Het antwoord van Puigdemont op de uitspraak van het Constitutioneel Gerechtshof

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 105 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 88 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

De Catalaanse president Carles Puigdemont heeft gereageerd op de uitspraak van het Constitutioneel Gerechtshof (Tribunaal Constitutional of TC) van afgelopen Zaterdag. Van het TC moest Puigdemont aan het Hooggerechtshof (Tribunal Superior of TS) toestemming vragen of hij zijn regeerplannen in het Catalaanse Parlement persoonlijk mocht presenteren. Tegen hem loopt in Spanje een opsporings-en arrestatiebevel en hij zal dus gearresteerd worden indien hij in het Parlement zal verschijnen. Puigdemont schrijft de rechter dat hij geen toestemming aan hem hoeft te vragen om in het Parlement zijn plannen aan de volksvertegenwoordigers voor te leggen. Hij is gekozen door het Catalaanse volk en alleen aan hen verantwoording schuldig. Aan de president van het Catalaanse Parlement, Roger Torrent, vraagt hij om de nodige maatregelen te nemen om de rechten van het Parlement en haar leden te beschermen. De Parlementsleden genieten juridische onschendbaarheid, maar de Spaanse staat en de rechtbanken belemmeren hem om zich als presidentskandidaat te presenteren in het Parlement,  schrijft hij.

Hoe de presidentskandidaat zich vandaag zal presenteren is nog onduidelijk. Dit alles ligt in de handen van Torrent, de president van het Parlement. Wat Puigdemont betreft wordt dus geen gehoor aan het TC gegeven omdat dit de democratische rechten en de scheiding van de machten aantast.

De paniek en hysterie vieren hoogtij in Madrid. Koning Philip VI van Bourbon hield vorige week een politieke toespraak op de internationale conferentie voor economen in Davos. Hij zei dat Spanje een democratische rechtsstaat is en dat haar eenheid een recht is van alle Spanjaarden. Wat interesseerd dit de economen en andere staatslieden op deze conferentie? Het leek er meer op dat hij de Catalanen direct van dit spreekgestoelte vermanend toesprak in de trend van ‘A por ellos’ (Tegen hen), waarmee de politie werd uitgezwaaid toen ze de Catalanen op 1 Oktober te lijf gingen. De toespraak van de koning is ongekent voor een parlementaire democratie. Gisteren werd bekend dat de Spaanse vicepresidente Soraya Saenz vorige week Donderdag de voorzitter van de Hoge Raad onder grote druk heeft gezet om de aanklacht tegen Puigdemont die zij naar het TC wilde sturen, te steunen. Dit heeft toen niet geholpen: de Hoge Raad gaf een negatief advies. Toen Zaterdag het TC vergaderde en duidelijk werd dat men het daar niet unaniem eens zou worden om de aanklacht te accepteren, belden Spaanse president Rajoy en enkele van zijn ministers verschillende leden van het TC om ‘hen te wijzen op de ernst van de zaak’. Gedurende de lunchpauze werd een van de leden onwel en moest in het ziekenhuis worden opgenomen. Of dit een direct gevolg was van de opgelegde druk door de regeringsleden, is natuurlijk onbekend. Ook de bedreigingen tegen de Catalaanse politici is ongehoord en gaan alle ethische normen en politieke waardigheid te boven. Torrent werd gisteren door de PP gewaarschuwd dat hij er aan moet denken dat hij ook nog kinderen heeft. Dit zei de woordvoerder van de PP fractie in het Congres, dezelfde die Puigdemont herinnerde aan de fusillatie van zijn voorganger Lluís Comapnys.

De politiecontroles langs de grenzen, op de vliegvelden en langs de wegen zijn dusdanig uitgebreid en streng alsof men een terrorist met explosieven zoekt. De controles zijn vaak opgezet met wegbarricades en met politie en militairen met geweer in de aanslag. Kofferruimtes van auto’s worden doorzocht, tassen leeggehaald, er wordt onder de auto’s en in de wielkasten gekeken. Nee, Puigdemont is hier ook niet. De herinnering van de gesmokkelde stembussen en referendumpapiertjes ligt Spanje nog vers in het geheugen. Een herhaling hiervan zou voor de Spaanse trots een ongenadige klap zijn.

Na de vele wetsovertredingen die de Spaanse regering heeft begaan, (zoals het politiegeweld op 1 Oktober en de staatsgreep onder het mom van grondwetsartikel 155), de inbreuk op de wetsorde en jurisprudentie door het TC en het TS, de valse aangifte wegens opruiing en oproer met geweld door het Spaanse OM tegen de politici en burgerleiders (en de blinde acceptatie er van door het TS) welke internationaal onverdedigbaar is, het ontbreken van de scheiding van de machten (welke steeds duidelijker wordt), en het niet accepteren van het resultaat van de verkiezingen op 21 Decmber (Puigdemont moet ten koste van alles, alles: inclusief ten koste van de democratie en het recht, worden tegengehouden), doen de Spaanse reputatie als een democratische rechtsstaat geen goed. Veel juristen en rechtsgeleerden vinden het handelen van de regering en justitie onbegrijpelijk. Een ex-lid van het TC zei zelfs dat de juristen van het TC  gek geworden zijn. Het Spaanse juridisch systeem en de staatsinstellingen spreken zichzelf dusdanig tegen, dat zij haar geloofwaardigheid hard aan het verliezen zijn. En daarmee drijft Spanje richting de afgrond van haar bestaan, op het punt van instorten. Tenminste, zo wordt dat door een groot aantal analisten en juridisch specialisten gezien. Maar, zoals Bismarck ooit eens ironisch opmerkte: ‘Spanje is een bijzonder sterk land. Het probeert al eeuwen zichzelf te vernietigen, maar het lukt haar maar niet’.

De grappen over het conflict zijn in Catalonië ontelbaar. Om de zenuwen bij de Spaanse overheden een tandje op te schroeven, verschenen gisteren gedurende de dag foto’s op Instagram op naam van Puigdemont. Het waren foto’s van de autoroute vanaf Brussel, door Luxemburg en Frankrijk tot aan de Spaanse grens, en tot slot nabij het Parlement in Barcelona. Is het hem dan toch gelukt om ongemerkt langs alle controles te komen? Tijdens de plenaire vergadering vandaag zullen duizenden Catalanen aanwezig zijn voor het Parlement om hun president bij te staan en de democratie te beschermen. Er zijn papieren maskers met het gezicht van de presidentskandidaat gedrukt. “Waar is Puigdemont? Hier is hij, want wij zijn allemaal Puigdemont”, zeggen ze daarmee. Met de waardigheid van een volk kan men niet eindeloos sollen. Maar dat heeft het koninkrijk nog steeds niet begrepen.

 

Please follow and like us:

Het Tribunal Constitutional weigert de aangifte van Rajoy tegen Puigdemont

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 103 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 87 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Het Grondwettelijk Hooggerechtshof (Tribunal Constitutional of TC) heeft de aangifte van de Spaanse regering van Rajoy tegen de instelling van Carles Puigdemont als president van Catalonië niet aangenomen. Ondanks het negatieve advies van de Hoge Raad, stuurde de vicepresidente van de Spaanse regering, Soraya Saenz, de aanvraag naar het TC om de plenaire vergadering van het Catalaanse Parlement aanstaande Dinsdag te verbieden. Juridisch kon het TC de aanvraag van de regering niet accepteren. Acceptatie van de aangifte zou automatisch resulteren in een verbod op de plenaire vergadering van het Parlement om de president te installeren. Dit zou in dat geval een preventieve maatregel zijn geweest: Puigdemont is niet veroordeeld en mag daarom als vrij burger politiek actief zijn.  Het TC zou direct problemen hebben gehad met het Europese Hooggerechtshof indien zij de aangifte zou hebben geacepteerd. Het Europese Hof heeft al vele uitspraken gedaan met betrekking tot preventieve maatregelen tegen afgevaardigden.

Het TC had gisteren in de speciale vergadering als enige taak het wel of niet accepteren van de aangifte door de Spaanse regering. In plaats van deze te accepteren of te weigeren, heeft zij haar besluit, ondanks dat het Catalaanse Parlement voor aanstaande Woensdag een president moet hebben gekozen om nieuwe verkiezingen te voorkomen, voor tien dagen uitgesteld. Afgezien dat het TC haar taak niet deed, besloot zij iet anders waarvoor zij niet gemachtigd is. Het TC verbied de leden van het Catalaanse Parlement die in België in ballingschap verkeren, om hun stem via een afgevaardigde uit te brengen. Ook oordeelt zij dat Carles Puigdemont alleen zijn regeringsplannen kan presenteren, indien hij dit in hoogst eigen persoon doet. Hij moet daarvoor van het TC de toestemming aan het Hooggerechtshof vragen.

Hiermee gaat het TC haar boekje ver te buiten. Zij mag alleen een oordeel vellen over een aangenomen wet of resolutie indien deze is voorgelegd door een overheidsinstantie. Zij moet dan kijken of de betreffende wet of resolutie grondwettelijk is. Het TC mag niet ongevraagd een oordeel uitbrengen, en ook niet over andere wetten en reglamenten, zoals het reglament van het Catalaanse Parlement. Dit is expliciet verboden in artikel 721 van de Burgerwet (llei d’Enjudiciament Civil) en indirect in artikel 24.1 van de Spaanse grondwet. Wat het TC doet, is een inbreuk op de bestaande wetsorde en jurisprudentie. Waarschijnlijk heeft het TC deze uitspraak gedaan om de Spaanse regering tegemoet te komen.

Puigdemont moet van het TC dus vrijgeleide aanvragen om zonder risico van arrestatie zijn regeringsplannen in het Parlement te presenteren. Met de eis van het TC dat een democratisch gekozen politicus toestemming voor zijn functioneren moet vragen aan een rechter, is de scheiding tussen de machten geheel verdwenen. Bovendien moet hij dit vragen aan een rechter van het Hooggerechtshof, die politici en burgeractivisten in voorarrest gevangen houdt. In Spanje heeft deze rechter een arrestatiebevel tegen Puigdemont uitgevoerd wegens gewelddadige oproer en opruiing. Buiten Spanje loopt er geen opsporings-en uitleveringsbevel, omdat de beschuldiging juridisch onhoudbaar is. Het internationale uitleveringsbevel moest het Hooggerechtshof daarom intrekken. De kans dat deze rechter toestemming aan Puigdemont geeft om zich vrij in het Catalaanse Parlement te presenteren, laat zich raden.

De soevereiniteit van het Catalaanse Parlement, zoals dit wettelijk vastgelegd is in het Statuut, wordt met de opgelegde beperkingen van het TC geschonden. Alleen het Parlement kan bepalen of een afgevaardigde via een vertegenwoordiger zijn stem kan uitbrengen en of de president zich via een videoconferentie mag presenteren. Het Parlementaire reglament zegt hier niets over. En in een vrije democratie, wat een vereiste is om lid van de EU te zijn,  geld dat wat niet expliciet verboden is, is vrij toegestaan. De democratische wil van de Catalanen, zoals uitgesproken in de verkiezingen van 21 December jongstleden, wordt door het TC genegeerd. Dit is de tweede keer dat het TC de democratische stem van de Catalanen minacht. De eerste keer was met de uitspraak van het Statuut, dat de Catalanen in een referendum hadden goedgekeurd en veroorzaakte toen het begin van het onafhankelijkheidsproces.

Met het verbod van stemrecht door de parlementsleden in ballingschap en de verplichte fysieke aanwezigheid van Puigdemont in het Parlement, komt de parlementaire meerderheid voor Puigdemont als president in gevaar. Het TC beïnvloedt daarmee op directe manier het democratisch resultaat van de verkiezingen van 21 December 2017 in het voordeel van de regering van Rajoy. Zeer binnenkort zullen de Catalaanse partijen beslissen of, en hoe, zij gehoor zullen geven aan deze inmenging van het TC.

Please follow and like us:

Een samenvatting van een turbulente week: de aanloop naar een frontale botsing

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 101 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 84 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Maandag reisde presidentskandidaat Carles Puigdemont van Brussel naar Kopenhagen om daar een conferentie te houden. De spanningen waren erg hoog omdat mogelijkerwijs een nieuw bevel tot arrestatie en uitlevering van Puigdemont aan Spanje zou worden uitgevaardigd. De Spaanse openbaar hoofdaanklager vroeg zo’n bevel bij de rechter van het Hooggerechtshof aan, nadat de Spaanse regering hem daarom had gevraagd. De rechter weigerde dit en gaf als reden op dat Puigdemont gearresteerd wilde worden om daar politiek zijn voordeel mee te kunnen doen. Volgens de rechter was Puigdemont naar Denemarken gereisd om zijn arrestatie te provoceren. De rechter baseerd zijn argumenten dus niet op feiten, maar gaat uit van een ongefundeerde vooronderstelling. Hij kan blijkbaar de gedachten van Puigdemont lezen, want deze heeft zich nooit hierover uitgelaten. De rechter van het Hooggerechtshof beschouwt Puigdemont als een gevaarlijke crimineel die een gevaar is voor de samenleving en direct opgesloten moeten worden, net als de Catalaanse vicepresident, een minister en twee leiders van burgerorganisaties. Hij laat deze zogenaamd gevaarlijke crimineel toch vrij uitgaan en gebruikt daarvoor een politiek argument. Waarom? Omdat de Belgische justitie, en met zeer grote waarschijnlijkheid de Deense of welke justitie dan ook, geen juridische grond ziet voor de beschuldiging van opruiing met geweld tegen Puigdemont.

Dinsdag reisde de voorzitter van het Catalaanse Parlement, Roger Torrent, af naar Brussel om met Puigdemont, inmiddels teruggekeerd uit Kopenhagen, te overleggen over zijn kandidatuur als president. Torrent werd bedreigd met gerechtelijke vervolging voor verkwisting van overheidsgeld als hij op kosten van de belastingbetaler naar Brussel zou reizen. De kamervoorzitter moest daarom het vliegticket zelf betalen om zijn werk te kunnen doen. Puigdemont en Torrent zouden in de ruimte van de Catalaanse handelsmissie in Brussel vergaderen. Deze handelsmissie werd als enige niet gesloten als gevolg van de interventie van de Catalaanse autonomie door de Spaanse regering. Een uitspraak van het Constitutioneel Hof in het verleden erkende dit kantoor als legaal, waardoor sluiting onmogelijk was. Alle andere handelskantoren, die zich over de gehele wereld bevinden, werden gesloten. Geheel tegen de jurisprudentie van het Constitutioneel Hof in, belde de Spaanse minister van BZ naar het kantoor in Brussel dat het per direct gesloten moest worden en het personeel naar huis gestuurd. De Spaanse regering verbied dus de vergadering tussen democratisch gekozen parlementsleden in het buitenland, daar waar zij geen juridische zeggenschap heeft. (Dit kantoor is geen ambassade en dus Belgisch grondgebied.) De vergadering werd uiteindelijk ergens anders in Brussel plaats gehouden. Dit alles vond, letterlijk, plaats onder de neus van de Europese instituten. Er is echter nog geen enkele reactie van deze zijde vernomen.

Deze week verschenen ook beelden van patrouillerende Guardia Civil en Nationale Politie langs de grenzen en op de vliegvelden en veldjes om te voorkomen dat Puigdemont ongemerkt Spanje binnen komt. Ook rondom het Catalaanse Parlement in Barcelona wordt de wacht gehouden. Tot en met in de rioolbuizen wordt gecontroleerd of deze ‘schoon’ zijn. De Spaanse autoriteiten zijn zó hysterisch, dat zelfs op het moment dat Puigdemont live op TV in Kopenhagen of Brussel te zien was, de kofferruimtes werden gecontroleerd van de auto’s die de grens passerden.

Donderdag kondigde de Spaanse regering aan dat zij aangifte doet bij het Constitutioneel Hof om de plenaire vergadering van het Parlement voor het instellen van Puigdemont als president te verbieden. Dat Puigdemont in princiepe onschuldig is totdat zijn schuld is bewezen, hij afgevaardigde is in het Parlement en daardoor juridische onschendbaarheid geniet, dat hij is gekozen als president in de verkiezingen van 21 December, dat hij wordt beschuldigd voor iets wat niet bestaat en internationaal juridisch onverdedigbaar is (oproer en opruiing met geweld), doet blijkbaar niet ter zake. De Hoge Raad, het juridisch adviesorgaan van de Spaanse regering, adviseert om geen aanklacht bij het Constitutionele Hof in te dienen omdat er geen juridische basis is voor het verbod. Dit advies is echter niet bindend en de regering van Rajoy heeft aangekondigd dat zij haar zin doorzet. Er wordt nu afgewacht of het Constitutioneel Hof de aanklacht van de Spaanse regering zal accepteren. Is dit het geval, dan zal het nieuwe, democratisch gekozen Parlement verboden worden om te vergaderen. Daarmee worden dan de fundamentele rechten van het Parlement om vrij te vergaderen en te debatteren aangetast, zoals reeds eerder is gebeurd. Hoeveel van haar eigen wetten en democratische beginselen kan Spanje nog schenden voordat het geen democratische rechtsstaat meer kan worden genoemd, maar moet worden gekenmerkt als een dictatuur?

De reactie op het handelen van de Spaanse regering kwam vanmiddag. In een speciale persconferentie laat kamervoorzitter Roger Torrent weten dat hij altijd open staat voor dialoog en dat ook zal blijven. ‘Maar het enige wat we te horen krijgen zijn bedreigingen van gerechtsvervolgingen.’ Hij zegt dat hij de kandidaat voor het presidentschap heeft voorgesteld na een ronde langs alle politieke groeperingen, zonder enige uitzondering. Hij nam dit besluit als president van het Parlement en onafhankelijk van zijn politieke voorkeur. Daarbij kwam als enig mogelijke kandidaat Carles Puigdemont naar voren. Er is geen enkele juridische basis om Puigdemont van het presidentschap af te houden. Ook de Hoge Raad heeft hier zo over geoordeeld. De obstructie van de Spaanse regering om Puigdemont als president te installeren is een misbruik van de wet tegen miljoenen Catalanen, een fraude tegen de soevereiniteit van het Parlement en een fraude tegen de democratie. Dit kan niet worden toegestaan. Hij eist van de Spaanse regering respect voor de verkiezingsuitslag en voor de vertegenwoordigers die de Catalanen gekozen hebben. Aldus de president van het Catalaanse Parlement.

De kieslijst van Puigdemont, JxCat, dient een aanklacht in bij het Constitutioneel Hof. Ook heeft deze groep een ‘Urgente vraag om de bescherming van de fundamentele rechten’ ingediend bij het Hooggerechtshof. Indien de aanklachten niet ontvankelijk worden verklaard en de plenaire vergadering van het Parlement niet kan plaats vinden, dan wordt direct een aanklacht ingediend bij het Europees Tribunaal voor de mensenrechten in Straatsburg wegens ernstige schendingen van de democratische-en burgerrechten. Deze zijn vastgelegd zijn in artikel 10 en 11 van het Europees Verdrag van de mensenrechten en artikel 2 van het Verdrag van Lissabon. Volgens de woordvoerder van JxCat worden de rechten van vrije meningsuiting, het recht op vergaderen en de scheiding van de machten geschonden.

De kamervoorzitter heeft besloten om komende dinsdag 30 Januari de plenaire vergadering te houden. In een enkele sessie zal het debat en de stemming over het kandidaatschap van Puigdemont als president van de Catalaanse regering plaats vinden. Indien het Constitutioneel Hof de aangifte van de Spaanse regering accepteert, dan loopt dit uit op een frontale botsing tussen een autoritaire staat en een gebied dat democratie en de vrijheid wil om over zichzelf te beschikken.

Please follow and like us:

Catalaanse onafhankelijkheid vanwege nationalisme?

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 100 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 83 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Afgelopen maandag hield president Puigdemont een conferentie aan de universiteit van Kopenhagen. Hij debatteerde daar met Christian F. Rosbøll en Marlene Wind, professoren in de politieke wetenschappen. Wind is gespecialiseerd in Europese zaken en zei bijvoorbaat dat zij niet is gespecialiseerd in de Spaanse politiek. Dat bleek ook nadat zij haar verhaal en vragen had afgevuurd en Puigdemont beaamde dit met een glimlach. De Wind is een sterk tegenstander van de Catalaanse onafhankelijkheid. Spanje heeft een grondwet en vastgestelde grenzen, en die zouden in een democratie moeten worden gerespecteerd. Zij is er tegen dat een natie opgebroken wordt. (Hiermee toonde zij haar gebrek aan kennis over Spanje, want zij bestaat uit vier naties.)

Het debat vond plaats in een gemoedelijke sfeer. Professor Wind was voornamelijk bezorgd dat het onafhankelijkheidsstreven in Catalonië te maken heeft met een basis over identiteit. Zij vroeg: “Moet Europa worden verdeeld in ‘pure’ staten, met ieder zijn eigen identiteit? Als dat zo is, dan ben ik zeer bezorgd. Of zijn jullie slechts verwende kinderen die af willen van de armere gebieden?”. Puigdemont was erg kritisch over deze vraag. “Voordat men een oordeel velt over zo’n gevoelig onderwerp, moet men zich goed informeren.” Hij ontkende ronduit de aantijgingen van Wind. “Deze visie van het ‘Balkaniseren van Europa’ is bijzonder beledigend voor ons. Indien men onze geschiedenis goed observeert, dan ziet men zonder enige uitzondering , dat we altijd in de geest van democratie handelen.Zeventig procent van de inwonders in Catalonië zijn gemengd. Deze inwoners hebben één van de ouders, of beide, die van Spaanse afkomst zijn. En dat is geen enkel probleem voor ons. We spreken er twee talen, of drie. Op de scholen leren de studenten het Catalaans en het Spaans. Het niveau Spaans is, (volgens het ministerie van Onderwijs, vert.) even goed, of zoms zelfs beter, als in de rest van Spanje.” Professor Wind vroeg of het een leugen is dat het Spaans in Catalonië verboden is. Puidemont: “Natuurlijk is dat een leugen”.

In een interview na het debat werd professor Wind gevraagd over de onafhankelijkheid van Groenland en de Faroe eilanden. Denemarken heeft deze gebieden wel toegestaan om onafhankelijk te worden. Maar waarom kan Catalonië dan niet onafhankelijk van Spanje worden? Haar antwoord: “deze landen zijn arm en kosten Denemarken alleen maar geld”. Haar tegenstand voor de Catalaanse onafhankelijkheid is dus op allesbehalve academische argumenten gebaseerd. Catalonië mag niet weg van Spanje omdat het een ‘rijke’ [1] regio is en Spanje zou moeten blijven steunen. Maar het is geen enkel probleem dat Denemarken de arme gebieden afstoot. Waar is het verschil?

* Dat Catalonië, samen met Valencia, de Baleaarse eilanden en Baskenland, een relatief rijker gebied is dan de rest van Spanje, is bekend. Maar er wordt zelden bij gezegd waarom dit zo is. Het gebied heeft geen natuurlijke bronnen, zoals bij Schotland versus Groot Brittannie het geval is. De welvaart van Catalonië is slechts te danken, en alleen hieraan, aan de ondernemende handelsgeest, industriële activiteiten en hard werken.

Please follow and like us:

Rajoy: ‘Ik zal alles doen om te voorkomen dat Puigdemont president wordt’

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 100 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 83 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Dit zijn de woorden van de Spaanse president Rajoy gisteren in een interview met Onda Cero.

In Oktober bezette de Spaanse regering de Catalaanse administratie en hief de autonomie op. De Spaanse president Rajoy ontsloeg de Catalaanse regering, ontbond het Catalaanse Parlement en schreef verkiezingen uit. Deze verkiezingen werden opnieuw gewonnen door de onafhankelijkheidspartijen met aan het hoofd de door Rajoy ontslagen president Puigdemont.

Om niet vervolgt te worden door de Spaanse inquisitie (van justitie, oftewel eerlijke rechtsspraak is geen sprake), week Puigdemont uit naar België en meldde zich bij de justitie aldaar. Hij vluchtte niet voor het gerecht, maar omdat hij in Spanje vals wordt aangeklaagd wegens opruiing met geweld, waar hij 30 jaar gevangenisstraf voor krijgen kan: een vergelijkbare aanklacht als voor terrorisme. Ook de Belgische justitie zag dat deze aanklacht juridisch onhoudbaar is en wilde Puigdemont niet uitleveren. Voordat het oordeel door de Belgische rechter werd uitgesproken, trok de rechter van het Spaans Hooggerechtshof zijn bevel tot opsporing en uitlevering weer in. De rechter durfde ook niet opnieuw een bevel tot arrestatie en uitlevering uit te vaardigen toen Puigdemont deze week Denemarken bezocht. Alleen in Spanje wordt Puigdemont gezocht als een zwaar crimineel die direct zal worden opgesloten.

Dit schept het probleem dat de gekozen presidentskandidaat Puigdemont niet in persoon zijn regeringsplannen voor de komende regeringsperiode in het Catalaanse Parlement kan presenteren. Ter land, ter zee en in de lucht, en tot en met in de riolen aan toe, voeren duizenden politiemanschappen overal in Catalonië controles uit om te voorkomen dat hij ongemerkt Spanje binnenkomt. Langs de grens met Frankrijk, in de kleinste bergdorpjes en langs smokkelpaden in de bergen, op vliegvelden, inclusief vliegveldjes die alleen voor sporttoestellen en ultra-lights zijn bestemd, wordt gecontroleerd. Rondom het Parlementsgebouw, in het park Ciutadella in Barcelona, bevind zich een politiecordon. TV beelden en foto’s laten zien hoe gespecialiseerde eenheden van de Guardia Civil de rioleringen rondom het Parlementsgebouw uitkammen.

Vanochtend kondigde de Spaanse vicepresidente dat de regering de aanstelling van Puigdemont als president van Catalonië via het Constitutioneel Hof zal aanvechten. De kiescommissie had voor en tijdens de verkiezingscampagne geen enkel bezwaar dat Puigdemont mee kon doen met de verkiezingen van 21 December. Zijn politieke groepering was volkomen legaal en voldeed aan alle eisen voor participatie. Wel legde deze kiescommissie allerlei beperkingen en censuur aan de Catalaanse publieke media op. Zo verbood de kiescommissie onder andere de spandoeken aan de openbare gebouwen met de tekst ‘Democratie’ er op geschreven. Geen wonder, als Spanje niet het resultaat erkent van de verkiezingen die zij zelf heeft uitgeschreven, kan men ook niet spreken van een democratie en dus kan zo’n tekst niet op de openbare gebouwen verschijnen.

Please follow and like us:

House of Cards, Borgen en het Catalaanse conflict over onafhankelijkheid

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 99 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 82 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Op 1 Oktober hield de Catalaanse Generalitat een referendum over de onafhankelijkheid van Spanje. Gedurende vijf jaren lang werd aan Spanje gevraagd om een referendum te mogen houden. Het referendum werd niet alleen niet toegestaan, er kon zelfs niet over gesproken worden. Het referendum op 1 Oktober werd dus tegen de zin van Spanje in gehouden. En dat heeft men geweten. Onder het mom van het in beslag nemen van de stembussen om het referendum tegen te houden, werden de burgers die in de rij stonden om te stemmen door de Nationale Politie en de Guardia Civil zwaar mishandeld. De beelden hiervan zijn de wereld rond gegaan. De rest is bekend. De autonomie werd door de Spaanse regering afgenomen onder het mom van grondwetsartikel 155, de Catalaanse ministeries werden bezet door de politici uit Madrid, de regering werd ontslagen en het Parlement ontbonden. De Catalaanse regering van president Puigdemont week uit naar het buitenland. Enkele ministers keerden terug en gaven gehoor aan de rechter om zich te melden om verhoord te worden. Zij werden direct in voorarrest gehouden alsof zij gevaarlijke terroristen zijn. Enkelen van hen zitten nog steeds vast en al hun rechten zijn hen ontnomen. De Spaanse president Rajoy schreef verkiezingen uit om deze binnen de kortst mogelijke tijd te houden.

Wat Rajoy en de Spaanse politici echter niet hadden verwacht is dat de Catalaanse onafhankelijkheidspartijen de handschoen zouden oppakken en mee zouden doen met de door hem illegaal en illegitiem opgelegde verkiezingen van 21 December. Ze hadden gedacht dat na het gewelddadig politie optreden van 1 Oktober de schrik er goed in zou zitten, dat de angst voor een herhaling, of erger, de mensen en de politici van het onafhankelijkheidsidee zou afbrengen. Maar niets is minder waar. De Catalanen bleken nog strijdlustiger dan voorheen en gingen massaal naar de stembus. En wat president Rajoy en het ‘blok 155’ helemaal niet hadden voorzien is dat de Catalanen de verkiezingen ruimschoots wonnen. Daarmee heeft de onafhankelijkheidsbeweging onieuw een meerderheid in het Parlement. Kandidaat voor het presidentschap is de leider van de grootste lijst binnen deze beweging, JxCat (Samen voor Catalonië), Carles Puigdemont: de door Rajoy afgezette president die uitweek naar België.

Het Catalaanse Parlement hield vorige week haar eerste plenaire vergadering, in afwezigheid van de parlementariërs die in de gevangenis en in ballingschap zitten. De toespraak van de voorlopige voorzitter zette de toon voor de komende regeerperiode: de oudste persoon in het Parlement, de 77-jarige Ernest Maragall, veroordeelde met scherpe bewoordingen de acties van de Spaanse regering van de afgelopen maanden. Het bestuur van het Parlement en de definitieve voorzitter werd gekozen. Dit bestuur en haar voorzitter reflecteert de verhoudingen in het Parlement. Dus ook het bestuur bestaat uit een meerderheid die voor de oprichting van de Catalaanse Republiek is.

De volgende stap is de instelling van de president en de regering. Puigdemont kan niet naar het Parlement komen om zijn regeringsplannen te presenteren. Zet hij voet op Spaanse bodem, dan zal hij worden gearresteerd omdat in Spanje, alleen in Spanje, een opsporings-en arrestatiebevel van kracht is. Buiten Spanje is de presidentskandidaat vrij man, want de beschuldigingen tegen hem zijn juridisch onverdedigbaar. Indien hij zich wil presenteren door middel van een videoconferentie, dan zal de Spaanse regering dit aangeven bij het Consitutioneel Hof. Met als gevolg dat de Parlementaire vergadering verboden zal worden. Tenminste, binnen de Spaanse wetgeving. Binnen de wetgeving van de op 27 Oktober opgerichte Republiek kan het Parlement natuurlijk wel gewoon vergaderen. Besluit de parlementsvoorzitter dat Puigdemont zijn regeringsplannen via een videoconferentie kan presenteren, dan pleegt hij volgens de Spaanse wetgeving een misdrijf wegens wettelijke ongehoorzaamheid. De voorzitter heeft reeds uitgebreid van de Spaanse politici te horen gekregen dat dit niet ongestraft zal blijven. Op deze manier probeert de Spaanse regering van Rajoy de instelling van de president te voorkomen. De Spaanse regering toont dus geen enkel respect voor het democratisch verkregen resultaat voor de door haar zelf opgelegde verkiezingen van afgelopen 21 December.

Maar de rollen zijn nu omgedraaid. Waren voorheen de Catalanen nerveus omdat zij zich afvroegen hoe het overmachtige Spanje op en na 1 Oktober zou reageren. Nu is het de beurt van het koninkrijk Spanje. In Madrid zijn de politici histerisch, want de Spaanse regering heeft alle controle over dit conflict verloren. Zij is geobsedeerd om presidentskandidaat Puigdemont te vinden en gevangen te nemen. Langs de grens, op de kleinste bergweggetjes in de Pyreneen, op de vliegvelden, in de havens en rondom het Parlement is overal politie die controles uitvoeren. In de woorden van de Spaanse minister van BZ, zijn naam is irrelevant, worden kofferruimtes van auto’s aan de grens doorzocht om te voorkoment dat Puigdemont ongemerkt Spanje binnen komt. (De aankoop van de stembussen door de Generalitat vanuit Frankrijk en de smokkeling daarvan door de burgers naar Catalonië ligt nog vers in het geheugen). ‘Puigdemont kan niet per auto, boot, vliegtuig, helikopter of wat dan ook het Spaanse territorium betreden. We kijken langs de grenzen en binnen de grenzen dat dit niet zal gebeuren. We zijn erg ongerust want we weten niet wat een persoon met zulk gedrag kan uitrichten’, aldus deze minister. Lukt het Puigdemont toch om ongemerkt het Parlementsgebouw binnen te komen, dan kan hij niet meer zomaar worden aangehouden. Het zal dus misschien uitlopen op een strijd tussen de Catalanen die hun president, en daarmee de democratie, verdedigen tegen het politiecordon rondom het Parlementsgebouw.

De spanning stijgt en loopt op naar een nieuwe confrontatie, misschien de laatste en definitieve. Want een confrontatie vergelijkbaar als die op 1 Oktober, of erger, is het laatste wat Spanje zich veroorloven kan. De thriller over de Catalaanse onafhankelijkheid overtreft de Amerikaanse serie ‘House of Cards’ en de Deense TV serie ‘Borgen’. De ontknoping vind uiterlijk volgende week woensdag, 31 Januari, plaats. Want dan moet de nieuwe president geïnstalleerd worden om nieuwe verkiezingen te voorkomen.

Wordt gerechtelijk vervolgt.

 

Nawoord

Op het moment van dit schrijven werd bekend dat Puigdemont zal worden geïnstalleerd als president in de plenaire vergadering van het Parlement op Dinsdag 30 Januari.

Please follow and like us:

Het bezoek van Puigdemont aan Denemarken: een commentaar

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 98 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 81 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Na het bezoek van de Catalaanse president Puigdemont aan Denemarken, waar hij uiteindelijk niet het risico loopt om gearresteerd te worden omdat er geen internationaal opsporings-en arrestatiebevel door het Spaans Hooggerechtshof werd uitgevaardigd, kan het volgende worden opgemerkt:

Llarena wilde geen arrestatiebevel uitvaardigen om dubieuze redenen. Hij gebruikt een politiek argument (Puigdemont provoceerd om gearresteerd te worden om zo gekozen te kunnen worden als president). Dit is zeer vreemd voor een rechter die Puigdemont als een gevaarlijke crimineel beschouwd die direct opgesloten moet worden, net zoals de andere politici die daarvoor beschuldigd worden. Het politieke argument voor het besluit van het Spaans Hooggerechtshof is illegitiem en bijzonder incoherent.

Het Spaanse Openbaar ministerie, in persoon van de openbaar hoofdaanklager, volgt zonder enige kritiek of terughoudendheid het bevel van de Spaanse regering van Rajoy op om opnieuw een arrestatiebevel te laten uitvaardigen. Het lijkt er duidelijk naar dat er geen enkele vorm van scheiding van de machten is tussen het ministerie van Justitie en het OM. Zelfs in het dreigende taalgebruik was er geen verschil te bespeuren tussen de Spaanse regering en de openbaar aanklager. Beiden hebben breeduit gedreigd om Puigdemont bang te maken zodat hij in België zou blijven zitten als een gevangen vogel en dat hij geen politiek zou bedrijven.

Deze bangmakerij heeft echter niet gewerkt: Puigdemont is niet bang, net zoals de gekozen politici in het nieuwe Parlement en de twee miljoen Catalanen die voor de onafhankelijke Republiek zijn. Puigdemont is als vrije Europeaan naar een ander EU lidstaat afgereisd en heeft als een waardig president van zijn volk geheel open over het politieke project van een onafhankelijk Catalonië gedebatteerd. Daarnaast hadden de Spaanse politici gehoopt dat de rechtsvervolgingen en de politieke gevangenen invloed zouden hebben op het debat in het Parlement. Ze hadden gehoopt dat de parlementariërs hun hoofd zouden buigen en devoot de wil van Rajoy zouden opvolgen door het onafhankelijkheidsstreven op te geven. Dit blijkt dus niet te werken en dit alles maakt de Spaanse justitie en politici bijzonder nerveus.

Hoewel de steun van de Europese Commissie, onder leiding van president Juncker en vicepresident Timmermans, onvoorwaardelijk is, zijn er individuele EU lidstaten die anders denken over het Catalaans-Spaans politieke conflict. Anders had Puigdemont gisteren niet het Deense parlement kunnen betreden en kunnen spreken met de Deense volksvertegenwoordigers. Naast Denemarken hebben ook Groot Brittanië, Schotland, Finland, Ierland Slovenië, Estland en het niet-EU lid Zwitserland begrip getoond voor de Catalaanse situatie. Het lijkt een kwestie van tijd dat er haarscheurtjes zullen ontstaan in de steun van de EC aan Spanje.

Met de juridische vervolgingen in Spanje en de totale afwezigheid daarvan in de rest van Europa, wordt duidelijk dat het recht van een Europees burger binnen de EU ontzaggelijk verschilt tussen de Europese lidstaten. Kortom, de basis van het EU burgerschap, waarin iedere EU burger dezelfde rechten heeft, is afwezig. Dit is onverdedigbaar voor de Europese instituten.

Het blijkt nu dat president Puigdemont in de gehele EU de mogelijkheid heeft om uit te leggen waarom Catalonië onafhankelijk van Spanje wil worden. Hij kan de verdraaiingen en de leugens die de Spaanse diplomatie over Catalonië de wereld instuurt, weerleggen. Zoals gisteren het geval was in het debat op de universiteit van Kopenhagen met professor Marlene Wind. Zij uitte haar diepe bezorgdheid over het opkomend nationalisme in Catalonië, dat de Catalanen Europa willen ‘Balkaniseren’ (dat zij een staat willen vormen van een zuivere, Catalaanse, natie waarin de Spaanse taal verboden zou zijn), over de Russische invloed in Catalonië en over het domino effect in Europa. In enkele woorden kon Puigdemont deze misverstanden de wereld uit helpen. Hij kan met zijn bewegingsvrijheid het autoritaire, ondemocratische karakter van de Spanje laten zien. Al is het alleen maar door er gewoon te zijn als vrij mens en gekozen vertegenwoordiger van een volk, in tegenstelling met de gevangen vicepresident, zijn minister en de leiders van de burgerbewegingen Omnium en ANC.

Alles bijelkaar kan worden geconcludeerd dat deze situatie niet lang houdbaar is. Steeds meer landen zullen de autoritaire houding van Spanje gaan inzien en het vreedzame, democratisch Catalaans onafhankelijkheidsstreven respecteren en waardeeren. Het is een kwestie van tijd dat deze ‘Berlijnse muur’ spontaan zal instorten en de Catalanen bevrijden van deze Spaanse tirannie. Tenminste, dat is te hopen.

Dit alles gebeurde gisteren, op dezelfde dag dat de kersverse voorzitter van het Catalaanse Parlement, na zijn informatieronde bij de politieke partijen, aankondigde dat Carles Puigdemont de enige kandidaat voor het presidentschap is. Hij kondigde ook aan dat hij een gesprek wil aangaan met de Spaanse president Rajoy om de impasse in het conflict te doorbreken. Deze heeft daarop laten weten dat hij geen interesse heeft in een gesprek met de kamervoorzitter. Rajoy wil geen politieke oplossing. Hij wil een totale overwinning door middel van de door hem aangestelde openbaar aanklagers en rechters. In de ogen van Nederlanders en Nederlandstaligen klinkt dit misschien erg onrealistisch. Maar het is de dagelijkse ervaring en visie van ruim twee miljoen Catalanen. Zo erg kunnen zij zich toch niet vergissen?

Please follow and like us:

Geen opsporing-en uitleveringsbevel voor Puigdemont in Denemarken (en de rest van de wereld)

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 97 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 80 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Gisterochtend reisde de Catalaanse president Puigdemont vanuit België naar Denemarken om een conferentie te houden op de universiteit van Kopenhagen. Puigdemont verblijft in België omdat hij in Spanje geen kans heeft op een eerlijke rechtszaak. Het Europees opsporings-en uitleveringsbevel dat tegen hem liep, trok de rechter van het Spaans Hooggerechtshof, bij monde van rechter Pablo Llarena, weer in nadat hij voorzag dat de Belgische justitie Puigdemont niet wilde uitleveren. Het arrestatiebevel is nog wel in Spanje van kracht. Toen Puigdemont aankondigde om naar Denemarken te gaan, dreigde de Spaanse regering dat er in dat geval weer een Europees arrestatiebevel zou worden uitgevaardigd. Eergisteren dreigde ook de Spaanse openbaar hoofdaanklager dat een misdadiger niet kan worden beschermd door parlementaire immuniteit en dat hij een nieuwe aanvraag voor arrestatiebevel bij het Hooggerechtshof zal indienen zodra Puigdemont naar Denemarken reist. Na de aankomst van Puigdemont vanochtend op het vliegveld van Kopenhagen, vroeg de openbaar aanklager dus het internationaal arrestatiebevel bij rechter Llarena aan. Deze weigerde echter het bevel tot arrestatie van Puigdemont op te sturen. Als reden gaf de rechter in zijn officieel schrijven op dat hij het arrestatiebevel niet wil uitvaardigen omdat Puigdemont met zijn handelingen een arrestatie wil provoceren. Als Spaans gevangene heeft hij dan het recht om zijn stem in het Parlement te delegeren voor het stemmen van zijn kandidatuur als president. Aldus rechter Llarena van het Hooggerechtshof. Puigdemont kan zich dus vrij in Denemarken bewegen, net als in België, en net als in de rest van Europa. Behalve in Spanje. Daar zal hij worden gearresteerd en voor 30 jaren lang worden opgesloten.

Please follow and like us:

Alles Normaal

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 97 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 80 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Afgelopen 21 December waren er in Catalonië verkiezingen. De partijen die voor Catalaanse onafhankelijkheid zijn, wonnen deze. Vorige week vond de eerste plenaire vergadering van het nieuwe Parlement plaats en werd het bestuur en haar voorzitter gekozen. Nadat de voorzitter met alle politieke groeperingen gesproken heeft, stelt hij de presidentskandidaat voor de nieuwe regering aan het Parlement voor. Tot zover lijkt alles normaal. Tenminste, dat is wat de Spaanse regering van Rajoy wil doen geloven: door zijn ingrijpen is de Catalaanse onafhankelijkheid van de baan. Aan iedereen die het maar horen wil en ook aan iedereen die dat niet horen wil, zegt Rajoy dat de politieke crisis voorbij is en de normale situatie in Catalonië is weergekeerd. Maar, wees nou eerlijk, hoe kun je een normaal Parlement hebben waar drie van haar leden in de gevangenis zitten en zes van hen in ballingschap? Is het normaal dat de kandidaat voor het presidentschap zich niet in het Parlement kan vertonen om zijn regeerplannen te presenteren omdat, zodra hij voet op Spaanse bodem zet, direct zal worden gearresteerd en voor 30 jaar gevangenisstraf zal worden veroordeeld? Natuurlijk zou hij, technisch gezien, zijn presentatie via een videoconferentie kunnen doen, zoals ieder multinational bedrijf doet. Maar president Rajoy wil dat niet. Niet dat er een wet is die dat verbied, maar een president in ballingschap is voor Spanje een doorn in het oog. Want dit toont dan overduidelijk haar autoritaire karakter aan de internationale gemeenschap. Rajoy heeft al aangekondigd dat hij de Catalaanse autonomie en de in beslag genomen bankrekeningen niet terug zal geven aan de legitiem gekozen regering. Nee, deze regeerperiode zal allesbehalve ‘Normaal’ zijn, zoals de Spaanse regering onder leiding van Rajoy wil doen geloven.

De situatie in Catalonië is eerder explosief te noemen. Een autoritaire actie van de Spaanse regering, zoals het bezet houden van de Catalaanse autonomie, het blokkeren van de instelling van de gekozen president of zijn arrestatie, zal twee miljoen kiezers op de been brengen. Wat ze zullen doen is nog onbekend, maar zeker is dat zij een duidelijke, maar altijd vreedzame, actie zullen ondernemen om de Spaanse staat te dwingen de Catalaanse democratische wil te respecteren.

Please follow and like us:

Puigdemont naar Denemarken

jordis-presJordi Sànchez en Jordi Cuixart zitten nu 97 dagen in Spanje gevangen vanwege hun politieke idee over een onafhankelijk Catalonië. Om dezelfde reden worden Oriol Junqueras en Quim Forn sinds vandaag reeds 80 dagen lang van hun vrijheid beroofd. Zij worden vals beschuldigd van oproer en opruiing met geweld.

Samen met veel andere, doorgaans kleine, EU lidstaten hebben de Deense politici en burgers veel begrip voor de Catalaanse situatie. Nederland is eerder een uitzondering hier op. Voorzover ik weet heeft geen enkele Nederlandse bestuurder enig begrip voor de schendingen van de mensen-en burgerrechten in Catalonië door Spanje getoond.

Vorige week werd aangekondigd dat Puigdemont een conferentie zal houden op de universiteit van Kopenhagen. Afgelopen vrijdag zei de Spaanse regering al dat zij opnieuw een Europees opsporings-en arrestatiebevel zullen uitsturen als Puigdemont naar Denemarken gaat. De wetgeving is daar blijkbaar wat soepeler of anders dan in België die uitlering van Puigdemont aan Spanje misschien wel mogelijk maakt. (De Spaanse rechter trok het uitleveringsbevel in nadat duidelijk werd dat de Belgische justitie Puigdemont niet zou willen uitleveren. Hiermee voorkwam het Spaanse Hooggerechtshof het definitieve oordeel van de Begische rechter.) De Spaanse openbaar aanklager herhaalde deze bedreiging gisteren nog eens. Vanochtend is Puigdemont op het vliegveld van Kopenhagen aangekomen, samen met een dozijn journalisten. Ik ben benieuwd of het Spaanse OM zich aan haar bedreiging houdt en opnieuw een arrestatiebevel uitbrengt. Blijkbaar vind de Spaanse justitie het niet erg om een gekozen president, die bovendien parlementaire onschendbaarheid geniet. onder toeziend oog van de wereld te arresteren. Wordt Puigdemont inderdaad gearresteerd, dan zal een Catalaanse reactie niet lang op zich laten wachten.

Please follow and like us: