Protestmanifestatie tegen de Catalaans politieke gevangenen

photo_2017-11-03_18-07-30

De gevangenneming van de Catalaanse vicepresident, Oriol Junqueras, en zeven ministers van de Generalitat en de twee presidenten van de burgerorganisaties ANC en Omnium Cultural hebben afgelopen week tot meerdere protesten geleid. Woensdag vond een algehele staking plaats. Hoewel de grote vakbonden niet meededen, het is in spanje verboden om te staken vanwege politieke motieven, was het protest een groot succes. Wegen, grenzen en treinen, inclusief de TGV naar Frankrijk en naar Madrid, werden afgesloten.

img-20171111-wa0020De grote protestmanifestatie vond gisteren, 12 November, plaats in Barcelona. De straat carrer de la Marina werd vanaf het strand bij port Olympic naar boven, richting de heuvels die het achterland van Barcelona vormen, tot voorbij de Sagrada Familia over een lengte van ruim drie kilometer bezet, terwijl de kruispunten van deze straat uitpuilden naar de zijstraten van de deelnemers. Het meest indrukwekkende moment was toen de video werd getoond van de Catalaanse musicus Pau Casal bij de opening van het seizoen van de Verenigde Naties in 1971. Pau Casals leefde vrijwillig in ballingschap buiten spanje. Hij zei dat hij spanje niet meer zou betreden zolang Franco aan de macht zou zijn. Hij is ook in ballingschap gestorven. In zijn toespraak in de VN zei hij (samenvattend): Vrede is altijd mijn grootste zorg geweest. Ik leerde de vrede liefhebben als kind van mijn moeder. Want in die tijd waren er vele oorlogen. Catalonië is één van de oudste naties van Europa. Zij hadden al een parlement lang voordat de Engelsen deze hadden. De eerste Verenigde Naties waren in mijn land, in de tijd van de elfde eeuw in Toulouse, nu Frankrijk, om te praten over vrede. Gedurende de tijd dat de video werd getoond, ontstaken de deelnemers van de manifestatie de LED verlichting van hun mobieltjes, resulterend in een zee van lichtjes, 3 kilometer lang, terwille van de leiders die vanwege hun politieke idee gevangen zitten in spanje. Waarna El Cant dels Ocells (het gezang van de vogels), gecomponeerd door Pau Casals, werd gespeelt door een orkest van violencisten. President Puigdemont sprak de betogers toe vanaf een vooraf ogenomen video.img-20171111-wa0019 De familieleden van de politieke gevangen lazen een bericht voor van de politici geschreven vanuit de gevangenissen. Dat is het Catalonië van vandaag, anno 2017: vreedzaam, maar saamhorig en volhardend in haar strijd om zelfstandigheid en tegen het onrecht wat hun leiders wordt aangedaan.
De presidente van het Catalaanse Parlement, Carme Forcadell, die afgelopen week een nacht in de gevangenis doorbracht voordat zij de borg van 150.000 Euro kon betalen, was niet aanwezig op de manifestatie om te voorkomen dat zij in hechtenis zou worden genomen vanwege deelneming aan een politieke activiteit. Dat is het spanje van vandaag, anno 2017, lid van de Europese Unie en volledig gesteund in haar represaillemaatregelen.

Voorlopige hechtenis voor de presidente van het Catalaanse Parlement, Carme Forcadell

carme-focadell
Ik sta aan jouw kant, Carme!

Het Tribunal Superior, de hoogste rechtbank in spanje, heeft de presidente van het Catalaanse Parlement, Carme Forcadell, en vier van haar medebestuurders voorwaardelijk gevangen genomen. Zij staan terecht omdat zij politieke debatten in het Parlement hebben toegestaan over de Catalaanse onafhankelijkheid, waarna gestemd werd over moties en wetten die door de politieke partijen waren ingediend en omdat zij voor de onafhankelijke Republiek Catalonië hebben gestemd. Één bestuurslid, Nuet van de partij Podem, werd op vrije voeten gesteld omdat hij tegen de onafhankelijkheid gestemd heeft.

Carme Forcadell moet binnen een week een borgsom van EU 150.000 betalen om vrij te komen. De andere bestuursleden moeten EU 25.000 betalen. De rechter houdt rekening met het feit dat Forcadell presidente van de burgerorganisatie Assemblea Nacional Catalana (ANC), de motor achter de onafhankelijkheidsbeweging, is geweest. Zij moet dus een hogere borgsom betalen vanwege haar uitgesproken ideeën over democratie en over een onafhankelijk Catalonië. Dit toond aan dat zij en haar bestuur worden veroordeeld om hun politieke ideeën, en niet om illegale feiten die zij gedaan zouden hebben en die overtuigend bewezen zijn. Het Tribunal Superior oordeelt daarom niet uit justitie, maar, net zoals de Audiencia Nacional doet bij twee leiders van de burgerorganisaties ANC en Omnium, en de ministers van de Catalaanse regering, uit pure vergelding op de politieke tegenstanders van de regering Rajoy.

juncker-rajoy-nomenament-comissio-europea_1903019930_48556760_651x366
Juncker ontvangt de doctorsgraad wegens zijn steun aan Rajoy tegen de Catalaanse onafhankelijkheid

Ondertussen ontving de president van de Europese Commissie, Jaen-Claude Juncker, vandaag een eredoctoraat van de universiteit van Salamanca. Hij ontving de prijs direct uit handen van president Rajoy voor zijn bewezen diensten ‘in de strijd tegen het nationalisme’.

De rechtszaken tegen de leiders voor Catalaanse onafhankelijkheid

photo_2017-11-03_18-07-30Vandaag wordt de presidente van het Catalaanse Parlement, Carme Forcadell, en de leden van haar bestuur die voor onafhankelijkheid zijn, verhoord door het Hooggerechtshof in Madrid. Zij zijn door de spaans openbaar hoofdaanklager beschuldigd voor rebellie, oproer en misbruik van overheidsgeld. Er bestaat grote kans dat de presidente en het Parlementsbestuur onvoorwaardelijk gevangen worden gezet. De rechtbank (het Tribunal Suprem) waar zij voor moeten verschijnen heeft, zoals de naam het alzegt, de hoogste status. Deze staat dus boven de rechtbank (de Audienca Nacional) die de leiders van de burgerorganisaties en de vicepresident en zeven ministers onvoorwaardelijk in de gevangenis heeft gezet. De openbaar aanklager, Maza, is dezelfde. De hoop is dat het Tribunal Suprem met een juridische criterium zal oordelen in plaats van met een politieke. Is dit niet het geval en wordt de Audienca Nacional niet door het Tribunal Suprem gecorrigeerd, dan kan, volgens Javier Pérez Rollo, hoogleraar recht van de universiteit van Sevilla, niet meer van een rechtsstaat worden gesproken.

In de aanvraag voor de uitlevering van president Puigdemont en vier van zijn ministers aan de Belgische justitie heeft rechter Lamela van de Audiencia Nacional de aanklacht ad hoc veranderd. Worden Puigdemont en zijn regering formeel aangeklaagd wegens opruiing, aanzet tot oproer en misbruik van overheidsgelden, In de Europese uitleveringsaanvraag aan België heeft de rechter alleen fraude aangekruist. De zoveelste gerechtelijke ongeregeldheid, naast die van, onder andere, het gebruik van een wet uit het Franco tijdperk,  het niet toelaten van de wettelijke tijd om de verdediging voor te kunnen bereiden (zij hadden minder dan 24 uur nadat de aanklacht via de pers bekend was gemaakt), het onbevoegd zijn van de rechtbank voor deze zaak, het aangevoerde bewijsmateriaal (krantenartikelen) en de feiten (geen sprake van geweld, wat nodig is voor de aanklacht van oproer en opruiing). Hiermee hoopte de rechter dat, volgens de Europese normen, Puigdemont en zijn ministers per direct gevangen zouden worden gezet en uitgeleverd. De Belgische justitie heeft hieraan dus geen gehoor gegeven en bestudeerd de zaak nu grondig. De president en zijn ministers verblijven voorlopig op vrije voeten.

Staking uit protest tegen politieke gevangenen

photo_2017-11-03_18-07-30

Gisteren, 8 November werd een algehele staking in Catalonië gehouden uit protest tegen de politieke gevangenen: de twee leiders van de burgerorganisaties, zeven ministers en de Catalaanse vicepresident, en als ondersteuning voor de de president met vier ministers die als ballingen in Brussel verblijven.

Hoewel de staking niet door de grote vakbonden werd ondersteund, veroorzaakten de protesten die daaruit volgden een verkeersopstopping zoals nog nooit in Catalonië had plaats gevonden. Op de tweede plaats hiervan staat de algemene staking van 3 Oktober uit protest tegen het gewelddadig optreden van de spaanse politie tegen de stemmers voor het referendum op 1 Oktober, en op de derde plaats een algemene staking die in 1988 werd gehouden. Om maar een indicatie te geven hoe groot het ongenoegen van de Catalanen tegen de gevangenneming van hun leiders is.

De blokkades werden georganiseerd door de gezamenlijke burgerorganisaties en politieke partijen voor onafhankelijkheid, ad hoc verenigd in de Commissie voor de verdediging van de Republiek (CDR, voorheen Commissie voor de verdediging van het Referendum). ‘s-Morgens vroeg werden de grenzen met Frankrijk en Andorra en de belangrijkste verkeersaders in en rondom de grote steden en naar spanje door groepen burgers afgesloten. Rond 9 uur bezetten tweeduizend burgers het station en de spoorrails van de Hogesnelheidstrein in Girona richting Frankrijk. ‘s-Middags rond vijf uur bezetten studenten het treinstation Sants in Barcelona, waardoor veel gewone treinen en de TGV naar Madrid werden tegengehouden. De grensblokkades werden vanochtend om 8 uur, na 26 uur van blokkades, opgeheven.

Het CDR, en daarmee de Catalanen, hebben hiermee aangetoond hoe snel en efficiënt zij zich kunnen organiseren om hun ongenoegen en boosheid over het gedane onrecht te tonen en tegen het gevangen nemen van hun legitieme leiders, puur om politieke redenen. Spanje heeft gisteren slechts een klein voorproefje gekregen van wie er de baas is in Catalonië. Het zijn niet de opgedrongen leiders van de PP partij, onder het mom van grondwetsartikel 155 en die slechts de steun van 8% van de Catalaanse bevolking hebben, die hier de baas zijn. Wat hadden ze gedacht? Dat de Catalaanse bevolking deze democratische schendingen zomaar zou accepteren? Nee, het zijn de Catalanen zelf die over hun territorium beschikken wanneer zij dat willen. De spaanse regeringsleiders hadden misscien gehoopt dat met het achter de tralies opbergen van de burgerleiders en de ministers, de Catalanen de gevangenen, en daarmee hun onafhankelijkheidsstreven, zouden vergeten en rustig zouden doorgaan met hun gewone leven. Daarin hebben de spaanse regering en de justitie, welke trouwens ononderscheidbaar zijn, zich schromelijk vergist. Het is wel zeker dat het niet bij deze ene actie zal blijven en dat spanje, samen met het Europa dat haar steunt, aan haar portemonnee zal gaan voelen wat het kost om een volk haar rechten af te nemen en te onderdrukken. De tijd van alleen maar een jaarlijkse protestmanifestatie in familiaire sfeer, allerlei andere activiteiten, bijeenkomsten en happenings, de zogenaamde revolutie van de glimlach, is voorbij. De agressieve, gewelddadige en illegitieme handelingen van spanje vraagt om andere maatregelen. Helaas, maar dat is de enige taal die men blijkbaar begrijpt: die van de economie.

Wat er in de klas gezegd wordt

photo_2017-11-03_18-07-30

Afgelopen 1 November werd er in Catalonië gestemd in een referendum over een onafhankelijke staat. We hebben de beelden gezien hoe de Nationale Politie en Guardia Civil met geweld dit stemmen probeerde te voorkomen. Ook de kinderen en de jeugd in ons land hebben deze beelden gezien,. Velen van hen hebben het geweld zelfs in werkelijkheid van dichtbij meegemaakt. De kinderen en de jeugd waren door deze gebeurtenissen, net zoals de volwassenen, in een staat van shock. Ze vroegen zich af: “Waarom slaat de politie mijn vader met zo’n stok? Waarom slepen zij mijn moeder aan de haren daar weg? Waarom bloed het hoofd zo van mijn oma? Waarom duwen die politemannen mijn opa opeens, die hier burgermeester is en rustig probeerd met ze te praten, waardoor hij op de grond valt en zich bezeerd? Waarom breekt die politieman één voor één de vingers van mijn tante, die oude mensen helpt bij het stemmen? Waarom krijgt die meneer een hartinfarct en doet geen ene politieagent iets en gaan gewoon door met mensen daar weghalen?

Om deze ervaringen te verwerken werd er in die dagen daarna uitgebreid over gepraat in de klas, met de meester, de leraar en de andere klasgenoten. Want als je er over kunt praten, leer je het onder woorden brengen, beginnen de kinderen het allemaal, op hun manier, te begrijpen.

Zo gebeurde dit ook op de scholen in het stadje La Seu d’Urgell. Een plaats dat vlak bij de grens met Andorra ligt. Een grens die bewaakt wordt door de Guardia Civil. Deze politiemensen wonen en leven dus ook daar. En daarom zitten ook hun kinderen op die scholen waar gepraat werd wat en waarom er allemaal op 1 Oktober gebeurde. Dit allemaal is heel begrijpelijk en voorstelbaar.

Wat minder begrijpelijk en voorstelbaar is dat de ouders van deze kinderen, de Guardia Civil die daar werken en leven, nu leraren hebben aangeklaagd wegens aanzet tot haat en geweld tegen spanje en hun ambtenaren, waaronder de politie. Alleen omdat zij in hun klassen gesprekken hebben gevoerd over wat er gebeurd is om deze traumatische ervaringen te verwerken. Vandaag moesten elf leraren van de drie verschillende scholen in La Seu d’Urgell voor de rechter uitleggen dat zij geen haat hebben gezaaid of hebben opgeroepen tot geweld, maar dat zij gewoon, op professionele en didactische manier, hun werk doen.

De politie in de klas, controlerend wat er gezegd en gedaan wordt. Spanje, een rechtsstaat? Het begint steeds meer op een regiem met totalitaire trekjes te lijken.

Het verschil

photo_2017-11-03_18-07-30Een groep vrouwen en mannen, genaamd een regering bestaande uit een president, vicepresident en elf ministers, worden verdacht van zeer ernstige vergrijpen zoal opruiing, oproer en misbruik van het geld van de belastingbetaler. De leider (de president) en vier ander leden (ministers) wijken uit naar een ander EU lidstaat, namelijk België. Alle leden van de vermeende misdaadbende worden van precies hetzelfde verdacht en zij vertonen precies hetzelfde gedrag tegenover justitie: zij gaan niet op de vlucht en verlenen hun volledige medewerking. Een gedeelte, bestaande uit de vicepresident en zeven ministers melden zich vrijwillig bij de spaanse justitie, de Audiencia Nacional, om verhoord te worden. Zij worden met de handen op de rug geboeid. De rechter beveelt om hen onvoorwaardelijk gevangen te zetten omdat zij vluchtgevaarlijk zijn. Gedurende de reis van ruim meer dan een uur naar de gevangenis moeten de verdachten geboeid (nog steeds met de handen op de rug) en zonder veiligheidsriem in de politiebus zitten, welke met hoge snelheid en met sirene rijd. Na de wilde rit heeft één van de ministers door door de ongemakkelijke houding verwondingen aan zijn polsen. Anderen zijn gedurende de rit getreiterd en beledigd door het politiepersoneel. Er is een aanklacht daarvoor ingediend. Één van hen komt een dag later vrij tegen betaling van 50.000 Euro’s omdat hij niet mee heeft gedaan met het belangrijkste gedeelte van het delict: het stemmen in het Parlement over de Catalaanse onafhankelijkheid.

De president en vier van zijn ministers die in België verblijven, melden zich ook vrijwillig bij justitie, dit keer in Brussel omdat spanje om hun uitlevering vraagt. De aanklacht tegen hen wordt bovendien uitgebreid met wettelijke ongehoorzaamheid, niet bepaald een klein delict. Zij worden niet geboeid want zij vormen geen gevaar voor de openbaar aanklager, de rechter en het overige personeel. Nadat zij zijn verhoord mogen zij vrij uitgaan en worden niet gevangen gezet en hoeven geen borgsom te betalen. Zij worden allemaal vertrouwd, inclusief de leider van de groep verdachten van genoemde zware delicten, dat zij België niet zullen verlaten, zoals de rechter hen had opgelegd, want zij tonen volledige medewerking met justitie.

Het verschil in het handelen van justitie en in de bescherming van de rechten van de Europese Burger binnen één en dezelfde Europese Unie is schrijnend.

De (Nederlandse) media

freedom_jordis_0De afgelopen tijd heb ik, voor zover mogelijk, de Nederlandse berichten bijgehouden over het politieke conflict tussen Catalonië en spanje. Ik moet zeggen dat de berichtgeving feitelijk vaak wel klopt, maar te vaak ook niet. En, zacht gezegd, zijn de artikelen of de verslagen erg oppervlakkig en bepaald niet evenwichtig van aard.

Vind er een protestdemonstratie plaats met meer dan een miljoen (!) deelnemers waar absoluut niets van geweld gebeurd, geen ruit sneuveld, geen papiertje op straat wordt gegooid, dan publiceert het NRC, om maar een voorbeeld te noemen, een foto van een spaanse vlag die verbrand wordt. Terwijl dat het enige ‘geweldsmisdrijf’ was dat plaats vond: de verbranding van ééń enkele vlag door een groepje jongerenen, in een demonstratie van 1,5 miljoen deelnemers die niets anders dan feestelijk, geciviliseerd en vreedzaam verloopt. En zo jaar in, jaar uit, zes jaren lang wordt er gevraagd om een referendum te mogen houden over zelfbeschikking. Notabene een fundamenteel burgerrecht, vastgelegd in het verdrag van de mensenrechten van de UN en de Europese verdragen. Een recht waarvoor je op je knieën moet en alleen maar ‘NEE’ krijgt te horen van je eigen spaanse, corrupte, overheid, met goedvinden van een cynische Europese Commissie onder leiding van president Juncker en een Nederlandse Frans Timmermans. Maar goed, ik dwaal af.

Of er wordt door de Nederlandse media (nu.nl) de mening gevraagd van een zogenaamd ‘specialist’, een hoogleraar internationaal en Europees recht van een Nederlandse universiteit die zonder omwegen beweerd dat spanje lid is van de EU en daarom een democratische rechtsstaat is en dus men er van uit gaat dat deze functioneert zoals het behoord en zoals men in Nederland gewend is. Dergelijke oppervlakkige beschouwingen zonder enig kennis van zaken en zonder ook maar de minste moeite te nemen om zich in de materie te verdiepen, zijn bijzonder triest en de desinteresse is om moedeloos van te worden. Geachte professor Cedric Ryngaert, leest u de aanklacht van de spaans openbaar hoofdaanklager tegen de burgerleiders van de onafhankelijkheidsbeweging en tegen de ministers van de Catalaanse regering eens, die nu om politieke redenen zijn opgesloten in een gevangenis, beroofd van hun vrijheid omdat zij een politieke mening hebben die verschilt van de spaanse regering van Rajoy. En leest u de veroordeling van de rechter eens goed die deze tien mensen in verzekerde bewaring heeft gesteld. Volkomen onnodig en volkomen illegaal, want deze rechtbank is hiertoe niet eens bevoegd. Of heeft u wel eens gehoord over zelfbeschikkingsrecht? Blijkbaar niet, want in het artikel noemt u het wel een heel groot misdrijf dat Puigdemont de soevereiniteit van spanje heeft aangetast, waarvoor hij dan gestraft zou moeten worden.

Komt daar nog bij het taalgebruik. Men heeft het in hetzelfde artikel over ‘geradicaliseerde Catalanen’. Sinds wanneer zijn Catalanen geradicaliseerd en in welk opzicht? Omdat zij zichzelf willen besturen? Een recht dat notabene erkent wordt in het VN verdrag van de mensenrechten! Zelfbeschikkingsrecht heet dat. Is dat radicaal? Ja, de Catalanen zijn radicaal democratisch, radicaal geciviliseerd, radicaal vreedzaam en zij respecteren radicaal de fundamentele rechten van individuele personen en van volkeren. Daar kunnen velen nog een puntje aan zuigen. Ze zijn de laatste tijd alleen wat minder radicaal Europees. Maar dat heeft zo zijn oorzaken.
Of er is geen tijd om aandacht aan dit conflict te besteden. Er is geen interesse want het gaat ons Nederlanders niet aan. Totdat de rente van de spaanse schulden gaat stijgen. Totdat spanje haar schulden, die tot ruim boven de 100% van het BNP zijn, oftewel ruim meer dan 1000 miljard Euro, een rol gaat spelen. Dan komt de Euro in het nauw. En daarmee misschien de gehele Europese Unie. Misschien dat men in Nederland of in de andere EU lidstaten dan wel interesse zal hebben voor het zogenaamd ‘interne spaanse conflict’. Maar dan is het misschien te laat. Men was gewaarschuwd. Al lang tevoren, maar niemand wilde luisteren.

Het lijkt er sterk op dat het merendeel van de correspondenten en de geraadpleegde specialisten van de buitenlandse media zich voornamelijk van de spaanstalige media bedienen om de nieuwsfeiten te volgen, zoals van de vroeger gerespecteerde kranten El Mundo of La Vanguardia. Helaas is in spanje de overgrote meerderheid van de spaanse media bepaald niet onafhankelijk (meer) te noemen. Zij is voornamelijk een spreekbuis van de spaanse regering en wat een overgrote meerderheid in spanje buiten Catalonië wil horen. Oftewel alles wat tegen Catalonië of de Catalanen geschreven of gezegd wordt, wordt verkocht als verse vis. Was er voorheen nog enige voorkeur bij de kranten te zien voor een bepaalde politieke voorkeur, rechts of minder rechts (links kan het niet worden genoemd), PP of PSOE, deze politieke kleuring is de afgelopen tijd, en zeker met betrekking tot het Catalaanse conflict, geheel verdwenen. Er is al sinds lange tijd een ware propagandaoorlog gaande in de spaanse media. Feiten worden verdraaid, verzwegen (het gewelddadig politieoptreden op 1 Oktober is amper in de spaanse media te vinden en wordt gebagatelliseerd, net zoal de minister van BU, Dastis, in een live interview met de BBC probeerde de internationale media te manipuleren), worden verzonnen of er wordt ronduit gelogen. Dit is al jaren zo. En op gegeven moment gaan deze leugens en verdraaiingen een eigen leven leiden en creëert men zo een eigen realiteit, á la Goebbels.

Zo werd afgelopen week de Belgische advocaat van president Carles Puigdemont direct met de terroristische groepering ETA gebracht, omdat hij een lid daarvan in 2003 verdedigd heeft bij zijn uitlevering. En dus wordt de Catalaanse onafhankelijkheidsbeweging in verband gebracht met terrorisme. Heel geraffineerd, maar het functioneert wel. In spanje tenminste. Het kan nog erger. Afgelopen week verscheen een interview van de schoonouders van president Puigdemont in El Mundo. De vrouw van Puigdemont is Roemeense. De correspondent van El Mundo had daarom een gids in Roemenië om de schoonouders te bezoeken. Er werd echter niet open gedaan bij het huis van de schoonouders en er heeft geen interview plaatsgevonden. Tot verbazing van de Roemeense gids vond zij echter een interview met de schoonouders van Puigdemont afgedrukt in de krant El Mundo met haar naam als co-auteur. De bijgaande foto was van enkele jaren terug waar de kleuren van de kleding van de schoonouders waren ge-photoshopped.

Een probleem met de berichtgeving in de Nederlandse en andere internationale media is misschien terug te voeren op het feit van de beperkte kennis van de Catalaanse taal, of de totale afwezigheid daarvan, bij de buitenlandse correspondenten. De Catalaanse kranten worden niet of nauwelijks gelezen. Dit bleek bijvoorbeeld ook uit een interview met de correspondent van Financial Times in spanje. Deze zei dat hij de spaanse kranten leest en met zijn kennis van de franse taal de krantenkoppen van de Catalaanse kranten voor zo’n 70% zegt te begrijpen. De meeste Catalaanse kranten hebben niet de financiële middelen om hun artikelen te vertalen naar bijvoorbeeld het engels. De Internetkrant Vilaweb (vilaweb.cat) vertaald de meest relevante artikelen. De Catalaanse krant ARA (NU), te vinden op ara.cat, vertaald af en toe een artikel.

Naar aanleiding van de gevangenneming van de Catalaanse ministers verwijs ik graag naar het editoriaal schrijven van de krant ARA (in het Engles). Deze Catalaanse krant was in 2016 verkozen tot Europese krant van het jaar. Misschien dat het een ander licht werpt op de meningsvorming onder de Nederlandstalige lezers.

Deze krant verwijst ook naar het editoriaal schrijven van de franse blad ‘Le Nouvel Observateur’ (in het Frans). Als één van de weinige internationale media, uit deze krant haar waardering voor de pro-Europese instelling van de Catalaanse regering, het vreedzame, democratische karakter van de onafhankelijkheidsbeweging, de strategie van Puigdemont om naar België uit te wijken en rapporteert de disproportionele aangiftes van de spaanse openbaar aanklager en de veroordelingen van de rechter. De krant zegt dat de verkiezingen die door de spaanse president Rajoy zijn opgelegd het karakter van een referendum kunnen krijgen voor Catalaanse onafhankelijkheid. Datgene wat Rajoy met hand en tand jaren lang heeft geprobeerd tegen te houden.

Hier in Catalonië zal deze verkiezing worden gezien als een bevestiging voor de Catalaanse onafhankelijkheid. De verkiezingen zouden ook aan de internationale gemeenschap het bewijs kunnen leveren hoe ondemocratisch de spaanse regering is. Rajoy heeft reeds aangekondigd dat wanneer de onafhankelijkheidsbeweging wint, hij alsnog de verkiezingen ongeldig zal verklaren en de Catalaanse autonomie opnieuw zal opschorten onder grondwetsartikel 155, zoals nu het geval is.

Gevangenneming Catalaanse vicepresident en ministers

freedom_jordis_0

Gisteren werden de Catalaanse vicepresident Oriol Junqueras en zeven ministers in verzekerde bewaring gesteld toen zij zich vrijwillig bij het gerechtshof meldden om te worden verhoord. Deze gevangenneming is disproportioneel en onnodig. In een interview met een van de advocaten wordt uitgelegd wat hij van deze de zaak vind.
– De beschuldigingen in de aanklacht zijn feitelijk onjuist. Er is geen sprake van oproep tot openbaar geweld en misbruik van overheidsfinanciën.
– De rechtszaak is niet van juridische, maar van politieke aard. De aanklacht is politiek gemotiveerd.
– De oproep om te worden verhoord kwam binnen 24 uur nadat de aanklacht bekend was gemaakt. De tijd tussen de bekendmaking van de aanklacht en de oproep was korter dan de wettelijk gestelde termijn. Bovendien werd de oproep of ‘s-avonds laat of op de feestdag (allerheiligen), de dag voordat de ministers en vicepresident moesten voorkomen, afgeleverd. De advocaten hadden daardoor niet de tijd om hun verdediging op een redelijke manier voor te bereiden.
– Het motief om de ministers in verzekerde bewaring te stellen is om vluchten te voorkomen. Volgens de advocaat is een aangeklaagde die zich meld bij de eerste oproep om te worden verhoord, niet vluchtgevaarlijk. Bovendien is het woonadres van de verdachten bekend. Ook president Puigdemont en de vier ministers die in België verblijven zijn niet vluchtgevaarlijk, want zij zijn bereikbaar en bereid om te verklaren via een videoconferentie of voor een Belgische rechtbank.
– Iedere aanvraag van de advocaten om hun cliënten, de vicepresident en ministers, niet in bewaring te stellen, werd door de rechter geweigerd. Alle aanvragen van de openbaar aanklager werden gehonoreerd. Het lijkt er daarom op, volgens de advocaat, dat alles van tevoren reeds was geregisseerd.

De politici die gisteren gevangen genomen zijn, waren op vrije en democratische manier op 27 September 2015 door de Catalaanse bevolking gekozen. Zij hadden een daardoor een ruime meerderheid in het Parlement. De opkomst voor die verkiezingen had een recordhoogte van 78%. De onafhankelijkheidsbeweging heeft daardoor een volkomen legitieme meerderheid in het Parlelement. De gekozen politici hadden als hoofddoel in hun verkiezingsprogramma het realiseren van een onafhankelijk staat Catalonië door middel van een referendum. De politici werden niet gevangen gezet omdat ze gestolen hadden, zoals honderden, zoniet duizenden, politici van de PP partij die na jaren van procederen nog steeds vrij rondlopen. Zij worden niet gevangen gezet omdat zij geweld hebben gebruikt, zoals de extreem rechtse falangisten die ongestraft mensen op straat in elkaar slaan die een Estelada dragen, de Catalaanse studio’s van de radio aanvallen en proberen binnen te dringen door de ruiten kapot te slaan, of een Catalaanse school binnenvallen, de leraren slaan en paniek onder de leerlingen veroorzaken. Of zoals de spaanse politie en guardia civil die op 1 Oktober de mensen mishandelden die wilden stemmen voor het referendum en die daarvoor nota bene ook nog werden gedecoreerd. Nee, zij zijn gevangen gezet omdat zij zich hebben gehouden aan het politieke mandaad waarvoor zij democratisch gekozen werden. Zij worden aangeklaagd met valse motieven en berecht, zonder enige juridische garantie, door een totaal partijdige rechtbank. Een rechtbank waar de nodige scheiding tussen de wetgevende, politieke, macht ontbreekt, zoals vereist is in een democratie.

Ondertussen heeft de regering van Rajoy en zijn PP partij, illegaal!, de Catalaanse president en zijn regering weggestuurd. Zij hebben, illegaal!, het Parlement ontbonden en nieuwe verkiezingen opgelegd. Zij bezetten, illegaal!, de Catalaanse overheidsinstellingen. Zij sturen alle leiders daarvan weg en zetten hun mensen op die plaatsen. Dit allemaal op illegale manier, tegen hun eigen spaanse grondwet en het Catalaanse Statuut in.

Ondanks dit alles, gaan de Catalanen de uitdaging aan om met de opgedrongen verkiezingen van 21 December mee te doen. Ondanks alle handicappen die worden opgelegd aan de onafhankelijkheidspartijen, inclusief het gevangen nemen van de burgerlijke leiders en politici. Want ze hebben gewoon weinig verdere keus. Gebruik van geweld is bij de Catalanen niet aan de orde. Het ligt niet in hun aard. De enige manier van winnen is via de stembus. Dat is wat de meest antieke democratie van Europa voor ogen heeft: winnen op een democratische, vreedzame manier.

Gisterochtend bevestigde de vertegenwoordiger van de spaanse regering in Catalonië, de PP-er Enrique Millo, in een TV interview wat de vicepresident van de spaanse Senaat, van dezelfde PP partij,  al eerder had gesuggereerd: in geval dat de onafhankelijkheidspartijen de verkiezingen van 21 December winnen die door president Rajoy zijn opgelegd, dan zal Catalonië gewoon weer worden geïntervenieerd onder grondwetsartikel 155. Het komt er dus op neer dat de regeringsleiders en andere politici die voor de onafhankelijkheid van Catalonië zijn, gerechtelijk worden vervolgd, hun communicatiemiddelen en media worden gecensureerd en net zo lang worden onderdrukt totdat de unionistische partijen de verkiezingen in Catalonië zullen winnen. ‘Het kan niet zo zijn dat een illegaal verkiezingsprogramma wordt gerealiseerd’, aldus Millo. Dit is dus de spaanse visie over democratie.

Zoals reeds gezegd, de onafhankelijkheidspartijen nemen de uitdaging van de verkiezingen aan om te laten zien dat er een overgrote meerderheid is voor de onafhankelijke Republiek Catalonië. Gezien de vele obstructies die de spaanse overheden opwerpen, kunnen dit in ieder geval geen vrije democratische verkiezingen worden genoemd.

Artikel Catalaanse vicepresident in New York Times

freedom_jordis_0Ik verwijs hier naar een artikel ‘Catalonia Will Not Retreat’ dat geschreven is door de Catalaanse vicepresident Oriol Junqueras en dat vandaag gepubliceerd werd in de New York Times. Het legt de oorzaak uit waarom Catalonië onafhankelijk is geworden en welke politieke stelling de Catalaanse regering inneemt tegen de onderdrukking en vervolgingen van de spaanse regering en justitie. De Catalaanse regering heeft verklaard dat zij de rechtszaak die tegen hen wordt aangespannen als politieke vervolging beschouwd, want ze wordt aangeklaagd vanwege haar politieke ideeën en niet voor strafbare feiten die ze zou hebben gepleegd.

Morgen en overmorgen, 2 en 3 November, moeten Junqueras en de ministers van de Catalaanse regering voor het Hooggerechtshof in Madrid verschijnen. Een aantal zullen vrijwillig naar de rechtbank gaan om hun verklaring af te leggen, maar enkele andere ministers zullen weigeren dit te doen. Wat voor indruk zal het geven wanneer spanje een aantal democratisch gekozen ministers gaat arresteren en deze geboeid worden afvoerd? Ook Carme Forcadell, de presidente van het Parlement, en haar bestuur moeten deze dagen voor de rechter verschijnen. Ook zij worden voor opruiing aangeklaagd omdat zij het politieke debat in het Parlement over een onafhankelijk Catalonië hebben toegelaten en niet hebben gecensureerd, zoals het Constututioneel hof van hen had geeist. Het is onzeker of zij hun vrijheid zullen blijven behouden of naar de gevangenis worden gestuurd. Het gerucht gaat dat Junqueras en Forcadell voorwaardelijk zullen worden opgesloten.

President Puigdemont blijft in Brussel omdat, zoals hij gezegd heeft, spanje geen garanties geeft op een eerlijke rechtsspraak. Hij bied aan om een gerechtelijke verklaring vanuit België af te leggen. Indien de rechter eist dat Puigdemont naar Madrid komt om te verklaren, dan zal spanje een uitleveringsbevel aan België moeten vragen. België zal dat met grote waarschijnlijkheid niet zomaar doen. Dit zal dan een politiek conflict tussen België en spanje tot gevolge hebben. Let wel: een politiek conflict tussen twee EU lidstaten van de eerste orde, en dus middenin de EU. Dit is de tactiek die Puigdemont en zijn regering voor ogen heeft: laten zien dat het Catalaans conflict een Europees probleem is en om de EU en haar bestuurders wakker te schudden. En dat terwijl de spaanse PP regering van Rajoy het Catalaanse conflict, in volle harmonie met de EC onder leiding van Juncker, wil beschouwen als een interne zaak van een centrale overheid tegenover een, in hun ogen ondergeschikt, autonoom gebied. Dit is ook de fundamentele reden waarom de spaanse regering van Rajoy niet wil onderhandelen op gelijk niveau met Catalonië: het is slechts een ondergeschikt autonoom gebied en de Catalanen zijn absoluut geen natie. Ook al zegt zijn grondwet dat.

Puigdemont in Brussel

freedom_jordis_0

Gisteren werd duidelijk dat de Catalaanse president Puigdemont naar Brussel was afgereisd. De algemene gedachte was dat hij gevlucht was en daar politiek asiel zou aanvragen. België is één van de weinige Europese landen die ook asielaanvragen van EU burgers uit andere Europese lidstaten in behandeling neemt. Niets blijkt echter minder waar. Puigdemont en vier van zijn ministers zijn naar Brussel afgereisd om in het hard van de Europese Unie hun verhaal te doen. Het politieke conflict van Catalonie is geen interne zaak van Spanje, zoals Spanje zelf en de Europese Commissie blijven volhouden. Het is een Europese kwestie die iedereen aangaat, want de fundamentele rechten van Europese burgers worden geschonden. Om dit kracht bij te zetten hielden Puigdemont en zijn ministers vanmiddag een persconferentie in de hoofdstad van de Europese Unie. Dit is de samenvatting:

– Hij is uit spanje weg gegaan om geweld te voorkomen. Ze hadden informatie dat spanje, na de onafhankelijkheidsverklaring afgelopen Vrijdag, met alle geweldsmiddelen die ze hebben, politie, guardia civil, falangistische groeperingen en misschien het leger, gewelddadig wilden ingrijpen.

– Hij vraagt geen politiek asiel aan. Hij is in Brussel om de Catalaanse kwestie in het hart van de EU aan de kaak te stellen.

– Hij vraagt de EU en haar lidstaten om te helpen een dialoog met spanje aan te gaan. In tegenstelling tot spanje, hebben hij en zijn regering altijd open gestaan voor het politieke dialoog.

– Puigdemont zal in Brussel blijven totdat hij de garantie heeft op een eerlijk proces in Spanje. Dit is nu aantoonbaar niet het geval. Hij en zijn ministers worden nu aangeklaagd voor opruiing, een aanklacht die in ernst vergelijkbaar is met terrorisme, aldus de minister van binnenlandse zaken. De openbaar hoofdaanklager is niet uit op een eerlijke rechtszaak, maar op vergelding, zo zei Puigdemont.

– Afgezien dat de democratisch en legitiem gekozen president onschuldig is aan opruiing, is de aanklacht bovendien niet rechtsgeldig. Er is nooit sprake geweest van aanzet tot openbaar geweld door Puigdemont en zijn regering. Wie wel geweld heeft gebruikt, dat was de politie en de guardia civiel op 1 Oktober. Puigdemont zei dat de politieke groepering JxSí met een verkiezingsprogramma voor onafhankelijkheid op democratische manier in September 2015 met overgrote meerderheid is gekozen. De opkomst voor die verkiezingen haalde zelfs een recordhoogte van 78%. ‘Toen heeft niemand gezegd dat het verkiezingsprogramma illegaal was. Dus waarom worden we nu vervolgd?’ vroeg hij zich af.

– Puigdemont gaat de uitdaging van Rajoy aan om mee te doen met de verkiezingen van 21 December. Het is onbekend of hij zich verkiesbaar zal stellen. ‘De Catalanen hebben altijd gewonnen via de stembus. Gebruik van geweld hebben ze altijd verloren.’ Hij zegt ook: ‘wij zullen het resultaat van de verkiezingen op 21 December respecteren, wat de uitkomst ook zal zijn. En hij stelt de vraag: ‘Doen Rajoy en de PP dat ook? Ja of Nee? Respecteerd Rajoy de uitslag van het referendum?’

De spaanse justitie heeft vandaag ook niet stil gezeten. Zij heeft de aanklacht van de spaans openbaar hoofdaanklager, Maza, tegen Puigdemont, zijn regering, de presidente van het Parlement, Carme Forcadell, en tegen de bestuursleden van het Parlement die voor onafhankelijkheid zijn, geaccepteerd. Zowel de regering als het parlementsbestuur moeten 2 en 3 November voor de rechter hun verklaringen afleggen. In drie dagen moeten zij bovendien gezamelijk 6,2 miljoen Euro borg betalen. Zo niet, dan worden de privébezittingen van de politici in beslag genomen.

Het Constitutioneel Hof heeft in een uitspraak de onafhankelijkheidsverklaring definitief als ongrondwettelijk verklaard. Niemand hier had anders verwacht, behalve dat de uitspraak nu binnen een week is gevallen en niet na 5 maanden of enkele jaren, wat meestal het geval is.

In het algemeen lijkt me dat de persconferentie van Puigdemont in Brussel een zeer goede zet is geweest. Met de persconferentie in hartje Europa veranderd de interne spaanse aangelegenheid in een Europees probleem. Puigdemont vroeg juist op deze plek aan de EU om de rechten van de Catalaanse burgers te respecteren en te beschermen volgens de fundamenten waarop de Europese Unie is gebaseerd. De Europese Commissie, onder leiding van president Juncker en vicepresident Timmermans, moedigt spanje direct aan met haar onderdrukkingen en vervolgingen tegen Catalonië door vol te blijven houden dat het een spaans interne aangelegenheid is en dat het autonome gebied weer onder de spaanse grondwet moet worden gesteld. Met het aan de kaak stellen van een eerlijke rechtspraak in hartje Europa zet hij spanje en de Europese leiders die het conflict willen negeren behoorlijk voor het blok om hun instelling met betrekking tot dit conflict te veranderen. Zijn twijfel over de spaanse justitie is gefundeerd op de gevangenneming van de twee leiders van de onafhankelijkheidsbeweging, Jordi Cuixard en Jordi Sànchez, nu twee weken geleden. Het siert de uitgeweken Catalaanse president dat hij geen politiek asiel aanvraagt bij de Belgische overheid. Hiermee voorkomt hij dat België een diplomatiek conflict met spanje krijgt. Hij kan in België blijven, net zoals ieder andere Europese burger die in het Schengen gebied woont, aldus de Belgische president Charles Michel.

De andere helft van de Catalaanse regering die niet naar Brussel is afgereisd, waaronder vicepresident Junqueres, hielden vandaag hun ministerraad, zoals op Dinsdag gebruikelijk is. De interventie van de Catalaanse overheden gaat echter ook door. Vandaag verdwenen de principiële Internetpagina’s van de regering en van de president. Van de laatste, ‘president.cat’ is heel toepasselijk vervangen door ‘president.exili.eu’. Daarnaast viel de guardia civil het hoofdkantoor binnen van de Mossos d’Esquedra, en vele andere kantoren verspreid in het land. Ze zijn op zoek naar de tapes met de gesprekken die op 1 Oktober door de Catalaanse politie zijn gevoerd. Deze gesprekken wil men gebruiken in de rechtszaak tegen de Mossos die, volgens de guardia civil, tijdens het referendum te weinig en te zwak zou hebben opgetreden om de stembussen in beslag te nemen en de stemlokalen te sluiten.