Op zoek naar geldmisbruik en het protest in Madrid

(312 woorden)

Op zoek naar misbruik van belastingeld
Andere getuigen in de vierde week van dit gerechtelijk proces, dat beter een farce kan worden genoemd, gingen voornamelijk over de aanklacht wegens misbruik van belastinggeld door de Catalaanse politici. Hiervoor werden bedrijfsleiders ondervraagd die opdrachten van de Catalaanse regering uitvoerden, zoals die van Unipost die brieven van de Generalitat aan de kiezers zou hebben verstuurd en van grafische bedrijven en drukkerijen die propaganda materiaal zouden hebben ontworpen en gedrukt. Geen van deze partijen zijn echter ooit door de Generalitat, de Catalaanse overheid, betaald. Zij deden dit werk in opdracht van de burgerbeweging Omnium Cultural of betaalden het gedane werk uit eigen zak. Dit gaat het begrip van de openbaar aanklager te boven. Eigenlijk begrijpt niemand in Spanje nog steeds niet dat de Catalaanse onafhankelijkheid niet voortkomt uit een klein groepje politici en burgerleiders, maar dat haar oorsprong in een brede laag van de bevolking ligt.

De protestdemonstratie in Madrid
De protestdemonstratie van de Catalanen vandaag in Madrid is een ander bewijs daarvan. Vijfhonderd bussen en vijftien HSL treinwagons vol reden naar Madrid, een reis van ruim 500 kilometer, om in het hart van Spanje te protesteren tegen deze farce en tegen de schendingen van de fundamentele rechten. In tegenstelling tot de protestdemonstratie van de PP, Ciutadans en VOX een aantal weken geleden op het plein Plaza de Colón, betaald iedereen deze reis uit eigen zak. Uiteindelijk deden er volgens de gemeentepolitie van Madrid en de afgevaardigde van de Spaanse regering 18.000 mensen aan het protest mee. Met 500 bussen en een gemiddelde capaciteit van 50 personen per bus overtreft men dit aantal reeds. Gezien de beelden lijkt de schatting van 120.000 deelnemers, volgens de organisatoren van de protestdemonstratie, meer realistisch. De hoge opkomst geeft het grote ongenoegen van de Catalaanse gemeenschap weer. Om een idee te geven, zouden er ook zoveel Nederlanders naar, bijvoorbeeld, Parijs afreizen om te gaan protesteren?

Please follow and like us:

De publieke opinie over het gerechtelijk proces

(571 woorden)

Het Spaanse Hooggerechtshof laat geen internationale waarnemers toe bij het juridisch proces tegen de Catalaanse leiders omdat daar geen plaats voor zou zijn in de rechtszaal. Het gaat in totaal om vijf mensen georganiseerd door de voor deze rechtszaak opgerichte International Trial Watch. ‘Als de waarnemers het proces willen bijwonen, dan moeten ze maar plaats nemen op de publieke tribune’, aldus de president van de strafkamer, Marchena. De rechtbank voert als argument aan dat er geen waarnemers in de zaal nodig zijn want het proces wordt life op TV uitgezonden. ‘Op deze manier kan iedere Spanjaard het proces volgen.’

De Spanjaarden word echter de mogelijkheid om de uitzendingen te zien ontnomen, want de publieke Spaanse omroep TVE zendt het proces niet uit. De sterk politiek gemanipuleerd Spaanse pers is niet van plan om aan de Spaase burgers de realiteit van deze farce onder ogen te brengen. De nationale opinie zal daarom voor een groot gedeelte gevormt worden door wat de Spaanse media voorschotelt. Het proces is wel te volgen via de Catalaanse omroep en haar Web site.

Daar komt bij dat alleen de officiële Spaanse mediadienst EFE in de rechtszaal mag filmen. De camera zoomt doorgaans en gedurende zeer lange tijd in op de sprekers van het moment. Daarmee kan de kijker niet zien of een rechter aandachtig luistert, in slaap is gevallen of pokemon zit te spelen. En dit zijn kleine, doch niet geheel onbelangrijke details die een onafhankelijke waarnemer wel kan zien wanneer hij toegang tot de rechtszaal zou hebben. Per slot van rekening hangt niet alleen de Catalaanse ex-vicepresident al een gevangenisstraf tussen de 12 en 74 jaar boven het hoofd, maar staat bovendiende geloofwaardigheid van de Spaanse democratische rechtsstaat op het spel. En dit soort beperkingen dragen niet bepaald bij aan de geloofwaardigheid.

Tegen de internationale opinie met betrekking tot dit juridisch proces en het politieke conflict kan de Spaanse staat echter weinig beginnen. In een pogiging om het imago van Spanje als een democratische rechtsstaat op te krikken, had Borell, minister van BuZa, de propagandamachine Global Spain opgetuigd. Met een campagne probeert de minister de ‘valse berichten’ van de Catalanen over het politiegeweld te ontkrachten en beweert met klem dat Spanje wel degelijk groot, vrij en een moderne democratie is. Naast de moeilijk houdbare stelling over ‘fake news’, om het zo maar even zachtjes uit te drukken, vergeleek de staatssecretaris van Global Spain in een uitzending van Skynews deze week het referendum met seksuele verkrachting. Hierdoor heeft het imago van de ‘informatiecampagne’ natuurlijk een flinke deuk opgelopen.

Daarnaast zijn er zo ‘n tweehonderd journalisten van buiten de landsgrenzen die het proces in Madrid op de voet volgen. Deze informeren de wereld over wat ze er zien en te horen is zonder dat BuZa daar iets wat aan kan doen. Enkele invloedrijke kranten twijfelen aan de onpartijdigheid van de rechtbank en schrijven dat met dit proces zelfs de geloofwaardigheid van de Spaanse democratie terecht staat.

Een artikel in de Volkskrant haar twijfel uit over de aanstelling van de rechters.

De Tijd rapporteert over de Spaanse onregeerbaarheid als gevolg van de Catalaanse onafhankelijkheidswil.

Trouw kopt in een artikel met de tekst: “Spaans showproces is een schandvlek voor de hele Europese Unie”

Washington Post zegt dat de Spaanse democratie in het geding is met dit proces.

The Independent noemt de rechtszaak een grote fout.
https://www.independent.co.uk/voices/editorials/spain-catalan-independence-trial-madrid-mistake-a8775591.html

De Internationale Commissie van Juristen uit haar bezorgdheid dat de fundamentele rechten in dit proces worden geschonden.

Please follow and like us:

Proloog van het juridisch proces: de aanklagers aan het woord

(774 woorden)

Op de tweede dag van de proloog komen de aanklagers aan het woord. Zowel de Openbaar aanklager als de landsadvocaat zijn eensgezind dat het een eerlijk proces met garanties is en dat het vooronderzoek zonder enige procedurefouten of ongeregeldheden heeft plaatsgevonden. Zij bekritiseren de aanvallen van de advocaten, want de politieke wens voor zelfbeschikking staat niet ter discussie. De aangeklaagden worden alleen voor hun misdadige daden aangeklaagd. De belangrijkste daarvan is het geweld tijden het referendum.

De Openbaar aanklager baseert zich in zijn betoog eerder op wraak en vergelding dan op voldongen misdadige feiten die de Catalanen begaan zouden hebben. Maar oordeel zelf aan de hand hun uitspraken.

De Spaanse Openbaar aanklager Javier Zaragoza
‘Er waren slechts twee gewonden’ (Dat is er eentje minder dan de regering van Sánchez beweert en 1064 minder dan geverifieerd is aan de hand van de medische rapporten.

‘Ik denk dat de gewelddadige feiten niet toegerekend moeten worden aan de politiecorpsen van de Staat, maar aan hen die de mensen hebben opgeroepen (om te gaan stemmen).’

Fidel Cadena, Openbaar aanklager
‘Alles is van iedereen en enkele enkelingen kunnen niet beslissen over iedereen’ (De Catalanen kunnen niet voor zichzelf beslissen want het Spaanse volk vormt een soeverein, ondeelbaar volk waarvan een deel zich niet van af kan scheiden)

‘Het recht op de vrijheid van ideologie wordt niet geschaad.’

‘Men heeft de Mossos (Catalaanse politie) in het plan van rebellie betrokken.’

‘Deze rechtszaak is een triomf voor de democratie, deze rechtszaak is een triomf voor de rechtstaat, deze rechtszaak is een triomf omdat iedereen gelijk is voor de wet.’

En als klap op de vuurpeil:
‘De soevereiniteit voor het Catalaanse volk is onmogelijk.’
BINGO! Hij heeft het gezegd: ‘volk’. En wat heeft een volk volgens het internationaal recht? Precies: het recht op zelfbeschikking.

María Rosa Seoane, landsadvocaat
Over het interview van Irene Lozano (staatssecretaris van Global Spain) zegt de landsadvocaat dat zij niet het woord ‘convicted’ (veroordeeld) heeft gebruikt in een interview met de BBC. Zij herinnert de rechtbank er aan dat het Engels niet de moederteel is van deze politica. Daarmee wil de landsadvocaat aantonen dat de verdachten door de Spaanse regering en overheden niet bijvoorbaat schuldig worden bevonden. Indien de rechtbank dit argument accepteert, is zij incoherent, want de moedertaal van de verdachten is het Catalaans terwijl de rechtbank weigert de hoorzittingen in hun moedertaal te voeren, wat trouwens een schending van de Europese recht is. Daarnaast is gebleken dat de staatssecretaris van het Spaanse ministerie van propaganda zich uitmuntend in het Engels kan uitdrukken. In een interview met Skynews vergelijkt zij het stemmen met het bedrijven van de liefde. Indien dit met goedkeuring van beide partijen plaatsvindt, is het een genot. Zoniet, dan is het verkrachting. Zij doelde hiermee op het referendum over de onafhankelijkheid van Catalonië. Het gaat trouwens in het algemeen wat minder goed met de resultaten van het Spaanse propaganda ministerie. Ondanks alle pogingen om Spanje als een democratische rechtsstaat te verkopen, spreekt de internationale pers met betrekking tot deze rechtszaak over ‘een fout’, ‘een schande’ en ‘een degeneratie van de democratie’.

De aanklager van het volk, de ultra rechtse politieke partij VOX
vraagt de voorzitter van de rechtbank dat de beklaagde Jordi Sànchez zijn gele strik, het symbool van protest tegen de politieke gevangenen, moet afdoen. ‘Dit symbool is een belediging voor de Spaanse democratische rechtsstaat.’ Marchena antwoord dat het Europese Hof voor de Mensenrechten (ECHR) oordeelde dat religieuze of politieke symbolen in de rechtzaal moeten worden toegestaan. En aangezien het Hooggerechtshof het ECHR respecteert, mag Sánchez de strik blijven dragen.

De fascistische aanklager noemt de staatsgreep van de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging nog steeds springlevend.

Deze rechtszaak is een electorale springplank voor de volksaanklager VOX. Samen met de PP en Ciutadans zijn zij er voorstander van om Catalonië opnieuw, zwaarder (interventie of opheffing van de Catalaanse omroep en het onderwijs) en definitief te interveniëren met grondwetsartikel 155. De begroting van de regering Sánchez werd gisteren in zijn geheel door het Congres verworpen. Door de weigering van de Catalaanse partijen heeft hij de meerderheid verloren. Zij doen dit omdat de Spaanse president geen enkele dialoog wilde over een referendum voor zelfbeschikking van de Catalanen en bovendien niets heeft gedaan om de situatie van de gevangenen te verbeteren. Ook een congreslid van de Catalaanse tak van Podemos stemde tegen omdat Sánchez alle Spaanse havens sluit voor bootvluchtelingen. Het schip van Open Arms mag al drie weken niet uitvaren om drenkelingen op de Middellandsezee te redden. Hoogst waarschijnlijk zullen er vervroegde verkiezingen worden gehouden. De chaos in Spanje is dan compleet; een onregeerbaar land en een imagoverlies door een rechtszaak die nooit in een rechtsstaat plaats had mogen vinden.

Please follow and like us:

Chaos in de Spaanse politiek

(507 woorden)

De ironie wil dat het debat over de Spaanse jaarbegroting in het Congres van Afgevaardigden op dezelfde dag, 12 Februari, plaats vindt wanneer het gerechtelijk proces tegen de Catalaanse politici en burgerleiders van start gaat

Aan de vooravond van dit debat doet de regering van Pedro Sánchez nog een uiterste poging om de Catalaanse partijen over te halen om voor zijn begroting te stemmen. Daarom stelde hij voor een onafhankelijke, internationale coördinator (geen onderhandelaar) te zoeken om de gesprekken te leiden tussen de Catalaanse en de Spaanse regeringspartijen over het politieke conflict van de Catalaanse onafhankelijkheidswil.

De fractievoorzitter van de oppositiepartij Partido Popular, Pablo Casado, noemt de poging tot deze onderhandelingen toegeven aan degenen die een staatsgreep hebben gepleegd en noemt Sánchez een hoogverrader. Ieder bilateraal overleg tussen de Spaanse en Catalaanse regeringen zou betekenen dat Catalonië een politiek onderwerp is. Dit kan natuurlijk niet in de Spaans nationalistische visie dat zichzelf als één natie beschouwt waarvan geen enkel deel zich vanaf kan scheiden.

Ook beweert Casado dat de agenda van de Catalaanse politici dezelfde is als die van de voormalige Baskische terroristische beweging ETA. Een PP partij die de Catalaanse Parlementsvoorzitster gevangen zet wegens oproer omdat zij een Parlementair debat had toegestaan, is ook in staat om de Spaanse president Sánchez te vervolgen omdat hij hoogverraad pleegt. Gezien de ervaringen van het afgelopen jaar, is er altijd wel ergens een rechter te vinden die een dergelijke aangifte zal accepteren. Het delict hoogverraad houdt in dat iemand de nationale belangen van het land schaadt in het voordeel van die van een andere staat. Met deze beschuldiging impliceert Casado dus dat Catalonië reeds een onafhankelijke Republiek is.

Aanstaande Zondag organiseren de rechtse partijen PP en Ciutadans, samen met de ultra rechtse partij Vox, daarom een protestdemonstratie in Madrid tegen de regering van Sánchez. Aan de hand van de opkomst bij dit protest wil Casado zijn politieke kracht meten, want hij ruikt bloed en staat te popelen om president van Spanje te worden. Hij en zijn partij, samen met Ciutadans, hebben geen enkele moeite om daarvoor samen met de ultrarechtse partij Vox op de foto te staan.

De Catalaanse partijen hebben reeds een motie bij het Spaanse Congres ingediend waarin zij de jaarbegroting van Sánchez in zijn geheel afwijzen. Gedurende de negen maanden dat Sánchez regeert, met steun van de Catalaanse partijen, heeft hij geen enkele poging gedaan om het conflict op te lossen. Ieder overleg over een referendum over zelfbeschikking van de Catalanen heeft hij geweigerd. Ook heeft hij niet aan het Openbaar Ministerie gevraagd om de aanklachten tegen de Catalaanse leiders in te trekken. De gerechtelijke vervolgingen gingen daarom onverminderd voort, resulterend in bovengenoemd juridisch proces. Door deze totale afwijzing kan er nu zelfs niet over de jaarbegroting in het Congres worden gedebatteerd. Indien de Catalanen de motie niet voor dinsdag intrekken, betekent dit een definitieve breuk in ieder overleg tussen de Catalaanse en Spaanse regeringen en een zeer onzekere toekomst voor president Sánchez. Want zonder begroting kun je nu eenmaal niet regeren.

Please follow and like us:

Geen verdediging maar de tegenaanval

(175 woorden)

De Catalaanse leiders hebben gezegd dat ze klaar staan om te worden gehoord voor de Spaanse rechtbank. Zij voelen zich sterk, want zij zijn zeker van hun zaak en van hun onschuld. Ze zijn strijdbaar en staan te popelen om hun woord te kunnen doen. Cuixart zegt in een interview: “Ze hebben me alles afgepakt. Erger straffen dan dit kunnen ze niet. Ik heb niets meer te verliezen. Daarom ben ik niet bang meer. Nu is het de beurt aan Spanje om bang te zijn.” De Catalaanse leiders zullen zichzelf niet gaan verdedigen voor dit gerechtshof. Nee, ze zullen Spanje aanvallen en aanklagen. Ze zullen Spanje een spiegel voorhouden en haar met haar eigen misdaden confronteren. Ze zullen aangifte doen van haar talloze rechtenschendingen. Zij zullen haar tekort aan democratie en het ontbreken van de Rechtstaat bewijzen. Indien zij schuldig worden bevonden, zullen zij met deze aanklacht in hoger beroep gaan bij het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. En de wereld zal het zien. Direct op TV. Zoals u het belieft, edelachtbare.

Please follow and like us:

Gerechtelijke vervolging van de rechter

De Catalaanse politici die in Waterloo, België, verblijven zitten ondertussen ook niet stil. Met behulp van hun advocaten hebben zij opperrechter Llarena bij de Belgische justitie aangeklaagd wegens zijn partijdigheid en de schendingen van hun fundamentele rechten. De Belgische rechtbank roept Llarena daarom op om een verklaring af te komen leggen op 4 September aanstaande. Dat dit de rechter niet lekker zit, mag blijken uit het feit dat hij officiële bescherming heeft aangevraagd bij de Hoge Raad. Hoewel hij niet verplicht is om te verschijnen, en dit hoogst waarschijnlijk ook niet zal doen, is hij bang dat zijn juridische onschendbaarheid als onderzoeksrechter zal worden opgeheven. Hij vreest zelfs dat er beslag op zijn eigendommen zou kunnen worden gelegd. Dezelfde rechter, die de juridische onschendbaarheid van de Catalaanse parlementariërs met voeten treedt, hen torenhoge borgsommen oplegt en hen alsnog van hun vrijheid beroofd, hun fundamentele rechten aantast en zijn macht als rechter misbruikt voor politieke doeleinden, krijgt nu koek van eigen deeg.

Op aandringen van de voorzitter van het Hooggerechtshof en van de Hoge Raad, Carlos Lesmes, heeft de Spaanse minister van buitenlandse zaken, Borell, aan de Belgische ambassadeur gevraagd of zijn regering de aanklacht tegen Llarena en de Spaanse justitie tegenover de Belgische rechtbank op zich wil nemen en zijn juridische onschendbaarheid wil verdedigen. De minister van Buitenlandse Zaken bij onze zuiderburen heeft Borell uitgelegd dat dit zo niet werkt in een Rechtsstaat. In Spanje vind men dit dus geheel gewoon, anders had Borell zoiets nooit durven vragen. Men verbaast er zich zelfs over dat een bevriende Europese mogendheid Spanje niet helpt in zo’n affaire die zij onomwonden een STAATSGREEP noemen.

Beetje bij beetje begint Europa in te zien wat Spanje onder een democratische Rechtsstaat verstaat. Beetje bij beetje zal de internationale gemeenschap begrijpen waarom Catalonië niet meer bij Spanje wil horen. Beetje bij beetje zal deze slag van Waterloo worden gewonnen.

Nawoord
De Hoge Raad heeft besloten om opperrechter Llarena te steunen. Zij beschouwt de aanklacht van Puigdemont en zijn ministers in België als ‘een geplande aanval tegen de onafhankelijkheid van Llarena met betrekking tot de leiders van de Catalaanse onafhankelijkheid om daarmee het gerechtelijk proces te beïnvloeden’. In een brief aan de Spaanse regering vraagt de voorzitter van de Hoge Raad en het Hooggerechtshof, Lesmes, daarom om de ‘juridische integriteit en immuniteit’ tegenover de Belgische rechter te verdedigen. ‘Met het in twijfel trekken van de objectiviteit van Llarena wordt de Spaanse Rechtsstaat, de pilaar van de democratie, aan de kaak gesteld.’

De Spaanse regering is echter niet bevoegd om de Spaanse de rechter in het buitenland te vertegenwoordigen. En dat weten deze rechters ook wel. De brief van de Raadsvoorzitter aan de Spaanse regering toont bovendien iedere afwezigheid van onafhankelijkheid tussen de uitvoerende en wetgevende machten. Waarom kan rechter Llarena niet gewoon aan de Belgische rechter uitleggen dat zijn onderzoek objectief en onafhankelijk is? Twijfelt hij zelf dat zijn werk deze test niet kan doorstaan? Gezien het incoherente handelen van Llarena en de Hoge Raad, wordt de Spaanse justitiële top blijkbaar wat nerveus.

Please follow and like us:

Spanje verliest haar geloofwaardigheid

Gisteren publiceerde rechter Lamela van het Tribunal Nacional de aanklacht tegen de top van de Catalaanse politie, de Mossos d’Esquadra, waaronder korporaal Lluis Trapero (bekend vanwege zijn uitmuntende werk na de terroristische aanvallen afgelopen zomer). De reden voor de aanklacht is dat de Mossos niet met harde hand hebben ingegrepen tegen de protestmanifestatie voor het ministerie van Economische zaken op 25 September of te weinig zouden hebben gedaan om het referendum op 1 Oktober tegen te houden. Zij worden beschuldigd van oproer en lidmaatschap van een criminele organisatie. Aan de hand van de rapporten van de Guardia Civil, heeft de rechter een volledig schema geconstrueerd van de zogenaamde criminele organisatie. In deze organisatie zijn de politieke leiders aan het hoofd van de organisatie. De burgerorganisaties, zoals Omnium Cultural en ANC worden beschouwd als medewerkers. De politierapporten waarop de beschuldiging is gebaseerd, zitten echter vol met foutieve informatie en verzinsels. Zo zouden bepaalde dorpen gewelddadig tegen de Spaanse politie hebben opgetreden. Er is echter een probleem: sommige dorpen bestaan helemaal niet.

Op dezelfde dag viel gisteren het masker van Spanje als democratische rechtsstaat: de Catalaanse president Puigdemont wordt door Duitsland onder borg vrijgelaten, want het hooggerechtshof van Schleswig Holstein vind dat hij geen geweld heeft gebruikt en hij daarom niet voor oproer aan Spanje kan worden uitgeleverd. Later in de avond mochten ook de drie ministers van Puigdemont vrij uitgaan die zich in België bevinden. Zwitserland had al laten weten dat het geen uitleveringen verricht van mensen die om politieke reden worden vervolgt. Schotland liet de Catalaanse minister van onderwijs, Ponsati, vorige vrij uitgaan. Niet alleen de uitspraak zelf, maar ook de bijzonder korte tijd (minder dan een week) waarbinnen deze is gevallen, laat er geen twijfel over bestaan dat het overduidelijk voor het Duitse hof is dat de Catalanen geen publiekelijk en gewapend geweld hebben gebruikt. Het gehele verhaal van oproer met geweld tegen de Spaanse staat en het bestaan van een criminele organisatie, zoals het Spaans Hooggerechtshof en het Audiencia Nacional in hun gerechtelijk onderzoek beschrijven, valt daarmee als een kaartenhuis in elkaar. Met de uitspraak van drie buitenlandse, onafhankelijke tribunalen is er ook geen juridisch motief meer om de Catalaanse leiders nog in voorlopige hechtenis te houden. Of zij daadwerkelijk worden vrijgelaten, hangt echter volledig van het Spaanse Hooggerechtshof af.

De reputatie van Spanje wordt nog verder aangetast nu de Belgische justitie Spanje aanklaagt omdat haar inlichtingendienst zonder medeweten en toestemming in Belgie een GPS transponder in de auto (met Belgisch kenteken) van Puigdemont heeft geplaatst. Daarnaast stelde het Deense parlement reeds vragen aan haar regering over de (illegale) activiteiten van de Spaanse inlichtingendienst op haar grondgebied.

De vrijlating van Puigdemont en zijn ministers betekend een politieke en justitiële aardbeving in Spanje en in Europa. Tot vandaag werd Spanje formeel gezien als een democratische rechtsstaat. De Europese Commissie, onder leiding van Juncker en Timmermans, reageert op de recente gebeurtenissen echter als een gekraste vinyl plaat: ondanks dat justitie in drie EU landen zich hebben uitgesproken, blijft de EC in de persconferentie van vandaag haar boodschap herhalen dat het conflict een Spaans interne aangelegenheid is en heeft daar verder niets aan toe te voegen. De EU, met de Duitse regering voorop, kan er niet meer om heen dat in Spanje geen sprake is van scheiding van de machten en dat er geen eerlijke rechtspraak is. Indien de Spaanse staat hierop niet corrigeert, zal dit verregaande gevolgen hebben, inclusief uitzetting uit de Unie volgens artikel 7 van het verdrag van Lissabon. Vooralsnog zegt de regering in Madrid dat de Duitse uitspraak iets van de rechters is en dat de Spanse regering daar niets mee van doen heeft.

Please follow and like us:

De dag dat Spanje Catalonië definitief verloor

jordis-presIn deze voor Catalonië hectische tijd werd gisteren even teruggekeken naar wat er recent is gebeurd. Als reflectie, waarom we hier zijn en hoe we hier gekomen zijn. De Catalaanse TV3 zond een documentaire (Catalaans) uit over de gebeurtenissen van 1 Oktober, de dag dat het referendum in Catalonië over onafhankelijkheid werd gehouden. Genoemde documentaire werd gemaakt door Mediapro en kan gedurende 10 dagen binnen Catalaans gebied worden bekeken. Helaas kan deze video helaas (nog?) niet buiten Catalonië zelf bezichtigd kan worden. Hopelijk dat hij via de nationale kanalen in geheel Europa zal worden verspreid om te laten zien wie Spanje is en hoe zij met haar medeburgers om gaat.

Een andere documentaire (Engels ondertiteld), gemaakt door TV3 zelf, is wel op YouTube te zien. De video is in het Engels ondertiteld. Een emotionele documentaire die het contrast laat zien tussen een vreedzame en democratische mensen en een agresief Spanje, waar hun leiders, inclusief haar koning, de feiten verdraaien of gewoonweg negeren.

Dit is de reden waarom Catalonie niet kan en niet meer bij Spanje wil horen. Zoals een internationale (Deense?) waarnemer in de documentaire zegt: de fundamentele mensen en burgerrechten zijn geen interne kwestie van Spanje, of van Denemarken. Dit gaat ons allemaal aan.

Please follow and like us:

Verschillende maatstaven van de Europese Unie

jordis-presMeer dan honderd parlementariers van verschillende Europese landen drukken in een petitie hun grote bezorgdheid uit over de situatie in Catalonië. Zij dringen er bij Spanje op aan om de verkiezingen van morgen eerlijk te laten verlopen en het resultaat te erkennen. (De kiescommissie heeft de vraag voor een internationaal waarnemersteam niet gehonoreerd.) Ook vragen zij om te stoppen met de gerechtelijke vervolgingen van politici in Catalonië, om de politieke gevangenen vrij te laten en zij dringen aan op onderhandelingen tussen de partijen. Onder de ondertekenaars bevinden zich politici uit Finland, Estland, Letland, Denemarken, Groenland, Noord-Ierland, Ierland, Schotland, Groot Brittanië en Belgie. Zoals is te zien, zijn het voornamelijk politici uit kleine EU landen. Er is echter geen enkele Nederlandse parlementariër die de moeite heeft genomen om zich te interesseren voor de schending van de mensen-en burgerrechten in een ander EU lidstaat.

Waarom vragen deze parlementariers dit voor ‘slechts’ een regionale verkiezing in een ander EU lidstaat? Twijfelen zij misschien aan de Spaanse democratische normen en waarden? Spanje is toch een democratische rechtsstaat want zij is lid van de EU, nietwaar meneer Timmermans? U kondigde vandaag aan om het proces van artikel 7 van het Europees verdrag op te starten tegen Polen. Dit vanwege de ondemocratische wetgeving daarginds. Spanje gedraagd zich echter niet minder ondemocratisch, maar artikel 7 wordt zelfs niet overwogen. De misdadigers zijn de Catalanen die zogenaamd illegaal een referendum hebben gehouden. Of zijn de economische belangen met Spanje misschien belangrijker dan de rechten van de Europese burger?

Please follow and like us: