De totale nederlaag van de Spaanse justitie

Vorige week oordeelde de Duitse rechtbank in Sleeswijk-Holstein dat de Catalaanse president Puigdemont alleen aan Spanje kan worden uitgeleverd wegens verdenking van misbruik van publiek geld. Hij kan niet worden uitgeleverd wegens oproer of opruiing, want de Duitse rechtbank ziet dat Puigdemont geen geweld heeft gebruikt of daar aanzet toe heeft gegeven. Wanneer hij eenmaal in Spanje is, kan Puigdemont daarom niet worden berecht wegens oproer (waar 30 jaar gevangenis op staat), maar alleen voor geldverspilling (met zes jaar gevangenis).

De reactie van de onderzoeksrechter van het Hooggerechtshof, Pablo Llarena, kwam gisteren. De Spaanse opperrechter besluit om de Europese aanvraag voor arrestatie en uitlevering van Puigdemont in te trekken.Hij verkiest om Puigdemont helemaal niet te hebben dan hem alleen maar te veroordelen wegens geldmisbruik. Llarena trekt niet alleen het uitleveringsbevel tegen Puigdemont in, maar ook tegen de Catalaanse politici die in Zwitserland, België en Schotland verblijven. Zwitserland en België hadden al besloten dat van uitlevering geen sprake zal zijn. Schotland beslist eind deze maand over de uitlevering van de minister van onderwijs, Clara Ponsatí. Hij wacht het oordeel van de Schotse rechtbank dus niet af en trekt zich terug. In zijn schrijven bekritiseerd Llarena in harde bewoordingen het Duitse besluit. Hij vind dat de Duitse rechtbank haar verplichtingen omtrent het Europese uitleveringsbevel niet nakomt. Hiermee zou de Spaanse grondwet in gevaar worden gebracht. Hij vind dat de Duitse rechtbank het verdrag van het Europese uitleveringsbevel heeft geschonden (letterlijk staat er: kortgesloten). Maar Llarena gaat niet in beroep bij het Europese Gerechtshof, zoals hij eerder suggereerde. De onderzoeksrechter voelt blijkbaar wel aan dat zijn beschuldiging van oproer door de Catalaanse politici geen stand houdt. Met het intrekken van het uitleveringsbevel laat de opperrechter duidelijk zien dat zijn aanklacht één groot verzinsel is, gebaseerd op subjectieve, politieke motieven. Bovendien handelt hij juridisch tegenstrijdig met het intrekken van de uitleveringsbevelen en begaat hij daarmee een misdaad. Als rechter is hij overtuigd dat de Catalaanse politici zware criminelen zijn. Hij heeft niet voor niets negen andere politici voorlopig gevangen gezet en internationaal bevolen om de andere politci uit te leveren. Hij zou het Duitse besluit daarom tot in de hoogste raad, het Europese Hof voor Justitie, moeten uitvechten. Maar de opperrechter laat de (volgens zijn mening) staatsgevaarlijke terroristen die belastinggeld hebben gebruikt voor hun illegaal doel, namelijk het houden van een referendum, vrij uitgaan. En voor een rechter is dat een misdaad.

Ook voor de Europese Unie is er nu een probleem. Er zijn nu mensen, democratisch gekozen leiders, die overal binnen de EU kunnen gaan waar zij willen. Met uitzondering van Spanje, want dan zullen zij worden gearresteerd en berecht voor dertig jaar gevangenisstraf. Het verdrag van de Europese gelijke rechten voor haar burgers, de fundamentele basis van de EU, is de facto failliet.

De blamage van de Spaanse justitie is ontegenzeggelijk groot. De Spaanse regering zou de schade nog kunnen beperken door via het Openbaar Ministerie de aanklacht tegen de Catalaanse gevangenen in te trekken en en hen direct vrij te laten. Het lijkt er niet op dat dit zal gebeuren. De leider van de burgerbeweging Omnium Cultural, Jordi Cuixart, werd gisteren niet vrij gelaten, zoals hij had gevraagd. Als gevolg van de Duitse uitspraak zou het gevaar om naar het buitenland te vluchten zijn gegroeid, aldus de openbaar aanklager.

Het proces tegen de Catalaanse politici die gevangen zitten zal voor het einde van 2018 worden gevoerd. Naast de burgerlijke onrust die dit zal veroorzaken, zal de uitspraak hiervan een zware wissel trekken op de internationale relaties met de Spaanse staat. Met zulke grote tegenstellingen tussen de Spaanse en de Europese justitie is het gevaar reëel dat, net zoals ten tijde van het Franco regiem, Spanje in een justitieel en politiek isolement terug zal vallen.

Please follow and like us:

Vrij en ongecontroleerd geweld door de Spaanse politie

Maandag was er een politieke bijeenkomst in het ‘Ateneum’ in het centrum in Barcelona. De pers was daar natuurlijk ook bij aanwezig. Hieronder bevond zich ook persfotograaf Jordi Borràs, gespecialiseerd in het vastleggen van de (meestal gewelddadige) acties van de extreem rechts Spaanse en fascistische beweging. Door zijn werk ontvangt hij met grote regelmaat (doods) bedrijgingen van deze extreem rechtse groeperingen.

Toen de fotograaf na afloop van de bijeenkomst over straat liep, werd hij aangevallen door een mannelijk individu. Deze sloeg hem zo hard dat Jordi, onder andere, zijn neus brak. Terwijl de aanvaller sloeg, riep hij: “Leve Spanje, leve Franco”. Jordi schreeuwde om hulp van de politie. Toen enkele omstanders de aanvaller wilden tegen houden, liet hij zijn badge van de Nationale Politie zien en zei: “ik ben zelf politie” en nam de benen. In zijn vlucht verloor hij een mes, dat hij waarschijnlijk op het punt stond om te gebruiken. Bij navraag bevestigde de Nationale Politie dat de aanvaller een administratief medewerker van het corps is en dat men onderzoek zal doen. Hij werd niet onmiddelijk uit zijn functie geschorst. Ook na vragen in het Spaanse Congres aan de minister van binnenlandse zaken is nog steeds geen enkele actie tegen hem ondernomen. Na enkele dagen blijkt dat de aanvaller niet slechts een administratief medewerker is, maar een hoge inspecteur, gespecialiseerd in ‘informatie’ over terroristische bewegingen. Jordi Borràs heeft een aanklacht bij de Catalaanse politie tegen hem ingediend. Tegelijkertijd diende de aanvaller ook een aanklacht tegen Jordi in bij zijn eigen corps. Hij verklaart daarin dat hij door Jordi werd belaagt.

Naast de lichamelijke schade heeft de fotograaf er dus een ander probleem bij. De Spaanse justitie beschermt doorgaans altijd de politie of de Guardia Civil. Het meest recente en onthutsende geval is de caféruzie in Altsasu. Enkele jongeren kregen daar ruzie met in burger geklede Guardia Civil die er in hun vrije tijd een biertje dronken. De jongeren werden door de openbaar aanklager verdacht van terrorisme tegen de Spaanse overheid. Zij werden uiteindelijk door het Hooggerechtshof van Navarra voor minder berecht met gevangenisstraffen van tussen de twee en twaalf jaar. Twaalf jaar voor een caféruzie! De redenering van dit gerechtshof is dat een Guardia Civil ten alle tijde in dienst staat en dus moet worden gezien als ruzie tegen het politiekcorps zelf .

Een ander recent geval is de groepsverkrachting van een 18 jarig meisje door, onder andere, een militair en een Guardia Civil. Dit gebeurde in Pamplona tijdens de festiviteiten San Fermin (de stierenloop) in 2016. Zij werden door het Hooggerechtshof van Navarra een maand geleden slechts veroordeeld wegens seksueel misbruik. De straf heeft echter geen effect op hun carrière. De redenering van het gerechtshof is dat de Guardia Civil en de militair “zich in hun eigen vrije tijd vermaakten” (dat staat er letterlijk zo) en dus niet in dienst waren. (U leest het goed: beide genoemde veroordelingen werden door hetzelfde Hooggerechtshof van Navarra uitgesproken.) Deze zes beesten, die zich ‘La Manada (de wolvengroep) noemen en de video’s van hun misdaad trots op het Internet laten zien, zijn op vrije voeten gesteld in afwachting van hun hoger beroep. Wel moeten zij zich wekelijks melden en mogen het land niet verlaten. Ondanks dat de Guardia Civil zijn ingenomen paspoort trachtte te vernieuwen, beschouwt de rechtbank van Navarra hem niet als vluchtgevaarlijk en laat hem vrij uitgaan. Zoals officieel vermeld in de Staatskrant van Defensie (BOD), zijn deze twee veroordeelde mannen weer in actieve dienst opgenomen.

Deze week leerden we dat de rechtbank in Barcelona 51 aanklachten nietig heeft verklaard tegen het politiegeweld op zes scholen tijdens het referendum van 1 Oktober. Ondanks al het foto-en videomateriaal en de medische rapporten kan de rechter de politieagenten door de ‘onduidelijke’ beelden niet identificeren en vind zij het politieoptreden proportioneel. Volgens het Centrum ter Bescherming van de Mensenrechten (Irídia) hebben zowel de openbaar aanklager, de politie als het Spaanse ministerie van Binnenlandse Zaken niets gedaan om meer informatie en duidelijkheid te geven.

De zogenaamde ‘orde-en veiligheidsdiensten’, zoals de Policia Nacional en de Guardia Civil zichzelf noemen, zijn vaak de agressor zelf en zij worden structureel door de gerechtelijke macht beschermd.

Met de aanklacht tegen de persfotograaf Jordi Borràs is het dus onzeker wat hem te wachten staat. Als financiële en morele steun wordt op de sociale media gesuggereerd om één van zijn fotoboeken te kopen. Onder andere zijn boek ‘Dies que duraran anys’ (verkrijgbaar in de Engelse vertaling ‘Days that will last for years’), dat gaat over de dagen voor, tijdens en na het referendum op 1 Oktober, is zeer de moeite van het lezen en kijken waard.

Please follow and like us:

Enkele reacties over de uitspraak van de Duitse rechtbank

De Duitse rechtbank van Schleswig-Holstein oordeelde deze week dat president Carles Puigdemont alleen mag worden uitgeleverd op verdenking van misbruik van overheidsgeld voor het houden van het referendum op 1 Oktober over de Catalaanse onafhankelijkheid. De rechtbank ontkent dat Puigdemont en zijn regering geweld tegen Spanje heeft gebruikt of daar aanzet toe heeft gegeven. Zal Puigdemont eventueel worden uitgeleverd, zijn verdediging gaat nog in beroep bij het Duitse Constitutioneel Hof, dan zou hij alleen in Spanje kunnen worden berecht voor misbruik van overheidsgeld.

De reactie van de Spaanse pers is nagenoeg unaniem sterk teleurgesteld. “De Duitse justitie besluit Puigdemont alleen maar voor misbruik van overheidsgeld uit te leveren” (El Pais en El Mundo). Een enkele krant, El Español, verborg het nieuws in een kleine kolom.

De ultra rechtse politieke partijen, de Partido Popular en Ciutadans (Burgers), beschuldigen Duitsland van verraad en vinden dat Spanje het Schengen verdrag moet opschorten. Dit zei onder andere Europarlementariër Esteban González Pons. Hij vind dat indien de Europese lidstaten weigeren om criminelen uit te leveren die een staatsgreep tegen Spanje plegen, de Spaanse grens dan maar moet worden afgesloten. De regering van Pablo Sanchez heeft gezegd dat van het opschorten van het Schengen verdrag geen sprake zal zijn. De oprichtster van de partij UPyD, Rosa Díez, bedankte indertijd in een tweet Duitsland met “Danke” (samen met de afbeelding van een Duitse en een Spaanse vlag) toen Puigdemont werd gearresteerd. Nu vind zij de vrijspraak van Puigdemont wegens rebellie een slag voor Europa. De ‘regionale rechtbank’ gaat tegen de afspraak in van wederzijdse uitlevering. Dit eist daarom een reactie op Europees niveau.

Onderzoeksrechter Pablo Llarena van het Hooggerechthof heeft nog geen officieel besluit genomen. Vrijdag kwam pas het Duitse oordeel bij het Spaanse Hooggerechtshof binnen en deze moet eerst worden vertaald naar het Spaans. Llarena heeft te kennen gegeven dat het niet “esthetisch” is om Puigdemont slechts enkel voor geldmisbruik te berechten, terwijl zijn ministers worden berecht voor oproer of rebellie. De rechter houdt dus blijkbaar voet bij stuk dat de Catalaanse politici geweld tegen de Spaanse staat hebben (laten) gebruiken. Eerder dit jaar heeft Llarena te kennen gegeven dat hij Puigdemont niet wil hebben als hij hem ‘alleen maar’ kan berechten wegens misbruik van overheidsgeld. De verwachting is daarom dat Llarena het Europese opsporings-en uitleveringsbevel zal intrekken. Dit zal dan de tweede keer zijn. De eerste keer was toen Puigdemont in België verbleef. Hij werd toen officieus geïnformeerd dat van uitlevering geen sprake kon zijn en trok het uitleveringsbevel in om blamage te voorkomen.

De advocaten van de politieke gevangenen hielden Vrijdag een gezamenlijke persconferentie waarin zij verkondigden dat zij de onmiddellijke vrijlating zullen vragen. Nu de Duitse rechtbank heeft uitgesproken dat er geen geweld is gepleegd door de Catalaanse politici, is er geen enkele juridische basis om hen nog in voorlopige hechtenis te houden wegens verdenking van rebellie of oproer.

Iedereen hier weet dat dit niet zal gebeuren. Maar de aanvraag moet worden gedaan om het totalitaire karakter van de Spaanse justitie aan te tonen.

Please follow and like us:

Twee documentaires over het Catalaanse referendum

De uitgever Mediapro heeft recent twee documentaires uitgebracht over het Catalaanse onafhankelijkheidsproces die bijzonder de moeite waard zijn om te zien.

De video “20-S” (engelstalig), gaat over de gebeurtenissen van 20 September 2017, de aanloop naar het referendum van 1 Oktober, waar de Guardia Civil huiszoeking deed bij het Catalaanse ministerie van Economie en waar de Policia Nacional zonder gerechtelijk bevel probeerde binnen te komen in het hoofdkantoor van de politieke partij La CUP. De video laat het contrast zien tussen wat werkelijk die dag gebeurde en wat de aanklacht tegen de twee burgerleiders Jordi Cuixart en Jordi Sanchez, van respectievelijk Omnium Cultural en het Asemblea Nacional Catalana, beschrijft. De video laat zien dat de beide Jordi’s gedurende de gehele dag contact met de Catalaanse politie hadden en probeerden te overleggen met de Guardia Civil in het gebouw van Economische Zaken, wat uiteindelijk lukte. Aan het einde van de dag klommen zij met toestemming op de geparkeerde auto van de Guardia Civil om de mensenmenigte aan te sporen vreedzaam uit elkaar te gaan. Beide Jordi’s worden aangeklaagd voor oproer met geweld en zitten daarvoor reeds meer dan acht maanden in voorarrest.

De andere video, “1-O” (1 Oktober, engelstalig) gaat over het verloop van de dag van het referendum zelf. Deze video is ook te vinden met Franse en Duitse ondertiteling. De video begint met het moment dat de stembussen tevoorschijn komen (deze waren via Frankrijk in China aangekocht en de dagen voor het referendum door vrijwilligers Catalonië binnengesmokkeld) en vervolgt met de mensen die in de stemlokalen overnachten om deze te bewaken, de mensenmenigte die ‘s-morgens om vijf uur om dezelfde reden voor de deuren staan, de opening van de stemlokalen, de blokkades van Internet sites door de Guardia Civil en het gewelddadig optreden van de Policia Nacional en de Guardia Civil. De video eindigt met het tellen van de stemmen en het bekendmaken van de resultaten.

Please follow and like us:

De Duitse rechtbank over uitlevering Puigdemont: geen gewelddadige oproer in Catalonië

Zojuist is bekend gemaakt dat president Puigdemont niet aan Spanje kan worden uitgeleverd wegens oproer of rebellie. De rechtbank oordeelt dat hij wel wegens misbruik van overheidsgeld aan Spanje kan worden uitgeleverd. Maar wanneer Puigdemont eenmaal aan Spanje is uitgeleverd, dan kan hij niet alsnog worden berecht wegens oproer met geweld. Vanwege de aard van het Europese uitleveringsbevel, is de aanvraag van uitlevering wegens misbruik van overheidsgeld automatisch. Dit betekent dat de Duitse rechtbank niet op de inhoud van de aanklacht kan in gaan.

Zou Puigdemont en zijn regering in Spanje schuldig worden verklaart wegens misbruik van overheidsgeld, dan is de Spaanse ex-minister van financien, Montoro, medeverantwoordelijk. Catalonië staat namelijk reeds twee jaren onder zijn financieel toezicht. Montoro heeft daarom bij herhaling beweerd, en schriftelijk onderbouwt, dat er ‘geen enkele Euro’ aan het referendum door de Catalaanse regering is besteed.

De uitspraak van de Duitse rechtbank is niet definitief. Puigdemont gaat daarom in beroep bij het Duitse Constitutioneel Hof tegen zijn uitlevering wegens misbruik van overheidsgeld. Zijn advokaat, Jaume Alonso-Cuevillas, moet het Duitse oordeel nog vertalen en in detail bestuderen. Ondertussen blijft Puigdemont vrij man, daar hij volgens de Duitse justitie niet vluchtgevaarlijk is. Wel moet hij zich wekelijks bij de politie melden. De Duitse rechtbank van Schleswick-Holstein beschrijft de aanklacht van oproer door het Spaanse Hooggerechtshof  met ongebruikelijk harde bewoordingen als “ontoelaatbaar”. Zij zegt verder: ‘President Puigdemont heeft nooit geweld gebruikt of daar aanzet toe gegeven. Het enige wat hij wilde was het houden van een referendum als startpunt voor onderhandelingen. Weliswaar vond er geweld plaats tussen groepen stemmers en de Guardia Civil en Spaanse politie, maar Puigdemont was niet de ‘spirituele leider’ van dit geweld. Bovendien bracht dit geweld de Spaanse grondwet niet in gevaar.’ De uitspraak beëindigt met: ‘De Duitse rechtbank gaat er van uit dat het Spaanse Hooggerechtshof de internationale afspraken zal respecteren en Puigdemont alleen zal vervolgen wegens misbruik van overheidsgeld en niet voor rebellie.’ Deze laatste zorg van de Duitse rechtbank is terecht, gezien de vele schendingen door het Spaanse Hooggerechtshof van de internationale verdragen en de rechten van Puigdemont, waaronder zijn internationaal politieke recht om als gekozen president te worden geïnstalleerd. Deze rechtenschendingen zijn door de Mensenrechtencommissie van de Verenigde Naties, UNCHR, scherp veroordeeld.

De uitspraak is een immens grote blamage voor de Spaanse justitie. De gehele aanklacht en de voorlopige gevangenneming van de Catalaanse leiders is gebaseerd op de thesis van oproer met gewapend geweld. De Spaanse justitie, waaronder het Openbaar Ministerie dat direct onder bevel van de Spaanse regering van Pedro Sanchez staat, heeft geen enkel excuus meer om de Catalaanse politieke gevangenen nog een minuut langer gevangen te houden.

Please follow and like us:

Een officiële ontmoeting en een gerechtelijk oordeel

Een officële ontmoeting

Afgelopen maandag vond de officiële ontmoeting plaats tussen de nieuwe minister president van Spanje, de socialist Pablo Sanchez, en de Catalaanse president Quim Torra. Dit was voor het eerst sinds twee jaren dat de presidenten van Spanje en Catalonië elkaar weer ontmoeten. De verwachtingen waren zeer laag gespannen. Sanchez erkent niet het zelfbeschikkingsrecht van de Catalanen (zij vormen geen volk) en ontkent dat de Catalaanse leiders om politieke redenen gevangenen zitten. Daarnaast had hij afgelopen vrijdag een motie die het Catalaanse Parlement vorige week had aangenomen, naar het Constitutionele Hof gebracht. In deze motie wordt gesteld dat het Parlement en haar regering zullen werken aan de oprichting van de Catalaanse Republiek. Sanchez wil dus, net als zijn voorganger Rajoy, een politieke wil, een idee, ongrondwettelijk laten verklaren. Iets wat alleen in een totalitaire staat mogelijk is. Zoals verwacht, kwamen er weinig concrete resultaten uit het gesprek. De standpunten werden wederzijds behandeld en er werd afgesproken dat men elkaar in September weer zou ontmoeten, dit keer in Barcelona. Wel erkent Sanchez dat er een politiek probleem is dat op politieke manier moet worden opgelost. Een hele stap vooruit vergeleken met zijn voorganger Rajoy. Ook wordt de bilaterale commissie tussen de vicepresidenten van beide regeringen weer in ere hersteld. Deze commissie was al zeven jaren lang niet meer actief. Het lijkt er op dat de vormen in de omgang met de nieuwe Spaanse president ietwat zijn verbeterd. Wat betreft de inhoud, blijft het debat echter nog exact hetzelfde. Bijvoorbeeld, op aandringen van presideent Sanchez en zijn regering zou de openbaar hoofdaanklager de aanklacht tegen de politieke gevangenen kunnen intrekken. Deze gevangenen zouden dan per direct op vrije voeten worden gesteld. Dit is dus niet het geval.

Het voorlopige oordeel

Vanwege de ontmoeting tussen beide presidenten, wachtte het Spaanse Hooggerechtshof met de bekendmaking van haar voorlopig oordeel in verband met de afronding van haar gerechtelijk onderzoek over de aangeklaagde politici en burgerleiders. Zo verkondigde zij dit zelf. Dit Hof maakt er dus geen geheim van dat zij politiek bedrijft en al dan niet de politieke ontwikkelingen wil beïnvloeden. Pas de dag na de officiële ontmoeting maakte zij haar (voorlopige) oordeel bekend. Het komt er op neer dat het strafrechtelijk onderzoek is afgerond en dat de politici die vervolgt worden, zijn aangeklaagd wegens oproer. Hiervoor moet sprake zijn van geweld wat, afgezien van het politiegeweld, echter geheel afwezig was bij de aanloop en de uitvoering van het referendum op 1 Oktober 2017. Tevens worden de politici en burgerleiders aangeklaagd wegens lidmaatschap van een criminele organisatie. Indien de aangeklaagden volksvertegenwoordiger in het Parlement zijn, worden zij bovendien uit hun parlementaire functie ontheven. Zij verliezen daarmee hun stem in het Parlement en hun inkomen. Dit geld zowel voor de gevangenen als voor de politici in ballingschap.

Volgens de advocaat van Puigdemont is dit oordeel echter geheel onrechtmatig. De strafwet 384b uit 1989 die wordt gebruikt om iemand uit het Parlement te ontheffen geld namelijk alleen voor de aanklacht wegens terrorisme, en niet voor oproer. Bovendien is deze wet alleen van toepassing op verdachten die gevangen zitten in Spanje zelf, en dus niet voor hen die in ballingschap verblijven. Bovendien is het Catalaanse Parlement dat uiteindelijk moet beslissen of één van haar leden uit het Parlement wordt ontheven, en niet een rechter.

President Puigdemont noemt het oordeel het toppunt van belachelijkheid: hij is niet voortvluchtig voor justitie, zoals de onderzoeksrechter van het Hooggerechtshof, Pablo Llarena, in zijn oordeel schrijft. De Duitse justitie weet waar hij verblijft en hij werkt met haar samen.

De uitspraak beïnvloedt direct de samenstelling van het Parlement dat met de verkiezingen van 21 December 2017 is vastgelegd. Ongehoord in een democratische rechtsstaat! De partijen die voor de Catalaanse onafhankelijkheid zijn, verliezen hiermee hun parlementaire meerderheid. Llarena stelt weliswaar voor om tijdelijke vervanging voor de aangeklaagden aan te stellen. Dit is echter wettelijk en Parlementair niet geregeld en veroorzaakt daarom juridische en politieke onzekerheid.

Het is nu de vraag of het Catalaanse Parlement, en haar bestuur onder leiding van voorzitter Roger Torrent, aan deze voorlopige uitspraak gehoor zal geven of dat het Parlement zich, opnieuw, soeverein zal verklaren en al dan niet zal in een stemming zal beslissen om de vervolgde politici uit hun functie te zetten. In het laatste geval kan het Parlement wegens wettelijke ongehoorzaamheid worden aangeklaagd en kunnen de verantwoordelijke politici, evenals de voorganger van Torrent, gevangen worden gezet. Er hangt dus een nieuwe confrontatie in de lucht tussen het Catalaanse Parlement en het Hooggerechtshof, en daarmee tussen de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging en de Spaanse staat.

De onderzoeksrechter in het nauw

Rechter Llarena wordt door de Catalaanse politici die in België verblijven, gewraakt wegens zijn partijdigheid in het politieke conflict. Deze politici hebben een aanklacht in België tegen hem ingediend. Llarena wordt daarom op 4 September aanstaande opgeroepen voor verhoor bij het Belgische gerechtshof. De president van het Spaanse Hooggerechtshof en voorzitter van de Hoge Raad, Lesmes, heeft de minister van Buitenlandse Zaken, Borell, echter gevraagd dat hij er bij de Belgische regering op aandringt om Llarena juridisch onschendbaar te verklaren. Borell heeft reeds opdracht aan de Spaanse ambassade in België gegeven om contact met de Belgische regering op te nemen. Het Spaanse Hooggerechtshof en de Spaanse regering maken dus geen geheim van het ontbreken van de scheiding van de machten in Spanje en gaan er bovendien van uit dat dit in België ook het geval is. Het lijkt er dus sterk op dat onderzoeksrechter Llarena, samen met het Spaanse Hooggerechtshof en de Spaanse politiek, zich door hun machtsmisbruik tegen de Catalaanse leiders en de verdraaingen, verzindsels en leugens in de aanklacht behoorlijk in het nauw voelen gedreven. En in deze paniek begaan zij fout op fout en verliest de Spaanse staat steeds meer haar geloofwaardigheid als een democratische rechtsstaat.

Please follow and like us:

Acht jaar geleden

Op 10 Juli 2010 vond de eerste manifestatie plaats voor de onafhankelijkheid van Catalonië. Het betrof een op korte termijn georganiseerde, bijna spontane, reactie op de uitspraak van het Constitutioneel gerechtshof. De opkomst was historisch groot, zowel in absolute zin als relatief. Van de 7,5 miljoen inwoners in Catalonië liepen ruim een miljoen mensen mee in deze optocht. De manifestatie had als lemma: ‘Wij zijn een natie, we beslissen zelf’. Het Constitutioneel Hof had de belangrijkste onderdelen van het nieuwe Statuut uit 2006, dat was goedgekeurd door het Catalaanse Parlement, het Spaanse Congres en in een referendum door het Catalaanse volk, ongrondwettelijk verklaard. Het sterk gemanipuleerde Hof, er zaten leden van de partij Partido Popular en rechters in waarvan hun termijn reeds lang was verlopen, besloot dat de Catalanen geen volk genoemd kan worden, zoals wordt beschreven in het voorwoord van het Statuut. Ook de Catalaanse taal mocht niet als hoofdvoertaal worden gebruikt. De uitspraak wordt veelal gezien als een staatsgreep door het Constitutioneel Hof en de politici, met name de PP onder leiding van ex-president Rajoy, en betekende voor veel Catalanen het einde van het ‘sociale verdrag’ met Spanje: de grondwet uit 1978. Veel Catalanen voelden zich na het lange proces van politieke onderhandeling over het Statuut bedrogen en buiten de grondwet gesteld. De uitspraak van het Constitutioneel Hof was het begin van de sterke groei van de onafhankelijkheidsbeweging.

In de daaropvolgende jaren werden massale protestbijeenkomsten op 11 September gehouden, de Catalaanse nationale dag ter herdenking van de val van Barcelona in 1714 als gevolg van het verdrag van Utrecht. Op deze bijeenkomsten vroeg men om een referendum over de Catalaanse onafhankelijkheid te houden. De regering van Rajoy heeft altijd iedere onderhandeling hierover geweigerd. Uiteindelijk hield de Catalaanse regering zonder instemming een referendum op 1 Oktober 2017. De Nationale politie en Guardia Civil grepen die dag hard in om het referendum tegen te houden. Met een opkomst van 43% stemden 91% van de kiezers voor de Catalaanse onafhankelijkheid. Door deze overgrote meerderheid werd de Catalaanse Republiek uitgeroepen, zoals vooraf was afgesproken. (Voor alle duidelijkheid: in een democratie worden de thuisblijvers nooit meegerekend.) Als gevolg hiervan werd de autonomie van Catalonië door de regering van Rajoy, met instemming van de socialistische partij PSOE en de partij Ciutadans, opgeheven onder voorwendsel van grondwetsartikel 155. De manier waarop dit gebeurde was totaal illegaal en ongrondwettelijk. Het Catalaanse Parlement werd ontbonden en de regering ontslagen. Er zitten nu negen politici in voorlopige hechtenis op verdenking van oproer met gewapend geweld en lidmaatschap van een criminele organisatie. Zeven andere Catalaanse politici, waaronder president Puigdemont, zijn naar het buitenland uitgeweken. De gele strik, die overal in Catalonië te vinden is, representeert het symbool van protest tegen deze politieke gevangenen en ballingen.

Please follow and like us:

Injustament lluny de casa seva

Empresonats, privats de les seves llibertats
Sis-cents quilòmetres lluny
Cada setmana els seus marits, o les seves dones, amb els seus nens
han de viatjar més de 1200 quilòmetres
unes quinze hores
per poder veure’ls durant uns escassos quaranta minuts
des de darrera d’un vidre brut
Només perque estan convençuts
que el seu poble mereix la llibertat
triada democràticament
i realitzada pacíficament

La idea pesa com un llençol pesant
És trist, omple amb un sentiment d’incomprensió,

sovint de rabia intensa
Aquesta injustícia que es fa a gent honorable
L’organització d’una consulta, un refèrendum
per saber que es pensa
sobre la llibertat, la independència del seu país
Catalunya

Ara, aquests dies seran traslladats des de lluný des de Madrid
cap a les presons més a prop de casa seva
No com un favor, o un gest polític
però com un dret del que s’els ha privat durant tot aquest temps
I això fa tot més real i absurd
com injust que és que són presoners
amb l’excusa de mentides més grosses i inimaginables
d’organització criminal i una revolta violenta
que no van cometre mai.

Homes i dones de pau
privats de llibertat i tractats com delinqüents més perillosos
Injustament lluny de casa seva.

Please follow and like us:

Onrechtmatig ver van huis

Gevangen, van hun vrijheid beroofd
ver weg op ruim zeshonderd kilometer
Iedere week moeten hun man, of hun vrouw, en hun kinderen,
ruim twaalfhonderd kilometer reizen,
totaal al gauw vijftien uren lang
om hen voor veertig schamelijke minuten te kunnen zien
vanachter een vuil raam
Alleen omdat ze overtuigt zijn
dat hun hun volk de vrijheid verdient
als daar een meerderheid voor is
op democratische wijze gekozen
en op vreedzame manier wordt gerealiseerd

De gedachte drukt als een zware deken
maakt triest, vult met onbegrip, soms met intense woede
al acht maanden lang
Dit grote onrecht dat aan eerlijke mensen wordt aangedaan
alleen omdat ze gedaan hebben waar ze voor gekozen waren
Het organiseren van een telling, een referendum,
om te kunnen weten hoe men er over denkt
de vrijheid, de onafhankelijkheid van hun land
Catalonië

Nu, deze dagen worden ze overgebracht van ver weg bij Madrid
naar gevangenissen dichter bij huis
Niet als een gunst, of een politiek gebaar
maar als een recht dat hun al die tijd onthouden werd
En dat maakt de situatie nog meer werkelijk en absurd
hoe onrechtmatig het is dat zij gevangen gehouden worden
onder het voorwendsel van de meest grove leugens
van een criminele organisatie en een gewapende opstand
die zij nooit hebben begaan

Mannen en vrouwen van vrede
opgesloten en behandeld als de meest gevaarlijke misdadigers
Onrechtmatig ver van huis

Please follow and like us: