Spanje wordt nerveus

(599 woorden)

Aan de hand van verschillende feiten die zich de afgelopen dagen afspelen is duidelijk op te maken dat Spanje, zowel de rechtsprekende als de wetgevende macht, nerveus wordt door het aanstaande gerechtelijk proces tegen de Catalaanse leiders. Ook de Spaanse politici en rechters voelen wel aan dat men goed fout zit met de verzonnen aanklacht van oproer en opruiing tegen de Catalaanse leiders die nergens door de justitie in Europa wordt geaccepteerd. De gerechtelijke macht, met name het Hooggerechtshof en het Constitutioneel Hof, zijn doodsbang voor een veroordeling van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM). Want het staat vast dat de Catalanen bij een veroordeling daar in beroep zullen gaan. Een veroordeling door het EHRM tegen de Spaanse justitie zal een zware nederlaag betekenen voor Spanje in het algemeen en de Spaanse justitie in het bijzonder, met de bijbehorende politieke gevolgen van dien.

Ten eerste is er de weigering van het Openbaar Ministerie om internationale waarnemers toe te laten tot de rechtszaal. Indien de rechtbank niets te verbergen heeft, zou het ook geen probleem moeten zijn om waarnemers toe te laten. Het licht natuurlijk anders indien men wel een hoop te verbergen heeft. Alleen totalitaire dictaturen accepteren geen internationale waarnemers in hun rechtszalen. De aanwezigheid van waarnemers bij een dergelijk proces is een normale zaak in Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen. Dat er nu waarnemers naar een rechtzaak in Spanje komen, wordt door de Spaanse justitie bovendien als een belediging gezien. Het Hooggerechtshof heeft nog geen beslissing genomen.

De exacte datum voor het gerechtelijk proces is nog steeds onbekend. In princiepe zal het proces op 5 Februari beginnen, maar het Hof heeft dit nog niet officieel aangekondigd. Het lijkt er naar dat de voorzitter van de strafkamer, rechter Marchena, met lood in de schoenen aan het proces begint. Daarnaast heeft één van de advocaten uitstel gevraagd om zich op de verdediging te kunnen voorbereiden. Hij vraagt een termijn van 3 weken om de duizenden pagina ‘s van de aanklacht en het onderzoek te bestuderen. In verband met het recht op een eerlijke verdediging en een redelijke termijn van voorbereiding daarvoor, wil het Hooggerechtshof waarschijnlijk geen grote deuken bij het EHRM oplopen nu men aanvoelt dat het proces met argusogen wordt gevolgd. Het enige wat vast staat is de datum van het transport van de Catalaanse gevangenen naar gevangenissen nabij Madrid. Dit zal aanstaande Vrijdag 1 Februari gebeuren.

De advocaat van vicepresident Junqueras, Andreu van den Eynde, eist van het Constitutioneel Hof (Tribunal Constitutional of TC) dat zij zich uitspreekt over zijn vrijlating voordat het proces begint. Zoniet, dan zal hij een aanklacht bij het EHRM indienen. Het EHRM heeft zich onlangs duidelijk uitgesproken in het voordeel van de Koerdische oppositieleider Demitras die reeds twee jaar in voorlopige hechtenis in Turkije zit. Dit precedent geldt, in theorie, ook voor de Catalaanse gevangen leiders. Het TC wil natuurlijk niet het EHRM al te zeer voor het hoofd stoten door deze uitspraak als ongeldig te verklaren voor deze zaak. Het is al bekend dat het TC verdeeld zal zijn over de uitspraak.

De regering van de socialistische president Pedro Sánchez heeft een propaganda orgaan in het leven geroepen, Espanya Global, om de zogenaamde Catalaanse beweringen over de teloorgang van democratie, het ontbreken van recht en de onderdrukking in Catalonië te weerleggen. Het initiatief wordt geleidt door minister van Buitenlandse zaken Borell. Deze beweerde onlangs dat de TV beelden van het politiegeweld tegen het referendum ‘fake news’ waren en afkomstig zijn van protest demonstraties in Chile. Hij zal er dus een zware taak aan hebben om enigszins geloofwaardig over te komen.

Spanje wordt nerveus. En terecht.

Please follow and like us:

Vals nieuws

(342 woorden)

Vorige week beweerde de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, Borell, net zoals zijn voorganger Dastis in een BBC interview ‘Hard Talk’, dat de beelden van het politiegeweld tijdens het referendum in Catalonië op 1 Oktober 2017 fake news is. Met behulp van Russische media werden volgens hem beelden van politieacties van andere protesten de wereld ingestuurd. Ook het aantal gewonden zijn volgens hem een verzinsel. In totaal waren het er maar twee. Dezelfde week publiceerde emeritus hoogleraar Núria Pujol Moix, verbonden aan het ziekenhuis Sant Pau, een gedetailleerd artikel waarin de medische rapporten van die dag nauwkeurig worden geverifieerd. Enkele cijfers: er waren in totaal 1066 gewonden, waarvan 30 onder de 18 jaar, 68 gewonden ouder dan 65 jaar waarvan 13 boven de 79, 432 hadden meerdere verwondingen op verschillende plekken op het lichaam. De verwondingen werden veroorzaakt door stokslagen, schoppen, duwen, tegen de grond gooien, meetrekken aan de oren, de haren en aan de mond. Er werden 103 mensen aan het hoofd gewond, waarvan 34 hersenschuddingen en enkele gewonden door (verboden) rubberen kogels. Er waren 68 mensen met direct lichamelijke effecten door de psychologische en emotionele impact. Het rapport is hier (in het Catalaans) te vinden.

Door het politieke conflict met Catalonië is het imago van Spanje internationaal dusdanig geschaad, dat de Spaanse regering van Sanchez heeft aangekondigd, bij monde van dezelfde Borell, dat zij een internationale propaganda campagne tijdens het proces zal houden waarin de Catalaanse ‘leugens’ zullen worden ontkracht. De campagne zal worden geleidt door ene Irene Lozano, een journaliste die sterk verbonden is aan de ultra rechtse partij UPyD en weet dat ‘woorden niet alleen dingen zeggen, maar ook dingen doen’ (El País 11 Oct 2017). Naast de regering zal ook het Spaanse Hooggerechtshof in deze campagne deelnemen door journalisten tijdens het proces te ‘informeren’. Indien het Hooggerechtshof doet wat haar taak is, namelijk rechtspreken, is zulke propaganda totaal overbodig. Zoniet, dan is zo ‘n campagne bittere noodzaak om de onrechtmatigheden van het gerechtelijk proces en de partijdigheid van de rechtbank te verdoezelen. Het lijkt er dus sterk op dat het Spaanse Hooggerechtshof niet erg is overtuigt van haar eigen functioneren.

Please follow and like us:

Een begin van de omwenteling in de internationale opinie

(650 woorden)

Voordracht Spaanse president Sánchez in het Europese parlement
Woensdag was het de beurt van president Sánchez om een spreekbeurt in het Europese parlement te houden over de toekomst van Europa. De parlementszaal was nagenoeg leeg, want er vond een andere vergadering plaats over de Brexit. Onder de weinig aanwezige parlementariërs waren er die een foto van één van de Catalaanse politieke gevangenen op fel geel gekleurd papier toonde. Sánchez kon niet anders dan doen alsof zijn neus bloedde en hield een niet al te sterk betoog over de gelijke rechten van de vrouw, de toekomst van de jeugd en een waarschuwing voor het opkomend nationalisme in Europa. De vragen na zijn betoog hadden echter allerminst betrekking op het thema. In plaats daarvan gingen zij over het Catalaanse conflict en de politieke gevangenen, een onderwerp waar hij met geen woord in zijn toespraak had gerept.

Manfred Weber (PPE) beschuldigt Sánchez van samenwerking met extreem links en de separatisten. Hij brengt daarmee de eenheid van Spanje in gevaar.

Onder andere Mark Demesmaeker en Ska Keller uitten zich zeer kritisch over de politieke gevangenen en zeiden Sánchez dat hij een politieke oplossing moet zoeken in plaats van dit probleem over te laten aan de gerechtelijke macht. Demesmaeker zei dat niet in Catalonië het nationalisme hoogtij viert, zoals de Spaanse politici vaak willen doen geloven, maar in Spanje waar de extreem rechtse partij Vox in het parlement van Andalusië aan de macht is gekomen.

In de persconferentie na het debat vroeg een journalist zelfs aan Sánchez of Spanje nog wel een democratie genoemd kan worden.

Bezoek van Torra aan de Verenigde Staten
De Catalaanse president Quim Torra bracht afgelopen week een officieel bezoek aan de VS. Het doel van zijn bezoek was om de Catalaanse handel en culturele uitwisseling te bevorderen, net zoals alle andere Spaanse autonome gebieden dat doen. Daarnaast is hij daar natuurlijk ook om zijn visie over het Catalaanse politieke conflict met Spanje uit te leggen.

De Catalaanse president Torra hield een colloquium op uitnodiging van Claybon Carson, voorzitter van het Maarten Luther King instituut dat is verbonden aan de universiteit van Stanford. Deze hoogleraar is goed op de hoogte van het Catalaanse conflict en correspondeert regelmatig met Jordi Sànchez en Jordi Cuixart, leiders van de burgerbewegingen Omnium Cultural en ANC welke reeds 14 maanden voorwaardelijk gevangen zitten. In de vragen volgend op de spreekbeurt van Torra beschuldigde de Spaanse consul in San Francisco dat het referendum in Catalonië tegen de Spaanse grondwet is. Na aandringen van de voorzitter van de conferentie dat alleen vragen konden worden gesteld, vroeg de consul aan Torra waarom de afgekondigde Catalaanse Republiek niet internationaal werd erkent. Een retorische vraag, want de Republiek werd door president Puigdemont op 10 Oktober 2017 onmiddellijk opgeschort. Achteraf begroette de consul Torra en verontschuldigde zich dat de Spaanse minister van Buitenlandse Zaken, Borrell, de ambassades had opgedragen de Catalaanse president te boycotten om in het buitenland te kunnen spreken. Borell bevestigde in een Tweet ‘dat het diplomatieke corps de leugens van de heer Torra zal blijven ontkrachten’.

President Torra werd ook uitgebreid in ontvangst genomen door leden van het Amerikaanse Congres, waaronder John Lewis. Hij is een van de meest gerespecteerde Congresleden en strijder voor de mensenrechten.  Door zijn activisme is hij zelf vele malen slachtoffer geweest van gerechtelijke vervolgingen. Lewis prees het vreedzame karakter van het streven naar de onafhankelijkheid van Catalonië.

Het verschil
Het contrast tussen de ontvangst van de Spaanse president Sánchez in het Europese parlement, waar werd aangedrongen op het oplossen van het politieke conflict dat hij van zijn voorganger had geërfd en het respecteren van de mensen-en burgerrechten in Spanje, in vergelijking met de ontvangst van de Catalaanse president Torra in de VS, die werd ontvangen door prestigieuze instituten en gerepecteerde Congresleden, toont dat de opinie van de internationale gemeenschap aan het veranderen is in het voordeel van de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging. De aanstaande rechtszaak tegen de Catalaanse leiders zal deze trend alleen maar bevestigen.

Please follow and like us:

Extremadura kiest voor opheffing Catalaanse autonomie

(430 woorden)

Het Catalaanse Parlement is gekozen door de inwoners van het autonome gebied van Catalonië. Het Parlement neemt daarom beslissingen die alleen betrekking hebben op en van belang zijn voor dit autonome gebied. Het zou vreemd zijn als dit Parlement ook zou gaan beslissen over een ander autonoom gebied in Spanje. Dat zou betekenen dat de inwoners van dat andere autonome gebied niet in hun eigen democratische keuzes worden gerespecteerd. Zij zouden dan worden beschouwd als tweederangsburgers zonder recht van spreken.

Het autonome gebied Extremadura heeft met 1,1 miljoen inwoners een Bruto Nationaal Product van 18 miljard Euro, het heeft een werkeloosheid van 26,2% (onder de jongeren meer dan 40%) en 1 op de 4 werkenden is er ambtenaar. Catalonië heeft met 7,5 miljoen inwoners een BNP van 223 miljard Euro, een werkeloosheid van 10,6% en 1 op de 10 werkenden is ambtenaar.

Afgelopen week stemde het parlement van dit autonome gebied dat grondwetsartikel 155, interventie van de autonomie, voor onbepaalde tijd en zwaarder moet worden toegepast op Catalonië dan vorig jaar het geval was. Dit keer zou ook de Catalaanse omroep moeten worden geïntervenieerd, want deze indoctrineert de Catalaanse bevolking. Hoe de bevolking van Extremadura en hun vertegenwoordigers dit weten, is een raadsel want de Catalaanse radio en TV worden alleen in Catalonië uitgezonden. (De statistieken over evenwichtige berichtgeving laten trouwens zien dat de Catalaanse media alle partijen evenwichtig aan het woord laten. Dat kan echter niet gezegd worden van de Spaanse publieke omroep en de talrijke Spaanssprekende particuliere omroepen.) De partijen Partido Popular, Ciutadans en PSOE stemden voor deze motie. De PSOE regeringspartij in Extremadura is waarschijnlijk bang dat ook zij bij de volgende verkiezingen zullen verliezen van extreem rechts (PP en C’s, vergelijkbaar met de PVV partij van Geert Wilders) en ultra extreem rechts (Vox, momenteel met niemand in Europa vergelijkbaar), net zoals in Andalusië is gebeurd. Het is daarom voor de PSOE in Extremadura van groot belang dat ook zij nu fel tegen de Catalanen in het algemeen en tegen en hun democratische wil voor onafhankelijkheid in het bijzonder, ageren. De Catalanenhaat levert nu eenmaal stemmen op in Spanje. Of dit parlement probeert met deze motie haar eigen onkunde voor het besturen van Extremadura te verdoezelen. De cijfers tonen aan dat dit gebied duidelijk niet voor zichzelf  kan zorgen en, gezien het percentage ambtenaren, graag de productie aan anderen over laat. Hoe het ook zij, het parlement van Extremadura beschouwt de Catalanen blijkbaar als tweederangsburgers waarover zij moet beslissen. Het is wel erg opmerkelijk dat de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging dag in dag uit door de Spaanse unionisten en de media beschuldigd worden van ‘supremacist’ (racist).

Please follow and like us:

Illegale arrestatie burgermeesters

(612 woorden)

Als burgermeester maak je niet alleen maar vrienden. De functie brengt nu eenmaal bepaalde verantwoordelijkheden met zich mee die niet iedereen naar zijn zin is. Dat is ook het geval bij de burgermeester van Verges, Ignasi Sabater. De dagen na het referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid op 1 Oktober 2017, werden de banden van tientallen auto ‘s in zijn plaats lek gestoken. Ignasi zei toen: “Overdag lopen ze in uniform en ‘s-nachts gedragen zij zich als hooligans”. Hij doelde daarmee op de Policia Nacional die in verband met het referendum in de hotels van zijn plaats logeerden. Ook bij andere gelegenheden houdt Ignasie zich geen blad voor de mond. Als gevolg hiervan wordt hij regelmatig belaagd en met de dood bedreigt.

In de vroege ochtend van Woensdag 16 Januari toog Ignasi naar zijn werk. Bij zijn voordeur wachtten vier gemaskerde mannen hem op, boeiden zijn handen en ontvoerden hem. Bij het boeien raakte hij gewond aan zijn pols. De mannen hadden zich in eerste instantie niet geïdentificeerd. Zelfs toen een van de gemaskerden zijn politiepenning van de Policia Nacional liet zien, vertrouwde Ignasi het nog niet. Zij vertelden hem dat hij wordt beschuldigd van het verstoren van de openbare orde omdat hij meegedaan zou hebben met het tegenhouden van de Hogesnelheidstrein op het station van Girona. Dit vond toen plaats als protest op de eerste verjaardag van het referendum, drie maanden geleden. Maar Ignasi zat die dag gewoon op zijn werk. Ook kon de Policia Nacional geen gerechtelijk bevel tonen voor zijn arrestatie. Dus zijn wantrouwen en angst voor ontvoering was terdege gegrond.

Het radioprogramma De Ochtenden van CatRadio informeerde bij het gerechtshof in Girona. Daar vertelde men dat er geen arrestatiebevel was uitgevaardigd. Dit is wettelijk verplicht indien de arrestatie niet urgent is. En drie maanden na het gepleegde feit is er van enige urgentie geen sprake meer. Bovendien is de verdachte niet vluchtgevaarlijk en is zijn woon-en verblijfplaats bekend bij de overheid. Bij navraag bij de Policia Nacional zei de officier die belast is met het onderzoek dat hij de arrestaties op eigen initiatief had laten doen. Dezelfde dag werden ook de burgermeester van Celrà en negen andere leden van dezelfde partij La CUP en een persfotograaf gearresteerd. Uit protest tegen deze illegale arrestaties stopten de Parlementsleden van de onafhankelijkheidspartijen en die van El Comú (die wil zich niet uitspreken voor of tegen de Catalaanse onafhankelijkheid) onmiddellijk met hun werk. Hierdoor moesten de commissievergaderingen van het Parlement worden opgeschort. De gearresteerden werden dezelfde dag weer vrijgelaten.

De volgende dag zei de Spaanse minister van binnenlandse zaken en verantwoordelijk voor de Spaanse Politie, Fernando Grande-Marlaska en in het gewone leven rechter van het Audiencia Nacional die vijf maal door het Europese Hof voor de Rechten van de Mens is veroordeeld, dat er wél een juridisch arrestatiebevel was uitgevaardigd. De weinig geloofwaardige minister spreekt de politieofficier en de rechtbank van Girona dus tegen. Ook de afgevaardigde van de Spaanse regering in Catalonië heeft nog steeds geen opheldering gegeven, zoals men zou verwachten van een regeringsafgevaardigde.

De illegale arrestaties door de Spaanse politie roepen sterke herinneringen op van het Franco regiem en zijn niet bepaald kenmerkend voor een eenentwintig eeuwse moderne democratische rechtstaat. Temeer daar het hier om democratisch gekozen leiders gaat. De gehele affaire bevordert niet bepaald de onderlinge verstandhouding tussen de Catalaanse en Spaanse regering. Het lijkt er op dat de regering van Sánchez niet meer is geïnteresseerd in de stemmen van de Catalaanse onafhankelijkheidspartijen voor zijn jaarbegroting. Of is het misschien de politieke taak van de uitvoerende macht om met willekeurige arrestaties iedereen de schrik aan te jagen, met de protesten tijdens het gerechtelijk proces tegen de Catalaanse politici en burgerleiders in het vooruitzicht?

Please follow and like us:

Laatste steunbetuigingen en vaarwel voor politieke gevangenen

(745 woorden)

Toen rechter Lamela van het Audiencia Nacional, de politieke rechtbank van Spanje, de burgerleiders Jordi Cuixart en Jordi Sànchez op 16 Oktober 2017 onvoorwaardelijk gevangen zette wegens verdenking van opruiing, had ze zeker gedacht de Catalaanse bevolking en haar leiders af te schrikken om de Catalaanse Republiek uit te roepen.

Rechter Llarena dacht zijn invloed te laten gelden op het politieke verloop van het Catalaanse Parlement door Jordi Turull, notabene tijdens zijn presentatie als president van Catalonië, voormalig Parlementsvoorzitster Carme Forcadell en vijf andere Catalaanse politici (opnieuw) gevangen te zetten.

Beide is hen dat ten dele gelukt. De beslissingen die in het gekozen Parlement genomen worden, zijn voor een groot deel beïnvloed door de Spaanse rechters en hun dreigingen met nieuwe vervolgingen. Het jaar 2018 werd hierdoor sterk gemarkeerd. Het meest duidelijk uitte dit zich dit toen de huidige parlementsvoorzitter Roger Torra weigerde om de gekozen president Carles Puigdemont op 30 Januari te installeren als president van Catalonië. Dit moest worden gedaan door middel van een videoconferentie omdat Puigdemont in België verbleef om niet in Spanje te worden gearresteerd en het Spaanse Hooggerechtshof verbood Torra dit te doen.

Het is de Spaanse gerechtelijke macht echter niet gelukt dat de gevangenen zouden worden vergeten door de Catalaanse politici. De politieke gevangenen spelen een centrale rol in de Catalaanse politiek, en daarmee ook direct in die van de Spaanse: de Spaanse regering van Pedro Sánchez krijgt niet de hoognodige steun voor zijn begroting van de Catalaanse partijen. Want Sánchez weigert zijn goedkeuring voor een referendum over zelfbeschikking van de Catalanen en doet niets om het Openbaar Ministerie te bewegen haar aanklacht tegen de politieke gevangenen in te trekken.

En de Catalaanse bevolking is haar leiders in de gevangenissen allesbehalve vergeten. Op eerste en tweede Kerstdag stonden er duizenden mensen op het bouwland achter de gevangenis Lledoners en liepen er ‘s-avonds met fakkels om heen. Er werden muziekconcerten gegeven en spreekbeurten gehouden om steun aan de gevangenen te betuigen. Het was een emotioneel moment toen Jordi Turull direct kon worden gehoord toen hij telefonisch de mensen bedankte en dit via luidsprekers door de aanwezigen op het veldje kon worden gehoord. Sinds vorig jaar Maart had men hem niet meer horen spreken toen hij als presidentskandidaat zijn regeringsplannen voorlegde aan het Parlement. Op Zaterdag 29 December zong een koor van 400 mensen de Matteus Passion. Men had het zo georganiseerd dat het ‘Halleluja’ precies om 12 uur werd gezongen: op dat moment worden de gevangenen gelucht op de binnenplaats, grenzend aan het landbouwterrein en slechts gescheiden door een vijf meter hoge betonnen muur en afzettingen van prikkeldraad en konden zij daardoor het gezang goed horen.  In de vrieskou van oudejaarsavond stond een menigte van tweeduizend man op hetzelfde veldje om ‘samen’ met hun gevangen leiders het oude en nieuwe jaar te vieren. Nee, de Catalanen zijn hun leiders niet vergeten, integendeel. Daarin is het project van de Spaanse justitie volledig mislukt. Net zoals de Spaanse politici zijn mislukt in hun poging een einde te maken aan de onafhankelijkheidsbeweging door het opschorten van de Catalaanse autonomie en de door Rajoy opgedrongen verkiezingen waarin zij hadden gehoopt dat de unionisten zouden winnen.

Eind deze maand zullen de politieke gevangenen naar de gevangenissen nabij Madrid worden overgebracht. Dan begint het juridisch proces tegen hen en zullen zij worden verhoord. Maar zij en hun advocaten zullen de wereld laten zien dat Spanje de mensenrechten en de burgerrechten niet respecteert en de naam ‘democratische rechtsstaat’ onwaardig is. Dit zullen zij doen in het bijzijn van internationale waarnemers en de internationale pers*. De rechtszaak zal worden voorgezeten door rechter Marchena. Onlangs werd hij door de Partido Popular voorgesteld als voorzitter voor de Hoge Juridische Raad. De fractievoorzitter van deze partij in de Senaat meldde toen in een WhatsApp aan zijn fractiegenoten dat ‘de PP op deze manier het proces via de achterdeur kan controleren’. Gezien de vele procedurefouten (België weigerde daarom zelfs het uitleveringsbevel over Puigdemont in behandeling te nemen), het negeren van de rechten van de gevangenen, de manipulaties en de schandalen van het Hooggerechtshof, het Constitutioneel Hof en de Audiencia Nacional, staat het vast dat de gevangenen voor vele jaren zullen worden veroordeeld en de komende 25 jaren niet meer naar Catalonië zullen terugkeren. Hun vertrek de komende dagen zal een vaarwel zijn voor vele, vele jaren. Gedurende dit proces zullen in Catalonië tal van protestdemonstraties worden gehouden. Want dit gerechtelijk proces, deze farce, had zelfs nooit mogen beginnen.

* Met name de Duitse en Engelstalige pers (BBC, The Guardian, New York Times, Washington Post) geven een doorgaans betrouwbare rapportage. De Nederlandse correspondenten van NOS, NRC en Volkskrant rapporteren doorgaans eenzijdig de officiële Spaanse visie.

Please follow and like us: