitoefening van democratie. De Spaanse minister van BiZa heeft duizenden politie-eenheden naar Catalonië gestuurd om de rust tijdens de verkiezingsdag te garanderen. Daarnaast houdt de Spaanse regering met dreigende taal de Catalaanse president Torra bijvoorbaat verantwoordelijk voor eventuele sociale onrust en gewelddadigheden tijdens de verkiezingsdag en bedreigt hem met juridische vervolgingen.

Tsunami Democràtic heeft altijd laten weten dat zij op vreedzame manier acties van protest en burgerlijke ongehoorzaamheid wil organiseren. Tijdens haar initiatieven heeft er geen enkel feit plaatsgevonden dat dit tegenspreekt. Het Audiencia Nacional heeft de activistenbeweging echter reeds bestempeld als een misdadige organisatie met terroristische neigingen. Vorige week sloot de Spaanse regering de Internet sites van Tsunami Democràtic in Spanje af. Andere sites die op servers buiten Spanje staan werden onbereikbaar gemaakt. Op de Twitter accounts en Telegram heeft de Spaanse justitie echter minder vat. Daarnaast heeft Tsunami Democràtic een Android applicatie ontwikkeld waar de verspreide berichten alleen toegankelijk zijn met een autorisatie. Naast het afsluiten van websites, publiceerde demissionair president Sanchez deze week een koninklijk decreet in de staatskrant dat de regering elektronische communicatieverbindingen mag afsluiten in het geval van sociale onrust zonder dat daar toestemming van een rechter voor nodig is. Spanje overschrijdt hiermee een grens en stelt zich met deze Internet censuur op hetzelfde niveau als Rusland en China.

De agressieve taal van de Spaanse regering tegen de Catalaanse president Quim Torra, het afsluiten van de Internetsites van Tsunami Democràtic en het decreet voor Internetcensuur past precies in het kader van de verkiezingscampagne. Dat de demissionaire regering daarmee haar macht misbruikt is de Kiescommissie blijkbaar ontschoten.

Lekken naar de media
Het is in Spanje bijna traditie dat tijdens de verkiezingscampagnes nadelige berichten van politieke opponenten naar de nieuwsmedia worden uitgelekt. De Catalaanse ex-presidenten Jordi Pujol en Artur Mas en de burgermeester-kandidaat voor Barcelona Xavier Trias, allen van de CiU partij, kunnen daarover meepraten.

Dit keer betreft het geen presidentskandidaat, maar lekte het Audiencia Nacional of de Guardia Civil video ‘s uit van de Catalaanse activisten van het CDR. Op 23 September werden zeven leden gearresteerd en beschuldigd van het in bezit hebben van explosieven. Gedurende enkele dagen, veel langer dan wettelijk toegestaan, hadden zij geen toegang tot hun advocaten en werden door de Guardia Civil ondervraagd. Uiteindelijk kregen zij een pro-deo advocaat toegewezen en werden onder streng geïsoleerd regiem in de gevangenis opgesloten. De uitgelekte video ‘s tonen dat drie van hen bekennen dat zij explosieven wilden maken en het Catalaanse Parlement wilden bezetten. President Quim Torra zou daarvan op de hoogte zijn geweest. Het is erg vreemd dat één van de CDR leden zijn excuses aan de Guardia Civil aanbiedt omdat deze overuren hebben moeten maken voor zijn arrestatie en bekentenis. Hun advocaat Xavier Pellicer zegt dat de bekentenissen geen enkele juridische waarde in een democratie hebben. Zij hadden geen toegang tot hun advocaten en werden van hun rechten onthouden. Bovendien werden niet alleen de arrestanten zelf door de Guardia Civil bedreigd en mishandeld, maar ook hun families tijdens de arrestaties. Daarnaast is er volgens het gerechtelijk onderzoek, tenminste het gedeelte waar de advocaat toegang tot heeft, geen enkel spoor van explosieven gevonden. Pellicer klaagt dat het lekken naar de media in deze zaak constant gebeurd, om te beginnen met de video ‘s waarin de Guardia Civil een woning binnensluipt. Hij stelt dat het lekken van een gerechtelijk onderzoek naar de media een misdaad is en vervolgt zou moeten worden. President Torra is van mening dat de activisten gedwongen werden tot hun bekentenissen. Het uitlekken van de bekentenissen naar de Spaanse media moet het gewelddadig en terroristisch karakter van de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging onderbouwen en zullen zeker effect op de verkiezingsuitslag hebben.

Please follow and like us:
error

Spaanse koning schaakmat

(650 woorden)

Zoals de afgelopen tien jaar het geval was, worden ook nu weer prijzen door de stichting ‘Prinses van Girona’ uitgereikt aan jonge talenten die in hun vakgebied bijzonder gepresteerd hebben. De ceremonie wordt doorgaans in een zaal in Girona door koning Felipe VI, in naam van zijn dochter prinses Leonor van Bourbon, voorgezeten.

Op drie Oktober 2017 gaf Felipe via een televisietoespraak een reprimande tegen de Catalaanse politici die een referendum over de onafhankelijkheid hadden gehouden. Met deze bijzonder harde toespraak koos de koning partij voor de unionistische Spanjaarden en gaf hij zijn goedkeuring voor het gewelddadige politieoptreden tegen de bevolking die toen wilde stemmen. Zijn toespraak betekende ook groen licht voor de opheffing van de de Catalaanse autonomie en de gerechtelijke vervolgingen van de Catalaanse politici die onlangs veroordeeld zijn tot tientallen jaren gevangenisstraf. Als gevolg van zijn toespraak werd Felipe door het stadsbestuur van Girona, net zoals in vele andere dorpen en steden, als ‘persona non grata’ verklaard. De stad verleende vorig jaar daarom geen ruimte voor de ceremonie van de prijsuitreikingen en men moest naar een privé zaal in het nabijgelegen dorp Vilablareix uitwijken.

Dit jaar verkoos de stichting ‘Prinses van Girona’ de uitreikingen van de prijzen daarom in Barcelona te vieren. Dankzij de burgermeesteres van de partij Barcelona en Comú, Ada Colau, en de coalitie met de socialistische partij PSC is Felipe VI er formeel nog welkom. De Catalaanse onafhankelijkheidspartijen JxCat en ERC hadden nog bij de kiescommissie geprobeerd om de ceremonie te verbieden omdat Spanje midden in de verkiezingscampagne zit. Gedurende deze periode zijn formele bijeenkomsten van hoogwaardigheidsbekleders niet toegestaan omdat zij dan vanuit hun functie politiek voordeel zouden hebben. En, zo stelden de Catalaanse politieke partijen, daar koning Felipe partij heeft gekozen voor de Spaanse unionististen en dus niet neutraal is, zou hij nu geen bijeenkomst mogen houden. Maar zoals verwacht gaf de Spaanse kiescommissie toestemming voor de ceremonie. Omdat de Catalaanse regering de relatie met het koningshuis verbroken heeft, zal president Torra de koning niet verwelkomen.

Vanwege de vonnissen tegen de Catalaanse politici zijn er in geheel Catalonië al sinds twee weken protestbijeenkomsten. Studenten hebben een staking voor onbepaalde tijd afgekondigd en hebben in het centrum van Barcelona een tentenkamp opgezet. De komst van Felipe VI, de zoon van de door Franco aangewezen opvolger en daarom het symbool van het Spaanse nationalisme, is dan ook olie op het vuur van de reeds bestaande ergenissen. De Catalaanse politieke onafhankelijkheidspartijen, de actiegroepen Tsunami Democràtic en het CDR en de burgerorganisaties ANC en Omnium Cultural hebben opgeroepen om tegen Felipe VI te gaan protesteren. Ook van officiële Catalaans kant is iedere vorm van respect voor koninklijk gezag verleden tijd. Na alles wat er de afgelopen twee jaren gebeurd is, heeft de Catalaanse regering iedere relatie met het koningshuis verbroken. President Torra zal de koning daarom niet verwelkomen.

Het Spaanse ministerie van BiZa heeft 600 man extra politie uit andere delen van Spanje naar Barcelona gestuurd om nog meer slaag, weggeschoten ogen en ander leed uit te delen. De leider van de Partido Popular partij, Pablo Casado, heeft de Spaanse regering gevraagd om in Catalonië de noodtoestand uit te roepen zodat de ceremonie in ‘alle normaliteit’ kan worden gevierd. Het hotel Juan Carlos I, waar de koninklijke familie de nacht doorbrengt, en de aanliggende zaal waar de ceremonie wordt gehouden, worden door de politie hermetisch afgechermt. Wegen rondom het hotel, waaronder een gedeelte van de Avinguda Diagonaal zijn afgezet. Andere toegangswegen in Barcelona worden vervolgens weer door de protesterende mensen geblokkeerd.

Indien Felipe niet meer de ceremonie van de stichting ‘Prinses van Girona’ in de stad Girona zelf kan vieren en zware beveiligingsmaatregelen moeten worden genomen voor een koningsbezoek aan Barcelona, dan is het duidelijk dat hij niet meer in Catalonië welkom is. Misschien in Barcelona nog wel formeel als gevolg van partijpolitieke belangen, maar ook daar heeft hij zijn aanhang verloren. En daarmee zijn gezag over de autonome regio. De Spaanse koning staat schaakmat.

Nawoord
Het artikel zegt dat er 600 man extra politie naar Catalonië werden gestuurd. Volgens Vilaweb waren er dit 4500.

Please follow and like us:
error